ปลาซิวพริก

บัญชีแดงของ IUCN: ข้อมูลไม่เพียงพอ (Data Deficient) (การสูญเสียถิ่นอาศัยป่าพรุยังเป็นปัญหาที่น่ากังวล)

ปลาซิวพริก (Chili Rasbora) เป็นปลาฝูงขนาดจิ๋วที่มีสีสันสดใส ตัวผู้ที่โตเต็มวัยจะมีลำตัวสีแดงเข้มจัด พาดด้วยแถบสีเข้มตามแนวข้างลำตัวที่เห็นชัด ส่วนตัวเมียมักมีลำตัวกลมกว่าและสีอ่อนกว่าเล็กน้อย เป็นปลานิสัยสงบ ว่ายน้ำคล่องแคล่ว และตัวเล็กมาก จึงเหมาะกับตู้ไม้น้ำขนาดนาโนที่ระบบเซ็ตตัวแล้ว และตู้รวมน้ำอ่อนที่เลือกปลาร่วมตู้อย่างพิถีพิถัน ปลาจะมีสีสวยที่สุดและแสดงพฤติกรรมอย่างมั่นใจที่สุดเมื่อเลี้ยงเป็นฝูงใหญ่ภายใต้แสงสลัว

ปลาโตเต็มวัยโดยทั่วไปมีความยาวมาตรฐาน (ไม่รวมหาง) 1.5–2 cm

ปลาชุดนี้เป็นปลาเพาะเลี้ยงวัยเริ่มโตเต็มวัย จึงปรับตัวเข้ากับสภาพตู้ปลาได้ดีกว่า ปลาอาจยังโตและพัฒนาสีต่อไปได้อีก และอาจมีสีซีดเมื่อมาถึงหลังการขนส่ง สีแดงจะเข้มขึ้นเมื่อปลาโตเต็มที่ ได้รับอาหารที่เหมาะสม และอยู่ในสภาพน้ำที่คงที่ แม้ปลาเพาะเลี้ยงโดยทั่วไปจะปรับตัวได้ดีกว่าปลาจับจากธรรมชาติที่เพิ่งนำเข้า แต่ก็ยังควรปรับสภาพน้ำให้ปลาอย่างระมัดระวัง และป้องกันไม่ให้อุณหภูมิหรือคุณสมบัติของน้ำเปลี่ยนแปลงกะทันหัน ควรเตรียมตู้ให้พร้อมก่อนซื้อปลา

ปลาชอบน้ำอ่อนที่เป็นกรด ซึ่งช่วยให้สุขภาพดีและสีสวยในระยะยาว

• ค่า pH 4.0–7.0
• ความกระด้าง (GH) 1–10 °d
• KH 0–3 °d
• TDS ควรต่ำกว่า 150 ppm
• อุณหภูมิ: 22–28 °C โดยช่วง 24–27 °C เหมาะที่สุดสำหรับการเลี้ยงดูตามปกติ

สภาพน้ำที่คงที่สำคัญกว่าการทำค่า pH ให้ได้ตรงตัวเลข

ใช้ระบบกรองแบบนุ่มนวลที่มีกระแสน้ำน้อยมาก ใบไม้แห้ง วัสดุจากธรรมชาติอย่างเปลือกผลไม้หรือฝักไม้แห้ง (botanicals) ขอนไม้ ไม้น้ำลอยผิวน้ำ และแสงสลัว ช่วยจำลองสภาพป่าพรุตามธรรมชาติของปลาได้

เป็นปลานักล่าขนาดจิ๋วที่ต้องการอาหารขนาดพอเหมาะกับปาก ควรให้อาหารหลากหลาย ได้แก่

• ลูกอาร์ทีเมีย
• ไรแดง (Moina) และแดฟเนีย (daphnia) ตัวเล็ก
• หนอนไมโคร (microworm) และหนอนน้ำส้มสายชู
• ไซคลอปส์และอาหารแช่แข็งชนิดละเอียดอื่น ๆ
• อาหารแผ่นคุณภาพสูงบดเป็นผง
• อาหารเม็ดจิ๋วขนาดเล็กพิเศษ

