ปลามอลลี่เรือใบ

ปลามอลลี่เรือใบ (Poecilia latipinna) เป็นปลาออกลูกเป็นตัว มีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของอเมริกาเหนือและเม็กซิโก ตั้งแต่แคโรไลนาลงไปถึงเวราครูซ ปลาชนิดนี้ถูกพัฒนาสายพันธุ์ออกมาหลายสี และถูกนำไปผสมข้ามกับ P. sphenops ด้วย สามารถอยู่ในน้ำจืดได้ดีโดยไม่มีปัญหา ขอเพียงน้ำไม่อ่อนและไม่เป็นกรด จุดสี่เหลี่ยมสีเข้มบนครีบหลังเป็นจุดที่ใช้แยกปลาชนิดนี้ออกจาก P. velifera ซึ่งมีลักษณะคล้ายกัน ส่วนประชากรที่ถูกนำเข้าไปในหลายประเทศมักแย่งชิงทรัพยากรจนชนะปลาพื้นถิ่น

• ขนาดสูงสุด: 125 มม. SL
• ขนาดตู้ปลา: 76 × 38 ซม.
• อุณหภูมิ: 21–26 °C
• ค่า pH: 7.0–8.5
• ความกระด้าง: 15–35 dGH

ความยาวมาตรฐาน 125 มม. SL ขนาดพื้นตู้ 76 × 38 ซม. ปริมาตรประมาณ 87 ลิตร (ตู้ 76 × 38 × 30 ซม.)

• อุณหภูมิ: 21–26 °C
• ค่า pH: 7.0–8.5
• ความกระด้าง: 15–35 dGH

ควรเป็นตู้ปลาที่ปลูกไม้น้ำหนาแน่น โดยเว้นพื้นที่โล่งไว้ให้ปลาว่ายบ้าง ควรทราบว่าปลาชนิดนี้กินพืชเป็นหลัก ไม้น้ำใบอ่อนนุ่มจึงอาจถูกทำลายได้ การปล่อยให้มีตะไคร่สีเขียวทั่วไปขึ้นบ้างจะเป็นอาหารเสริมให้ปลาได้

ปลาชนิดนี้ต้องเลี้ยงในน้ำที่กระด้างปานกลางขึ้นไป และมีค่า pH เป็นด่าง หากเลี้ยงในน้ำอ่อนหรือเป็นกรด ปลาจะอ่อนแอลงค่อนข้างเร็ว ซึ่งมักสังเกตได้จากอาการว่ายส่ายตัวอยู่กับที่ (shimmying) เชื้อรา และ/หรือหุบครีบ ไม่จำเป็นต้องใส่เกลือ เพราะแร่ธาตุที่ทำให้น้ำกระด้าง (แคลเซียม แมกนีเซียม) คือสิ่งสำคัญต่อสุขภาพของปลาชนิดนี้ในระยะยาว

ปลาจากธรรมชาติแทบจะกินพืชล้วน โดยกินตะไคร่และพืชชนิดอื่น ๆ ส่วนปลาที่เพาะเลี้ยงในตู้ในปัจจุบันห่างไกลจากบรรพบุรุษมากแล้ว และจะยอมรับอาหารปลาแทบทุกชนิดที่ให้ แต่ควรมีอาหารประเภทผักรวมอยู่ด้วย เช่น ผักโขมลวก หรืออาหารแผ่นสูตรผัก หากได้รับอาหารประเภทพืชไม่เพียงพอ ครีบหลังของปลาตัวผู้อาจพัฒนาได้ไม่เต็มที่

โดยทั่วไปเหมาะกับตู้รวมที่ใช้น้ำกระด้าง แต่เมื่อโตเต็มวัยอาจไล่จิกปลาที่ตัวเล็กกว่า ปลาตัวผู้อาจก้าวร้าวต่อกัน โดยเฉพาะในช่วงผสมพันธุ์ ปลาที่แนะนำให้เลี้ยงร่วมได้แก่ ปลาออกลูกเป็นตัวชนิดอื่น ๆ และปลาแคทฟิชบางชนิด

