ปลาแขยงหมู

Bagrichthys obscurus Ng, 1999 มีขนาดใหญ่สุด 24.9 ซม. SL (ความยาวมาตรฐาน) แหล่งที่พบตัวอย่างต้นแบบ (type locality) คือลำชี ห่างจากสะพานทางหลวงหมายเลข 23 ลงไปทางท้ายน้ำ 1.5 กม. และห่างจากอำเภอเสลภูมิไปทางทิศตะวันตก 4 กม. จังหวัดร้อยเอ็ด ประเทศไทย

ปลาในสกุล Bagrichthys อาศัยอยู่ในแม่น้ำขนาดใหญ่ที่น้ำขุ่นโคลนทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีลักษณะเด่นคือคอดหางยาวและแบนข้าง ขอบด้านหลังของก้านครีบหลังมีหนามซี่เลื่อยชี้ขึ้นด้านบน และมีครีบไขมันยาวที่ไม่มีขอบท้ายแยกเป็นอิสระ ชนิดนี้มีช่องปากค่อนข้างเล็กและแคบ ฟันในปากลดรูปลงมาก ก้านครีบหลังค่อนข้างสั้นและมีหนามซี่เลื่อยไม่เกิน 15 ซี่ หนวดที่คางทั้งคู่ในและคู่นอกมีขอบหยัก ลำตัวเรียว ฐานครีบไขมันสั้น และลำตัวสีน้ำตาลทั้งตัว ไม่มีแถบสีจางกลางลำตัวหรือปื้นสีจางด้านข้าง

ค่า pH 5.4–7.0 อุณหภูมิ 22–28 °C

ปลาชนิดนี้ชอบกอไม้น้ำที่ขึ้นรกพันกัน ซึ่งมันจะคอยตรวจหาเศษอาหารอย่างละเอียดหลังปิดไฟ ต้องมีท่อหรือถ้ำที่ขนาดเหมาะสม เพราะหากไม่มีหรือเข้าไปหลบได้ไม่สะดวก ปลาอาจตื่นตกใจจนบาดเจ็บได้ง่าย ฮีตเตอร์ควรมีที่ครอบป้องกันหรือติดตั้งในตำแหน่งที่ปลาใช้เป็นที่หลบไม่ได้ เพราะปลาชนิดนี้มักโดนฮีตเตอร์ลวกได้ง่าย

รับอาหารสำเร็จรูปได้ง่าย ไรทะเลแช่แข็งดูจะทำให้ปลากระตือรือร้นมากที่สุด และหนอนแดงแช่แข็งก็เป็นอาหารที่ปลาชอบมากเช่นกัน

เป็นปลาขี้อาย เลี้ยงได้ดีในตู้ปลาขนาดใหญ่พอสมควรร่วมกับปลาที่ตัวเล็กกว่า แม้จะออกหากินตอนกลางคืน แต่ปลาตัวเล็กก็ยังปลอดภัยพอ ปลาชนิดเดียวกันอาจหวงอาณาเขตและก้าวร้าวต่อกัน

ตัวผู้มีติ่งเพศที่เห็นชัดอยู่ด้านหน้าครีบก้น และมีหนวดยาวกว่า

ยังไม่มีรายงานการเพาะพันธุ์ในตู้ปลา ในธรรมชาติปลาจะวางไข่ช่วงต้นฤดูฝน โดยใช้ป่าน้ำท่วมริมฝั่งแม่น้ำ ลูกปลาจะเริ่มพบในเดือนสิงหาคม

เอเชีย: ลุ่มน้ำเจ้าพระยา บางปะกง และแม่น้ำโขงในอินโดจีน

พบในแม่น้ำขนาดใหญ่ที่น้ำขุ่นโคลน กินปลาเล็ก สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่อาศัยตามพื้นท้องน้ำ และเศษซากพืชในปริมาณมาก

Revista de Biología Tropical v. 47 (no. 3), pp 546, Figs. 1-2.