ปลาปักเป้าแคระ

• ชื่อ: ปลาปักเป้าแคระ (Dwarf puffer fish)
• ชื่ออื่น: Malabar Puffer Fish, Dwarf Pea Puffer, Pea Puffer Fish, Pygmy Pufferfish, Dwarf Pufferfish
• ประเภทน้ำ: น้ำจืด
• ขนาดตู้ปลาขั้นต่ำ: 20 ลิตร
• ขนาดตัว: สูงสุด 2–2.5 ซม.
• อุณหภูมิที่เหมาะสม: 24–27 °C
• ค่า pH ที่เหมาะสม: 7.0–8.0
• ความกระด้าง (GH) ที่เหมาะสม: 7–14
• ระดับที่อยู่อาศัย: กลางน้ำและพื้นตู้
• ไนเตรต: ต่ำกว่า 60
• อาหาร: กินทั้งพืชและสัตว์
• อายุขัย: สูงสุด 6 ปี
• สี: เหลืองอมขาว มีปื้นสีเข้ม
• การเลี้ยง: ปานกลาง; การเพาะพันธุ์: ปานกลาง–ยาก

Carinotetraodon travancoricus เป็นปลาปักเป้าที่เล็กที่สุดชนิดหนึ่งของโลก แม้จะตัวจิ๋วและมีดวงตากลมโตแบบ "ตาลูกหมา" แต่เป็นปลานักล่า และเหมาะที่สุดที่จะเลี้ยงในตู้ปลาเขตร้อนที่เลี้ยงเฉพาะชนิดเดียว เพราะค่อนข้างก้าวร้าวและหวงถิ่น

ในอินเดีย Carinotetraodon travancoricus ถูกจับจากธรรมชาติเพื่อการค้าปลาสวยงามเป็นจำนวนมาก จน IUCN จัดให้อยู่ในสถานะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ (Vulnerable) ในปี 2010 แต่ปัจจุบันปลาชนิดนี้เพาะพันธุ์ในที่เลี้ยงได้สำเร็จและมีจำหน่ายแล้ว

ปลาปักเป้าแคระต้องดูแลมากกว่าปลาชนิดอื่นอยู่บ้าง และการเลี้ยงรวมในตู้ปลารวมไม่ใช่เรื่องง่าย

ขนาดตู้ปลาขั้นต่ำสำหรับปลาปักเป้าแคระ 1 ตัว โดยทั่วไปถือว่าอยู่ที่ 20 ลิตร

สำหรับฝูงเล็ก (3–4 ตัว) ตู้ขนาดอย่างน้อย 40 ลิตรเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี และแนะนำให้ใช้ตู้ใหญ่ขึ้นเสมอเพื่อรองรับนิสัยหวงถิ่นและลดความก้าวร้าว

ปลาปักเป้าแคระไม่ใช่ปลาที่ขึ้นชื่อเรื่องกระโดด แต่ก็อาจเกิดขึ้นได้ โดยเฉพาะเมื่อปลาเครียด ตกใจ หรือสภาพตู้ไม่เหมาะสม เพื่อลดความเสี่ยง ควรใช้ฝาปิดที่สนิท ลดระดับน้ำ ใส่ไม้น้ำลอยผิวน้ำ เป็นต้น

• อุณหภูมิ: 24–27 °C ปลาทนอุณหภูมิที่เย็นกว่านี้ได้ไม่ดี
• ค่า pH: 7.0–8.0 ในธรรมชาติปลาเจริญเติบโตได้ดีในน้ำที่เป็นด่าง การลดค่า pH ลงเหลือ 6.5 ส่งผลเสียต่อปลา
• ความกระด้าง: GH 7–14 ปลาไม่ชอบน้ำอ่อน

ปลาชนิดนี้ทนแอมโมเนีย ไนไตรต์ และไนเตรตได้ไม่ดี จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องให้วงจรไนโตรเจนสมบูรณ์ก่อนปล่อยปลาลงตู้ ทางที่ดีควรรออย่างน้อยสองสามสัปดาห์จนระบบสมดุลเต็มที่

