ปลาเตตร้าดำ

ปลาเตตร้าดำ (Gymnocorymbus ternetzi) เป็นปลาในวงศ์ Characidae จากลุ่มแม่น้ำ Rio Paraguay และ Guaporé ในบราซิล โบลิเวีย และอาร์เจนตินา ปลาทั้งหมดที่ขายในตลาดปลาสวยงามเป็นปลาเพาะพันธุ์ในที่เลี้ยง จึงไม่เรื่องมากทั้งเรื่องคุณภาพน้ำและอาหาร สีดำเข้มของปลาวัยอ่อนจะจางลงเมื่อปลาโตขึ้น มีทั้งสายพันธุ์ครีบยาวและสายพันธุ์ 'สีทอง' (leucistic) ซึ่งแบบหลังมักขายในชื่อ 'white skirt tetra' นอกจากนี้ยังพบปลาที่ถูกย้อมสีด้วย ซึ่งเป็นกระบวนการที่ทำให้ปลาเครียดมากและมักทำให้อายุขัยสั้นลงอย่างมาก

เลี้ยงเป็นฝูงได้ในตู้ปลามาตรฐานขนาด 75 x 30 ซม. ความจุประมาณ 70 ลิตร

• อุณหภูมิ: 20–26 °C
• ค่า pH: 6.0–7.0
• ความกระด้าง (GH): 5–20 dGH

ไม่ค่อยเรื่องมากเรื่องการจัดตู้ เป็นปลาที่ว่ายน้ำกระฉับกระเฉงและชอบพื้นที่โล่งให้ว่ายน้ำได้มาก ควบคู่กับมุมที่สงบอยู่บ้าง ปลาจะแสดงสีสวยที่สุดเมื่อมีโซนที่ปลูกไม้น้ำหนาแน่น และมีพืชลอยน้ำช่วยลดแสงที่ส่องเข้าตู้ อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงปลาชนิดนี้เลี้ยงได้ดีในสภาพแวดล้อมแทบทุกแบบ

เป็นปลากินทั้งพืชและสัตว์ที่ไม่เรื่องมากเลย แนะนำให้อาหารแผ่นและอาหารเม็ดเล็ก ควบคู่กับอาหารสดและอาหารแช่แข็งขนาดเล็กเป็นประจำ เช่น ไรแดงและหนอนแดง

เป็นเตตร้าชนิดหนึ่งที่เหมาะกับตู้รวมทั่วไป ปลาเตตร้าดำโดยทั่วไปนิสัยสงบและว่ายน้ำคล่องแคล่ว ลวดลายที่ไม่ฉูดฉาดช่วยตัดกับปลาชนิดอื่นที่มีสีสันสดใสได้ดี เลี้ยงร่วมกับปลาออกลูกเป็นตัวส่วนใหญ่ ปลาซิว ปลาดานิโอ เตตร้าชนิดอื่น และปลาหน้าดินที่นิสัยสงบ เช่น ปลาแพะ Corydoras หรือปลาในวงศ์ Loricariidae ขนาดเล็กได้ และยังเป็นเพื่อนร่วมตู้ที่เหมาะกับปลาหมอแคระที่แข็งแรงกว่า เช่น ปลาหมอคริเบนซิส และด้วยรูปร่างที่ค่อนข้างกลม จึงไม่น่าจะตกเป็นอาหารเมื่อเลี้ยงร่วมกับปลาที่ใหญ่กว่า เช่น ปลาเทวดา แม้จะขึ้นชื่อว่าชอบตอดครีบอยู่บ้าง แต่พฤติกรรมนี้มักแก้ได้ด้วยการเลี้ยงเป็นฝูงเล็กอย่างน้อย 12 ตัว เมื่อเลี้ยงในจำนวนประมาณนี้ การทะเลาะกันมักจะเกิดอยู่แค่ภายในฝูงเท่านั้น

ตัวผู้มีลำตัวเพรียวกว่าและเล็กกว่าตัวเมียเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด ตัวผู้ยังมีครีบหลังและครีบก้นที่แหลมกว่าตัวเมีย

