ปลาปักเป้าเขียวจุด

ปลาปักเป้าเขียวจุด (Dichotomyctere nigroviridis) เป็นปลาปักเป้าที่พบกระจายกว้างในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อาศัยได้ทั้งในน้ำกร่อยและน้ำจืด มักถูกสับสนกับ D. fluviatilis และ Tetraodon schoutedeni แม้จะมักขายเป็นปลาเลี้ยงรวม แต่ปลาชนิดนี้จะงับครีบปลาที่ว่ายช้าหรือปลาครีบยาวที่อยู่ร่วมตู้ และบางตัวจะนิสัยร้ายขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น ปัจจุบันยังมักวางขายในชื่อ Tetraodon nigroviridis

ความยาวมาตรฐาน: 170 มม. SL ขนาดพื้นตู้: 120 × 30 ซม. ปริมาตร: ประมาณ 108 ลิตร

• อุณหภูมิ: 24–28 °C
• ค่า pH: 7.5–8.5
• ความกระด้าง (GH): 10–20 dGH

เหมาะกับตู้ที่ปลูกไม้น้ำหนาแน่น มีรากไม้และกิ่งไม้บิดงอเพื่อเพิ่มที่หลบซ่อน แม้ว่าไม้น้ำใบนิ่มอาจถูกปลากัดแทะ ควรเว้นพื้นที่โล่งไว้ระหว่างกลางให้ปลาว่ายน้ำ เพราะเป็นปลาที่ว่ายน้ำกระฉับกระเฉง แนะนำให้ใช้พื้นทรายและไม้น้ำลอยผิวน้ำเพื่อช่วยกรองแสงให้นุ่มลง ปลาชนิดนี้ไวต่อคุณภาพน้ำที่แย่ลงมาก จึงต้องเปลี่ยนน้ำบางส่วนอย่างสม่ำเสมอ แม้จะมักถูกมองว่าเป็นปลาน้ำจืดแท้ แต่ในตู้ปลามีแนวโน้มจะมีอายุยืนกว่าเมื่อเติมเกลือทะเลจนค่าความถ่วงจำเพาะ (SG) อยู่ราว 1.005 อย่างไรก็ตาม ก็สามารถเลี้ยงในน้ำจืดได้เช่นกัน

ชอบกินสัตว์มีเปลือกทุกชนิด รวมถึงหนอนและอาหารสดหรืออาหารแช่แข็งอื่น ๆ ควรให้กินหอยและสัตว์มีเปลือกที่ยังไม่แกะเปลือก (เช่น ขาปู กุ้ง ฯลฯ) เป็นประจำเพื่อรักษาฟันที่แหลมคม เช่นเดียวกับปลาปักเป้าชนิดอื่น ฟันของปลาชนิดนี้งอกยาวต่อเนื่องตลอด และจะกลายเป็นปัญหาต่อตัวปลาหากไม่ได้ถูกขบให้สึกลง

สามารถเลี้ยงในตู้รวมได้ แต่ต้องระมัดระวังในการเลือกปลาที่เลี้ยงร่วม เพราะมีแนวโน้มจะงับครีบปลาที่ว่ายช้าหรือปลาครีบยาว บางตัวยังนิสัยร้ายขึ้นเป็นพิเศษเมื่ออายุมากขึ้น เหมาะที่สุดที่จะเลี้ยงร่วมกับปลาที่แข็งแรงและว่องไว เช่น ปลาเสือดาว (scat) ปลาเสือพ่นน้ำ ปลาดุกทะเลสกุล Arius และอาจรวมถึงปลาผีเสื้อเงิน (mono) ไม่ควรเลี้ยงปลาชนิดนี้มากกว่าหนึ่งตัวต่อตู้ เว้นแต่มีพื้นที่กว้างมาก เพราะมักก้าวร้าวต่อพวกเดียวกันค่อนข้างมาก โดยเฉพาะตัวผู้จะต่อสู้กันตลอดเวลา หากต้องการเลี้ยงเป็นกลุ่ม ควรซื้ออย่างน้อย 4 ตัว เพื่อให้ความก้าวร้าวกระจายออกไปได้ในระดับหนึ่ง และจัดตู้ให้มีที่หลบซ่อนจำนวนมาก

