แรมอิเล็กทริกบลู (Electric blue ram)

ที่มา

แรมอิเล็กทริกบลูเป็นสีหนึ่งของปลาแรม (Mikrogeophagus ramirezi) แหล่งหนึ่งระบุว่าพัฒนาขึ้นในปี 2009 โดยไม่ได้บอกว่าใครเป็นผู้พัฒนา อีกแหล่งหนึ่งบอกว่าเริ่มเป็นที่รู้จักแพร่หลายราวปี 2009 และเกิดจากการคัดสายพันธุ์ร่วมกับการกลายพันธุ์โดยบังเอิญ จึงยังไม่มีบันทึกชัดเจนว่าใครเป็นผู้เพาะคนแรก

ปลาแรมในธรรมชาติอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าลาโนส (llanos) ของลุ่มน้ำโอรีโนโก ในเวเนซุเอลาและโคลอมเบีย ส่วนบลูแรมที่มาจากฟาร์มส่วนใหญ่มาจากยุโรปตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ลักษณะและสายพันธุ์ย่อย

ทั้งตัวเป็นสีฟ้าเมทัลลิกสดและตาเป็นสีแดง เกล็ดสีฟ้ามีจุดสีดำและสีเหลืองส้มแซม ส่วนครีบหลังและครีบหางมักเป็นสีเหลืองส้ม ตัวผู้มีครีบหลังยาวกว่าตัวเมียเล็กน้อย แต่การแยกเพศทำได้ยากมาก

สายพันธุ์ย่อยที่พบ ได้แก่

• แรมอิเล็กทริกบลูบอลลูน (Balloon electric blue ram): ลำตัวสั้นและกลม
• แรมอิเล็กทริกบลูบอลลูนครีบยาว (Longfin balloon electric blue ram): ลำตัวแบบบอลลูนแต่ครีบยาว
• พาวเดอร์บลูแรม (Powder blue ram): มีรายงานว่าได้จากการผสมอิเล็กทริกบลูกับแรมสีทอง (gold ram) แล้วคัดลูกที่มีสีฟ้าอ่อนที่สุดไว้ ยังไม่แน่ชัดว่าเพาะต่อแล้วลูกจะออกมาสีเดียวกับพ่อแม่หรือไม่

การเลี้ยง

ค่าน้ำและขนาดที่แต่ละแหล่งแนะนำไม่ตรงกัน จึงรวบรวมไว้ดังนี้

หัวข้อ	ค่าที่แหล่งต่าง ๆ ให้ไว้
อุณหภูมิ	22–30 °C, 25.5–29.5 °C, 26–29 °C
ค่า pH	5–7.2, 5–6, 6–7.5
ความกระด้าง (GH)	0–8, 5–12
ขนาดตัวโตเต็มที่	4–6 ซม., 5–8 ซม.
ความยาวตู้	60–75 ซม.

ปลาหนึ่งคู่ควรใช้ตู้ประมาณ 75 ลิตร ถ้าเลี้ยงสองคู่ควรใช้อย่างน้อย 150 ลิตร และไม่ควรปล่อยลงตู้ที่เพิ่งตั้งใหม่ ปลาชนิดนี้ไวต่อไนเตรตและของเสียอินทรีย์ จึงต้องมีระบบกรองที่ดี กระแสน้ำเบา และเปลี่ยนน้ำสม่ำเสมอ แหล่งหนึ่งแนะนำให้เปลี่ยนน้ำ 20–30% ทุกสัปดาห์

ควรจัดตู้ให้มีไม้น้ำหนาแน่น มีพื้นที่โล่งให้ว่าย และมีโพรงกับหินแบนวางไว้ ปลากินได้ทั้งอาหารเนื้อสัตว์และอาหารจากพืช แหล่งหนึ่งแนะนำให้ให้อาหารวันละ 2–3 ครั้ง ปลาที่เพิ่งย้ายตู้อาจไม่ยอมกินอาหาร ลองให้ลูกน้ำดู เพราะมักกระตุ้นให้ปลากินได้