เพาะพันธุ์ได้ค่อนข้างง่าย แต่หากต้องการเก็บลูกปลาไว้ จำเป็นต้องจัดตู้แยกสำหรับเพาะพันธุ์ ขนาดประมาณ 45 x 30 x 30 ซม. ก็เพียงพอ ตู้ควรมีแสงสลัว และมีกอไม้น้ำใบละเอียด เช่น มอสชวา หรือไหมพรมเพาะพันธุ์ (spawning mop) ให้ปลามีที่วางไข่ซึ่งเป็นไข่ติด อาจปูพื้นตู้ด้วยตะแกรงก็ได้ โดยตาตะแกรงต้องใหญ่พอให้ไข่ร่วงผ่านลงไป แต่เล็กพอที่พ่อแม่ปลาจะเข้าไปถึงไข่ไม่ได้ สามารถเพาะพันธุ์แบบเป็นกลุ่มได้ โดยใช้ตัวผู้และตัวเมียอย่างละประมาณ 6 ตัวถือเป็นจำนวนที่เหมาะสม ขุนปลาด้วยอาหารสดและอาหารแช่แข็งให้เต็มที่ แล้วการวางไข่ก็ไม่น่าจะมีปัญหามากนัก

อีกวิธีหนึ่งคือเพาะพันธุ์แบบเป็นคู่ วิธีนี้จะขุนปลาโดยแยกตัวผู้และตัวเมียไว้คนละตู้ ให้อาหารคุณภาพสูงประเภทอาหารแช่แข็งและอาหารสด ที่อุณหภูมิประมาณ 24–25.5 °C ส่วนตู้เพาะพันธุ์ให้ตั้งอุณหภูมิสูงกว่าตู้หลักสักสองสามองศา เช่น ประมาณ 28–30 °C และค่า pH ค่อนไปทางกรดเล็กน้อย เมื่อตัวเมียท้องอุ้มไข่จนเห็นได้ชัดและตัวผู้แสดงสีสวยที่สุด ให้เลือกตัวเมียที่ท้องอวบที่สุดและตัวผู้ที่สีสวยที่สุดย้ายไปไว้ในตู้เพาะพันธุ์ ปลาคู่นี้น่าจะวางไข่ในเช้าวันถัดไป

ไม่ว่าจะใช้วิธีใด พ่อแม่ปลาจะกินไข่หากมีโอกาส จึงควรย้ายออกโดยเร็วที่สุด คือทันทีที่เห็นไข่ ไข่จะฟักภายใน 18–36 ชั่วโมง และลูกปลาจะเริ่มว่ายน้ำได้เองในอีกไม่กี่วันต่อมา ช่วงไม่กี่วันแรกควรให้อาหารประเภทอินฟูโซเรีย จนลูกปลาโตพอจะกินไมโครเวิร์มหรือลูกไรทะเลแรกฟักได้ ไข่และลูกปลาในระยะแรกไวต่อแสง จึงควรให้ตู้มีแสงสลัวที่สุดเท่าที่จะทำได้

ลุ่มแม่น้ำ Rio Paraguay และ Guaporé ในบราซิล โบลิเวีย และอาร์เจนตินา

ลำห้วย ลำน้ำสาขา และลำธารขนาดเล็กที่น้ำไหลช้า มักมีพืชพรรณหนาแน่นยื่นปกคลุมเหนือน้ำ

ปลาชนิดนี้พบได้ในตู้ของร้านปลาแทบทุกร้าน และเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับมือใหม่หัดเลี้ยงปลา ปลาทั้งหมดที่ขายในตลาดเป็นปลาเพาะพันธุ์ในที่เลี้ยง จึงไม่เรื่องมากทั้งเรื่องคุณภาพน้ำและอาหาร สีดำเข้มของปลาวัยอ่อนจะจางลงเมื่อปลาโตขึ้น แต่ปลาตัวเต็มวัยก็ยังให้สีที่ตัดกับปลาที่นิยมเลี้ยงกันทั่วไปส่วนใหญ่ได้อย่างนุ่มนวล

ปลาชนิดนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อ เช่น 'butterfly tetra', 'black skirt tetra' และเรียกสั้น ๆ ว่า 'black tetra' มีสายพันธุ์ที่มนุษย์คัดพันธุ์ขึ้นเพื่อการค้าอยู่บ้าง ได้แก่ สายพันธุ์ครีบยาวและสายพันธุ์ 'สีทอง' (leucistic) ที่ได้รับความนิยม ซึ่งแบบหลังมักวางขายในชื่อ 'white skirt tetra' น่าเสียดายที่ระยะหลังเริ่มพบปลาที่ถูกย้อมสี โดยการฉีดสีย้อมฉูดฉาดหลากหลายสีเข้าไปในตัวปลา กระบวนการนี้ทำให้ปลาเครียดมาก และมักทำให้อายุขัยสั้นลงอย่างมาก