ตรวจวัดค่าน้ำอย่างสม่ำเสมอและเปลี่ยนน้ำทุกสัปดาห์

ของตกแต่งและไม้น้ำ: ปลาปักเป้าแคระต้องการที่หลบซ่อนจำนวนมาก เช่น ขอนไม้ ไม้น้ำ ใบไม้ ท่อ เป็นต้น ของตกแต่งช่วยให้ปลาแบ่งอาณาเขตและบังสายตากัน ลดการปะทะ และเป็นที่หลบเมื่อเครียดหรือรู้สึกถูกคุกคาม

มีการศึกษาอัตรารอดของ Carinotetraodon travancoricus เมื่อเลี้ยงร่วมกับคาบอมบ้า (Cabomba) และสาหร่ายพุงชะโด (Ceratophyllum) พบว่าคาบอมบ้าให้ผลดีกว่าสาหร่ายพุงชะโด และการปลูกคาบอมบ้าห่างกัน 5–7.5 ซม. ทำให้อัตรารอดสูงขึ้น

การเลี้ยงปลาชนิดนี้ในตู้โล่งเป็นความผิดพลาดใหญ่ เพราะพื้นที่โล่งทำให้ปลาไม่สบายใจ

• แสงสว่าง: แสงสลัวเหมาะที่สุด แสงจ้าทำให้ปลาเครียด
• กระแสน้ำ: แนะนำน้ำนิ่งหรือกระแสน้ำอ่อนมาก
• วัสดุปูพื้น: ในธรรมชาติเป็นโคลนและทราย
• ระบบกรอง: ไม่มีข้อกำหนดพิเศษ ขอให้กรองเหมาะกับขนาดตู้

ผลการศึกษาขัดกับความเชื่อทั่วไปที่ว่าปลาชนิดนี้กินเนื้อเพียงอย่างเดียว การวิเคราะห์อาหารในทางเดินอาหารครั้งหนึ่งชี้ว่าเป็นปลาที่กินทั้งพืชและสัตว์ ได้แก่ แมลง (18.52%) ครัสเตเชียน (18.07%) หนอนปล้อง (14.30%) ไดอะตอม (14.02%) สาหร่ายสีเขียว (12.55%) ทราย (10.78%) และเศษซากอินทรีย์ (11.77%) อีกการศึกษาหนึ่งพบว่าสาหร่ายคิดเป็นมากกว่า 60% ของอาหารทั้งในตัวผู้และตัวเมีย ร่วมกับหนอนสีแดง (red worm) และซากสัตว์ที่ย่อยไปบางส่วน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นครัสเตเชียนและชิ้นส่วนแมลง

ในตู้ปลา สามารถให้อาหารมีชีวิตได้หลากหลาย:

• ไรทะเล/อาร์ทีเมีย (Artemia salina)
• อาร์ทีเมียแรกฟัก (nauplii)
• แดฟเนีย (daphnia)
• แมลงหวี่
• ไรแดง (moina)
• หนอนน้ำส้มสายชู (vinegar eel)
• ลูกน้ำ
• ไซคลอปส์ (cyclops)
• หนอนขาวตัวเล็ก (detritus worm)
• หนอนแดง (bloodworm)
• ไส้เดือนน้ำสีดำ (blackworm)
• ไส้เดือนน้ำ (tubifex)
• หอยเล็กที่ยังมีชีวิต เป็นต้น

เคล็ดลับการให้อาหาร:

• การให้อาหารเป็นเรื่องที่ท้าทายที่สุดในการเลี้ยง เพราะปลาค่อนข้างเลือกกิน
• ปลาอาจไม่ยอมกินอาหารแช่แข็ง เช่น กุ้งหรือหอย
• ปลาแทบไม่กินอาหารแผ่น อาหารเม็ด หรืออาหารแห้งอื่น ๆ ลองให้ร่วมกับอาหารมีชีวิต
• ปลาว่ายน้ำไม่เร็ว จึงมักแย่งอาหารไม่ทันปลาอื่นในตู้ปลารวม
• ไม่มีอะไรกระตุ้นความอยากอาหารได้ดีเท่าเหยื่อมีชีวิตที่เคลื่อนไหว
• ปลาอาจเล็มสาหร่ายและเศษซากอินทรีย์บ้างเป็นครั้งคราว แต่อาหารหลักควรยังเป็นอาหารเนื้อ
• การให้อาหารวันละ 2 ครั้ง (เช้าและเย็น) ช่วยลดการตอดหางปลาร่วมตู้ได้อย่างมาก