ปลาเพื่อนร่วมตู้ควรเป็นปลาสงบที่ว่ายช้า เช่น ปลาเพนซิลและปลาเตตร้า ควรหลีกเลี่ยงปลาที่ว่ายเร็วหรือดุ ปลาหมอแคระชนิดอื่น และปลาหมอสีชนิดอื่นโดยทั่วไป

การเพาะพันธุ์

ปลาแรมจับคู่แบบผัวเดียวเมียเดียว พ่อแม่ช่วยกันเฝ้าไข่และลูกปลา แหล่งหนึ่งระบุว่าการซื้อปลาเล็กมาเป็นกลุ่มเป็นวิธีที่ประหยัดที่สุดในการได้ปลาหนึ่งคู่ ปลาวางไข่บนหินแบน ไข่ฟักในเวลาประมาณ 40 ชั่วโมง และลูกปลาเริ่มว่ายน้ำเองได้เมื่ออายุประมาณ 5 วัน

ปลาแรมสีที่ได้จากการคัดสายพันธุ์มีความสมบูรณ์พันธุ์ต่ำกว่าแรมสีธรรมชาติ และเลี้ยงลูกได้ไม่ดีเท่า คู่ที่ยังอายุน้อยมักกินไข่ตัวเอง

ถ้าผสมบลูแรมกับบลูแรม ลูกส่วนใหญ่จะมีสีเหมือนพ่อแม่ ผู้ใช้คนหนึ่งในเว็บบอร์ดบอกว่ายีนอิเล็กทริกบลูเป็นยีนเด่นไม่สมบูรณ์ เมื่อผสมกับแรมสีทอง ลูกจะมีสีฟ้าเพียงจาง ๆ ส่วนผู้เพาะอีกรายลองผสมอิเล็กทริกบลูกับแรมสีทองแล้วได้ลูกหลายสีปนกัน

สุขภาพ

มีรายงานว่าบลูแรมและแรมสีอื่นที่ถูกคัดให้มีลักษณะเด่นเกินธรรมชาติติดโรคง่ายกว่าแรมปกติ โดยเฉพาะโรคจุดขาว จึงควรมียารักษาโรคจุดขาวเตรียมไว้ โรคที่พบบ่อยอื่น ๆ ได้แก่ เชื้อรา ครีบเปื่อย และปรสิตพยาธิผิวหนัง (skin flukes) ปลาใหม่ควรกักโรคไว้ 1–2 สัปดาห์ก่อนรวมตู้ ปลาที่ถูกเร่งสีด้วยฮอร์โมนจะอ่อนแอและอายุสั้นกว่าปกติ

การเลือกซื้อ

ควรซื้อจากร้านหรือผู้เพาะที่ไว้ใจได้ และหลีกเลี่ยงปลาที่ราคาถูกผิดปกติ เพราะอาจเป็นปลาที่ถูกให้ฮอร์โมน ให้เลือกปลาที่สีสด ว่ายน้ำกระฉับกระเฉง ไม่มีอาการป่วย และดูด้วยว่าน้ำในตู้ของร้านสะอาด

ข้อถกเถียง

Practical Fishkeeping ระบุว่าปลาบางส่วนถูกให้ฮอร์โมนเพื่อเร่งสี ซึ่งสีอาจซีดลงภายหลังและปลาจะอ่อนแอลง TFH ก็เตือนไว้เช่นกันว่าปลาราคาถูกที่ผ่านการให้ฮอร์โมนจะอ่อนแอและอายุสั้น นอกจากนี้ Practical Fishkeeping ยังชี้ว่าปลาชนิดนี้ต้องดูแลเอาใจใส่ แต่มักถูกขายให้มือใหม่ที่นำไปเลี้ยงในตู้เล็กเกินไปหรือตู้ที่ยังไม่พร้อม