ปลากัดมหาชัย

• อยู่ในกลุ่ม Betta splendens complex ค้นพบในปี 2012 ที่จังหวัดสมุทรสาคร ประเทศไทย
• ขนาดโตเต็มที่: ประมาณ 5.8 ซม.
• นิสัย: ตัวผู้ก้าวร้าวมาก
• อาหาร: กินสัตว์เป็นอาหาร
• การผสมพันธุ์: ก่อหวอด

• TDS: 60–200 (เลี้ยงในน้ำอ่อนที่มี TDS ต่ำ แต่ปลาชนิดนี้ทนต่อสภาพน้ำได้ค่อนข้างกว้าง)
• พบได้ในน้ำกร่อย
• ค่า pH: 6.0
• อุณหภูมิ: ประมาณ 24–29 °C สีสันจะดีขึ้นมากเมื่ออุณหภูมิอุ่นกว่า 26 °C ขึ้นไป

กินสัตว์เป็นอาหาร ให้ไส้เดือนน้ำมีชีวิต หนอนแดงแช่แข็ง และอาหารเม็ด

ตัวผู้ก้าวร้าวมาก ควรเลี้ยงเดี่ยว หรือเลี้ยงในตู้ร่วมกับปลากัดที่ไม่ใช่ตัวผู้ (ปลากัดเพศเมีย) ส่วนตัวเมียหลายตัวสามารถเลี้ยงรวมกันในตู้รวมปลาที่ตกแต่งด้วยไม้น้ำได้ หากมีพื้นที่เพียงพอ

ตัวผู้: ลำตัวสีน้ำตาลเข้มถึงดำ มีเกล็ดสีเขียวหรือฟ้าเหลือบแวววาวคล้ายโลหะ ครีบหาง ครีบก้น และครีบท้องมีสีแดงสด สีจะเข้มจัดขึ้นขณะพองโชว์ แผ่นปิดเหงือกมีเกล็ดสีเขียวหรือฟ้าเหลือบและมีขีดแนวตั้งสีแดงสองขีดขนานกัน ตัวเมียสีหม่นกว่า ลำตัวออกน้ำตาล มีสีแดงหรือเขียวจาง ๆ ความแวววาวน้อยกว่า และลายบนแผ่นปิดเหงือกจางกว่า

ก่อหวอด

Betta mahachaiensis เป็นปลากัดชนิดที่ค่อนข้างใหม่ ค้นพบในปี 2012 ที่จังหวัดสมุทรสาคร ประเทศไทย พบตามธรรมชาติในน้ำกร่อยบริเวณชายฝั่งของจังหวัดสมุทรสาครและสมุทรสงคราม โดยเฉพาะแถบมหาชัย

อาศัยอยู่ในป่าชายเลน แอ่งน้ำขึ้นน้ำลง และลำคลองที่มีต้นจากและพืชพรรณขึ้นหนาแน่น ทนน้ำกร่อยเล็กน้อยและน้ำอุ่น (24–30 °C) ได้ รวมถึงน้ำที่เป็นกรดจนถึงเป็นกลาง (ค่า pH 6–7.5) และอาศัยอวัยวะช่วยหายใจ (labyrinth organ) ในการหายใจเมื่ออยู่ในสภาพที่มีออกซิเจนต่ำ

ลำตัวเพรียวยาว แบนข้างเล็กน้อย ความยาวมาตรฐาน (ไม่รวมหาง) ประมาณ 5 ซม. ครีบหางกลมและสั้น มักมีแถบสีแดงรูปพระจันทร์เสี้ยวที่ปลายครีบและขอบดำจาง ๆ ดูคล้าย Betta imbellis แต่ตัวบึกบึนกว่า ควรเตรียมตู้และสภาพแวดล้อมให้พร้อมก่อนซื้อปลามา