ไม้น้ำ: ปลาปลอดภัยต่อไม้น้ำในตู้ไม้น้ำโดยสิ้นเชิง และไม่กินส่วนของพืชที่ยังมีชีวิต

ความเป็นสังคม: ในธรรมชาติ ปลาปักเป้าแคระไม่ค่อยเข้าสังคมและไม่ว่ายรวมเป็นฝูงใหญ่ แม้ว่าคู่หนึ่ง ๆ มักอยู่ห่างกันราว 2.5–5 ซม.

นิสัย: ค่อนข้างหวงถิ่นและก้าวร้าว โดยเฉพาะกับพวกเดียวกันและในช่วงผสมพันธุ์ ตัวผู้ก้าวร้าวกว่ามากและไม่ควรเลี้ยงในตู้เล็ก ควรสังเกตพฤติกรรมและเตรียมพร้อมแยกตัวปลาหากความก้าวร้าวรุนแรงเกินไป ปลาอาจก้าวร้าวกับปลาอื่น แม้แต่ปลาที่ตัวใหญ่กว่า และตอดปลาที่ว่ายช้าหรือครีบยาว จึงต้องเลือกปลาร่วมตู้อย่างระมัดระวัง แนะนำอย่างยิ่งให้ใช้ตู้ที่ปลูกไม้น้ำหนาแน่นเพื่อให้ปลาแบ่งอาณาเขตและลดความก้าวร้าว การบังแนวสายตาด้วยของตกแต่ง ไม้น้ำ หรือสิ่งอื่น ๆ เป็นวิธีที่ได้ผล

ความแอคทีฟ: ปลาแอคทีฟและช่างสงสัย สำรวจรอบตัวด้วยการเคลื่อนไหวกระตุกและลอยตัวนิ่งกลางน้ำเหมือนเฮลิคอปเตอร์จิ๋ว ทำให้เคลื่อนที่ผ่านไม้น้ำและของตกแต่งได้อย่างแม่นยำ ปลาว่ายน้ำไม่เร็วนัก เช่นเดียวกับปลาปักเป้าชนิดอื่น ปลาสามารถพองท้องได้เมื่อถูกคุกคาม หากผู้ล่าที่ตัวใหญ่กว่าพยายามกินเข้าไป ปลาทั้งสองตัวอาจตายได้

ตำแหน่งที่อยู่ในตู้: ปลาชอบอยู่ใกล้พื้นตู้และว่ายในระดับกลางน้ำ โดยเฉพาะบริเวณที่มีไม้น้ำหนาแน่นหรือมีที่หลบซ่อน

• ความเป็นสังคม: มี แต่เลี้ยงเดี่ยวได้
• ความแอคทีฟ: ปานกลาง
• ตำแหน่งในตู้: อยู่ระดับกลางน้ำและพื้นตู้
• ความสงบ: ก้าวร้าวปานกลาง
• หวงถิ่น: ใช่
• ตอดครีบ: ใช่

ปลาร่วมตู้: การเลี้ยงร่วมกับปลาอื่นเป็นเรื่องท้าทายมาก แม้จะมีเรื่องเล่าว่าอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบ แต่ส่วนใหญ่เป็นเพียงเรื่องของเวลา ทางเลือกที่ดีที่สุดคือตู้ที่เลี้ยงเฉพาะชนิดเดียว

หากยังต้องการเลี้ยงในตู้ปลารวม (ไม่แนะนำ) ปลาร่วมตู้ควรเป็นปลาเล็กที่ตัวไม่ใหญ่พอจะกินหรือรังควานปลาปักเป้าได้ เช่น ปลานีออน ปลาซิวข้างขวาน (Harlequin Rasbora) ปลาคิลลี่โคลวน์ (Clown Killifish) ปลาลีสต์คิลลี่ (Least Killifish) ปลาออตโต้ (Otocinclus) ปลาม้าลาย (Danio rerio) ปลาคอรี่แคระ (Pygmy Cory) และปลาปล้องอ้อย (Kuhli loach)