เนื่องจากปากเล็กมาก อาหารทุกชนิดต้องมีขนาดเล็กมาก ให้อาหารปริมาณพอประมาณวันละ 1–2 ครั้ง และดูให้แน่ใจว่าปลาตัวที่ขี้อายได้กินอาหารเพียงพอ

เป็นปลาฝูงนิสัยสงบ หากเป็นไปได้ควรเลี้ยงเป็นกลุ่ม 10–20 ตัวขึ้นไป ฝูงที่ใหญ่ขึ้นช่วยให้ปลาแสดงพฤติกรรมทางสังคมตามธรรมชาติ มั่นใจมากขึ้น และมีสีเข้มขึ้น

ปลาร่วมตู้ที่เหมาะสม ได้แก่

• ปลาในสกุล Boraras ชนิดอื่น
• Sundadanio
• Parosphromenus ขนาดเล็ก
• ปลากระดี่ลิโคริซ (licorice gourami) และปลากริมสปาร์คกลิ้ง (sparkling gourami)
• คอรี่แคระ (pygmy corydoras)
• กุ้งแคระนิสัยสงบ

ควรหลีกเลี่ยงปลาขนาดใหญ่ ปลาก้าวร้าว ปลาที่กินอาหารไว หรือปลาที่ว่ายน้ำไปมาตลอดเวลา แม้แต่ปลาชนิดที่ปกตินิสัยสงบก็อาจข่มหรือรังแก หรือเผลอกินปลาซิวตัวจิ๋วเหล่านี้เข้าไปได้ ตู้ที่เลี้ยงเฉพาะชนิดเดียว หรือตู้รวมปลานาโนที่มีขนาดใกล้เคียงกันจึงเหมาะที่สุด

ตัวผู้ที่โตเต็มวัยจะมีลำตัวสีแดงเข้มจัด พาดด้วยแถบสีเข้มตามแนวข้างลำตัวที่เห็นชัด ส่วนตัวเมียมักมีลำตัวกลมกว่าและสีอ่อนกว่าเล็กน้อย

เป็นปลาที่วางไข่แบบโปรยไข่ต่อเนื่อง และไม่ดูแลไข่หรือลูก พ่อแม่ปลาที่ขุนมาดีอาจวางไข่ทีละน้อยตามมอสชวา (java moss) ไม้น้ำใบละเอียด หรือพืชที่ขึ้นหนาแน่นอื่น ๆ พ่อแม่ปลาอาจกินทั้งไข่และลูกปลาที่เพิ่งฟัก

หากต้องการเพาะพันธุ์อย่างจริงจัง ควรใช้ตู้แยกที่มีแสงสลัว ใช้น้ำอ่อนมากและเป็นกรด ใส่ไม้น้ำใบละเอียด หรือตาข่ายที่ให้ไข่ร่วงลงไปให้พ้นจากพ่อแม่ปลา ไข่มักฟักภายในประมาณ 24–48 ชั่วโมง ลูกปลาที่ตัวเล็กมากในช่วงแรกต้องกินอินฟูโซเรีย พารามีเซียม (Paramecium) หรืออาหารขนาดจิ๋วระดับใกล้เคียงกัน ก่อนจะเปลี่ยนไปกินหนอนไมโครและลูกอาร์ทีเมียที่เพิ่งฟัก

ถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะบอร์เนียว ประเทศอินโดนีเซีย

ลำธารและแอ่งน้ำในป่าพรุน้ำดำ (blackwater) ในธรรมชาติพบอาศัยอยู่ในน้ำที่ไหลช้า มีร่มเงาปกคลุมมาก มีรากไม้ กิ่งไม้จมน้ำ และใบไม้ที่กำลังย่อยสลายทับถมอยู่