ไม่มีข้อมูล ดูเหมือนว่าไม่สามารถแยกเพศได้จากลักษณะภายนอก

ไม่ง่าย แต่เคยมีการเพาะพันธุ์ได้ในตู้ปลา ปลาจะวางไข่เฉพาะในน้ำกร่อยเท่านั้น และควรจัดให้มีหินผิวเรียบแบนไว้เป็นจุดวางไข่ ไข่จะถูกวางลงบนพื้นตู้หรือบนหินแบนโดยตรง และตัวผู้จะเฝ้าไข่ ไข่ฟักในราว 7 วัน จากนั้นลูกปลาจะถูกย้ายไปยังหลุมบนพื้นตู้ที่ขุดเตรียมไว้ก่อน คล้ายกับปลาหมอสีหลายชนิด โดยตัวผู้ยังคงเฝ้าต่อไป ว่ากันว่าลูกปลาอนุบาลยากมาก เนื่องจากอาหารส่วนใหญ่ดูเหมือนจะไม่เหมาะกับลูกปลา มีการอนุบาลได้ผลบ้างโดยใช้ตัวอ่อนระยะนอเพลียสของไซคลอปส์ (Cyclops)

เป็นชนิดที่พบกระจายกว้าง พบในอินเดีย ศรีลังกา เมียนมา ไทย กัมพูชา เวียดนาม มาเลเซีย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์

พบในน้ำกร่อยบริเวณชายฝั่ง รวมถึงแม่น้ำ ลำธาร ทะเลสาบ และพื้นที่น้ำท่วมที่เป็นน้ำจืด

ปลาปักเป้าได้ชื่อนี้เพราะสามารถพองกระเพาะที่ยืดหยุ่นได้ด้วยน้ำหรืออากาศ ซึ่งโดยปกติเป็นการตอบสนองต่อภัยคุกคามบางอย่าง แม้ว่าในตู้ปลาจะมีหลายตัวที่ดูเหมือนพองตัวโดยไม่มีสาเหตุชัดเจน ปลาจะพองตัวขึ้นเป็น 2 หรือ 3 เท่าของขนาดปกติ ทำให้ตัวใหญ่พอจะขู่ผู้ล่าหลายชนิดให้ถอยไป และยังกลืนได้ยากด้วย

หลายส่วนของร่างกายปลาปักเป้ามีสารพิษต่อระบบประสาทที่ร้ายแรงชื่อเทโทรโดท็อกซิน ซึ่งเป็นพิษชนิดเดียวกับที่พบในหมึกสายวงน้ำเงินอันขึ้นชื่อ หากกินเข้าไปในปริมาณมากพอ อาจทำให้เป็นอัมพาตและเสียชีวิตได้ จนถึงขณะนี้ยังไม่มียาต้านพิษ และสำหรับมนุษย์แล้วพิษนี้ร้ายแรงกว่าไซยาไนด์มากกว่า 1000 เท่า ที่น่าสยดสยองคือ ผู้ได้รับพิษมักยังมีสติอยู่ขณะที่ร่างกายค่อย ๆ เป็นอัมพาต ปลาปักเป้าเป็นอาหารเลิศรสที่มีชื่อเสียงในญี่ปุ่น แต่ต้องปรุงโดยเชฟที่ผ่านการฝึกมาอย่างดีเท่านั้น และถึงอย่างนั้นก็ยังมีผู้เสียชีวิตจากการกินจำนวนมาก

D. nigroviridis มักถูกสับสนกับญาติที่หน้าตาคล้ายกันอย่าง D. fluviatilis และ T. schoutedeni สามารถแยกได้จากรูปร่างที่กลมกว่าเมื่อเทียบกับ fluviatilis และไม่มีหนามที่ท้อง (ซึ่งพบใน schoutedeni) ควรแน่ใจว่ากำลังซื้อชนิดใด เพราะมีเพียง fluviatilis เท่านั้นที่เป็นปลาน้ำกร่อยแท้

ปลาปักเป้าเขียวจุดเป็นปลาปักเป้าที่เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น แต่ไม่ใช่ปลาสำหรับตู้รวมทั่วไปอย่างแน่นอน แม้ว่าน่าเสียดายที่มักถูกขายในฐานะปลาเลี้ยงรวม เมื่อเลี้ยงอย่างถูกต้อง ปลาชนิดนี้เป็นปลาช่างสงสัยและน่าสนใจ ที่แสดงบุคลิกเฉพาะตัวออกมาให้เห็นได้จริง