กุ้งแคระ: ห้ามเลี้ยงร่วมกับกุ้งแคระ ปลานักล่าชนิดนี้จะกินลูกกุ้ง และแม้แต่กุ้งโตเต็มวัยที่เพิ่งลอกคราบก็อาจถูกกิน ปลาสามารถไล่ล่าเหยื่อที่ตัวใหญ่กว่าตัวเองมาก รวมถึงกุ้งยามาโตะ (Amano shrimp) และกุ้งฝอยใส (Ghost shrimp) ตู้ที่ปลูกไม้น้ำหนาแน่นช่วยป้องกันได้บ้าง แต่ในระยะยาวไม่ใช่ความคิดที่ดี

หอย: เลี้ยงร่วมกับหอยน้ำจืดชนิดใดไม่ได้ ปลาจะฆ่าหอย ส่วนใหญ่เป็นหอยตัวเล็ก แต่กินเฉพาะส่วนที่ยื่นออกมาจากเปลือก เนื้อที่เหลือจะเน่าและอาจทำให้ระดับไนโตรเจนในน้ำสูงขึ้น

ควรหลีกเลี่ยง:

• ปลาที่ตัวใหญ่กว่าหรือก้าวร้าว
• กุ้งแคระ
• กุ้งเครย์ฟิชและปูน้ำจืดส่วนใหญ่
• แม้แต่กบแคระ

ปลาชนิดนี้มีความแตกต่างระหว่างเพศและลวดลายสีที่ชัดเจน แต่สังเกตได้ยากในปลาวัยอ่อน

• ตัวเมียอาจมีลำตัวกลมกว่าตัวผู้ โดยเฉพาะเมื่อมีไข่
• สีของตัวผู้สดกว่ามาก โดยเฉพาะในฤดูผสมพันธุ์

ตัวผู้มีแถบสีน้ำเงินเข้มพาดจากปากไปจนถึงครีบหางทางด้านท้อง และมีเส้นสีเข้มชัดเจนพาดกลางผิวด้านท้อง ตัวผู้ยังมีรอยย่นเรียงชิดกันเป็นลายเฉพาะอยู่หลังดวงตา บริเวณท้องของตัวผู้เป็นสีเหลือง โคนครีบหาง ครีบก้น และครีบหลังเป็นสีส้มทอง และมีเส้นสีเข้มบนครีบหาง ส่วนตัวเมียมีจุดสีดำจาง ๆ ทั่วลำตัว ซึ่งขับให้จุดสีเหลืองทองแวววาวเด่นชัด

การเพาะพันธุ์อาจท้าทายอยู่บ้าง แต่ก็ทำได้แม้ในตู้ปลาที่บ้าน

วัยเจริญพันธุ์: ตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เร็วกว่าตัวผู้เล็กน้อย โดยตัวผู้เจริญพันธุ์ครั้งแรกที่ขนาด 18.33 มม. และตัวเมียที่ 18.0 มม.

การวางไข่: ตัวผู้ล่อตัวเมียไปยังจุดวางไข่ด้วยการว่ายไปมาระหว่างจุดวางไข่กับตัวเมีย มักต้อนด้วยการใช้ลำตัวดันและตอดท้องตัวเมีย ตัวเมียที่พร้อมวางไข่จะว่ายตามตัวผู้ไป ระหว่างวางไข่ปลากินอาหารไม่มาก

ความดกของไข่: โดยทั่วไปวางไข่ได้ครั้งละไม่เกิน 10 ฟอง และอาจวางได้ 10 ครั้งขึ้นไปในการวางไข่แต่ละรอบ จากงานวิจัย ความดกไข่สัมบูรณ์อยู่ระหว่าง 139–480 ฟอง