ปลาตัวผู้มีโกโนโพเดียม (gonopodium) และมีครีบหลังขนาดใหญ่ ยาว ลักษณะคล้ายใบเรือ

เพาะพันธุ์ง่าย แนะนำให้เลี้ยงเป็นชุดสามตัว คือตัวเมีย 2 ตัวต่อตัวผู้ 1 ตัว เนื่องจากตัวผู้อาจไล่ตามตัวเมียค่อนข้างหนัก การสืบพันธุ์เป็นแบบเดียวกับปลาออกลูกเป็นตัวทั่วไป ระยะตั้งท้องนานกว่าบางชนิดเล็กน้อย คือประมาณ 2 เดือน หลังจากนั้นอาจออกลูกได้ถึง 50 ตัว ลูกปลามีขนาดค่อนข้างใหญ่และกินลูกไรทะเลแรกฟัก ไมโครเวิร์ม หรืออาหารแผ่นบดละเอียดได้ตั้งแต่แรกเกิด ตู้เพาะพันธุ์ควรปลูกไม้น้ำหนาแน่นหากต้องการให้ลูกปลารอดจากการถูกพ่อแม่และปลาอื่นกิน วิธีที่ดีที่สุดคือแยกตัวเมียที่ท้องแก่ไปไว้ในตู้แยกจนกว่าจะออกลูก ที่น่าสนใจคือปลาสายพันธุ์ธรรมชาติมีแนวโน้มกินลูกตัวเองน้อยกว่าปลาสายพันธุ์ที่เพาะเลี้ยงมาก

มีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของอเมริกาเหนือและเม็กซิโก ตั้งแต่แคโรไลนาลงไปถึงเวราครูซ นอกจากนี้ยังมีประชากรที่ถูกนำเข้าไปและตั้งถิ่นฐานได้ในหลายประเทศ ไกลถึงเคนยาและนิวซีแลนด์ ปัจจุบันปลาจากธรรมชาติหาได้ยากในวงการปลาสวยงาม ปลาที่วางขายส่วนใหญ่เป็นปลาที่เพาะพันธุ์เป็นจำนวนมากในตะวันออกไกลและยุโรปตะวันออก

มักพบในลำธารชายฝั่ง บ่อ หนองบึง คลอง และคูน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น โดยเฉพาะในแหล่งน้ำกร่อยที่มีตะไคร่และแพลงก์ตอนพืชอื่น ๆ อยู่เป็นจำนวนมาก

ปลาจากธรรมชาติอาจมีลวดลายได้หลายแบบ P. latipinna ถูกคัดพันธุ์ออกมาเป็นสีต่าง ๆ มากมายเพื่อการค้าปลาสวยงาม และยังถูกผสมข้ามกับมอลลี่ชนิดอื่น โดยเฉพาะ P. sphenops นอกจากนี้ยังผสมข้ามกันได้ง่ายในตู้ปลา เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้จึงแนะนำให้เลี้ยงมอลลี่เพียงชนิดเดียวต่อตู้ ยังมีปลาชนิดนี้แบบ 'บอลลูน' ซึ่งลำตัวผิดรูปและกลมป่อง ดูคล้ายลูกโป่ง ลักษณะนี้อาจทำให้เกิดปัญหากระเพาะลมและระบบย่อยอาหาร และอาจทำให้ปลาตายก่อนวัยอันควร

ปลาชนิดนี้มักถูกเรียกว่าเป็นปลาน้ำกร่อย แต่สามารถอยู่ในน้ำจืดได้ดีโดยไม่มีปัญหา ขอเพียงน้ำไม่อ่อนและ/หรือไม่เป็นกรด

P. latipinna แยกจาก P. velifera ซึ่งมีลักษณะคล้ายกันได้จากจุดสี่เหลี่ยมสีเข้มบนครีบหลัง ส่วนใน P. velifera จุดเหล่านี้มีสีอ่อนกว่าและเป็นทรงกลม

ปลาชนิดนี้เป็นปลาออกลูกเป็นตัวอีกชนิดหนึ่งที่ถูกนำเข้าไปในหลายประเทศ ซึ่งมักแย่งชิงทรัพยากรจนชนะปลาพื้นถิ่นและทำลายสมดุลทางนิเวศ