ไข่: เป็นปลาที่วางไข่กระจาย ไม่ใช่ปลาออกลูกเป็นตัว ตัวเมียปล่อยไข่และตัวผู้ปล่อยน้ำเชื้อผสมในน้ำ ไข่จะจมลงและเกาะติดกับพื้นผิว เช่น ไม้น้ำหรือพื้นตู้ ไข่มีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 1.43 มม. ทรงกลม ไข่จมและมีลักษณะเหนียวติดพื้นผิว ภายในมีหยดน้ำมันเล็ก ๆ จำนวนมาก

การดูแลลูก: ไม่มี ยกเว้นตัวผู้จะป้องกันอาณาเขตวางไข่

การฟักไข่: ไข่ฟักหลังจาก 7 วันที่อุณหภูมิ 22–24 °C และ 5 วันที่ 26–28 °C

ลูกปลา: ลูกปลาแรกฟักยาวราว 3.5 มม. ดวงตายังพัฒนาไม่สมบูรณ์ ลำตัวสีน้ำตาล มีแถบโปร่งแสงแนวตั้ง 2 แถบ แถบหนึ่งอยู่หลังถุงไข่แดงขนาดใหญ่ และอีกแถบอยู่ปลายครีบหาง ลูกปลาสามารถเกาะติดกับพื้นผิวได้ด้วยด้านล่างของถุงไข่แดง โดยทั่วไปไข่แดงจะยุบหมดภายใน 4 วัน และเริ่มว่ายน้ำอิสระหลัง 6 วัน

• 20 วันหลังฟัก: ราว 6.26 มม.
• 62 วัน: ราว 10.18 มม.
• 112 วัน: ราว 14.75 มม.
• 180 วัน: ขนาดเฉลี่ยราว 16.6 มม.

อาหารลูกปลา: เมื่อไข่แดงยุบหมด ลูกปลาต้องการโรติเฟอร์ ไมโครเวิร์ม และอาร์ทีเมียในช่วง 2 สัปดาห์แรก

ตู้เพาะพันธุ์แยก: ปลาอื่น ปลาชนิดเดียวกัน หรือแม้แต่หอย อาจกินไข่ที่เพิ่งวาง จึงแนะนำให้ใช้ตู้เพาะพันธุ์แยกเพื่อเพิ่มอัตรารอดของไข่และลูกปลา ตู้ควรมีไม้น้ำใบละเอียดหรือไหมพรมวางไข่ให้ไข่กระจายอยู่และพ้นจากปลาปักเป้าตัวเต็มวัย และมีสภาพน้ำ (อุณหภูมิ ค่า pH และความกระด้าง) ที่คงที่และเหมาะสมใกล้เคียงแหล่งอาศัยตามธรรมชาติ

Carinotetraodon travancoricus เป็นปลาถิ่นเดียวของแม่น้ำในเทือกเขา Western Ghats ทางตอนใต้ของอินเดีย

พบกระจายอยู่ในแม่น้ำ Chalakkudy, Pamba, Periyar, Kabani, Bharathapuzha, Vamanapuram และ Muvattupuzha ทะเลสาบ Vembanad และพื้นที่ชุ่มน้ำ kole ของ Thrissur ลำธาร Kallar และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า Neyyar ทางตอนใต้ของรัฐเกรละ

พื้นที่การกระจายพันธุ์โดยประมาณอยู่ราว 35,000–36,000 ตร.กม.

Carinotetraodon travancoricus อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืดที่ไหลช้าและมีพืชน้ำหนาแน่น พื้นเป็นโคลนและทราย ในธรรมชาติ ปลาปักเป้าแคระพบชุกชุมในบริเวณที่มีคาบอมบ้า (Cabomba) ขึ้นรวมกันเป็นกอ ซึ่งเป็นทั้งที่อยู่อาศัยและแหล่งอาหารสำคัญ

ลักษณะ

ปลาตัวเต็มวัยยาว 2.5–3 ซม. แต่ส่วนใหญ่ยาว 2–2.5 ซม.

• รูปร่าง: โดยรวมเป็นทรงรูปไข่ ยกเว้นบริเวณหาง ลำตัวมีหนามอ่อนปกคลุมทั้งสองเพศ โคนหางสั้นและหนา
• สี: ด้านบนเหลือง ด้านล่างขาว ด้านหลังสีน้ำตาลถึงเขียวมีจุดไม่สม่ำเสมอ
• ลวดลาย: มีปื้นรูปไข่สีดำ 2 ปื้นที่ข้างลำตัวก่อนถึงครีบหลัง แถบกว้างสีเข้มพาดจากด้านบนลงไปถึงครีบด้านล่างที่ข้างลำตัว ปื้นสีเข้มไม่สม่ำเสมอ 2 ปื้นและรอยรูปตัว V หลังดวงตา แถบสีอ่อนแคบ ๆ รอบดวงตา และแถบไม่สม่ำเสมอกับปื้นรูปสามเหลี่ยมบนหลัง ก้านครีบทั้งหมดเป็นสีเหลือง
• ครีบ: ปลายมน ครีบหลังมีก้านครีบ 7–8 ก้าน ครีบก้น 8 ก้าน ครีบอก 16–17 ก้าน ไม่มีครีบท้อง
• ดวงตา: ใหญ่มากแบบ "ตาลูกหมา" ขอบล่างของตาอยู่ต่ำกว่ามุมปากเล็กน้อย
• หัวและปาก: หัวใหญ่และทู่ ขากรรไกรเป็นจะงอยที่ประกอบด้วยฟันหนาแข็งแรง 4 ซี่ ด้านบน 2 ซี่ ด้านล่าง 2 ซี่

อายุขัย

ในธรรมชาติคาดว่ามีอายุราว 4 ปี ในตู้ปลาที่มีสภาพเหมาะสมอาจอยู่ได้ 6–8 ปี และมีรายงานว่าอยู่ได้นานกว่านั้น

อนุกรมวิธานและที่มาของชื่อ

ในปี 1941 นักมีนวิทยาชาวอินเดีย S.L. Hora และ K.K. Nair บรรยายลักษณะปลาชนิดนี้เป็นครั้งแรกในชื่อ Tetraodon travancoricus ในปี 1975 W. J. Dekkers ทบทวนสกุล Tetraodon และถือว่า Carinotetraodon เป็นชื่อพ้องของ Tetraodon ในปี 1999 Ralf Britz และ Maurice Kottelat แสดงให้เห็นว่าปลาชนิดนี้มีพาราโพไฟซิสที่ดัดแปลงแบบสกุล Carinotetraodon จึงย้ายไปไว้ในสกุลนั้น ปัจจุบันสกุลนี้มีปลาปักเป้าแคระที่ได้รับการยอมรับ 6 ชนิด พบเฉพาะในน้ำจืดของเอเชีย

ชื่อสกุลมาจากภาษาละติน "Carino" (กระดูกงูหรือสัน) และภาษากรีก "Tetraodon" (ฟันสี่ซี่) ส่วนชื่อชนิดมาจากแคว้น Travancore ในรัฐเกรละ ประเทศอินเดีย

• Anupama, K. M., H. S. Hari Sankar, M. Rithin Raj, and M. Harikrishnan. “Reproductive biology of malabar pufferfish Carinotetraodontravancoricus (Tetraodontidae).” Journal of Ichthyology59 (2019): 545-554.
• Dahanukar, N., Carinotetraodontravancoricus, in The IUCN Red List of Threatened Species, Cambridge, 2011, no. e.T166591A6242813.
• Britz, Ralf, and Maurice Kottelat. “Carinotetraodon imitator, a new freshwater pufferfish from India (Teleostei: Tetraodontiformes).” Journal of South Asian Natural History4 (1999): 39-47.
• Renjithkumar, ChelapurathRadhakrishnan, KuttanelloorRoshni, and KuttyRanjeet. “Feeding ecology of the endemic freshwater puffer fish Carinotetradontravancoricus (Hora & Nair, 1941) in Western Ghats hotspot, India.” International Journal of Aquatic Biology8, no. 5 (2020): 300-310.
• Anupama, K. M., and M. Harikrishnan. “Improved survival of Malabar puffer fish, Carinotetraodontravancoricus (Hora and Nair, 1941) in planted aquaria.” InternationalJournalofEnvironmentalSciences6, no. 1 (2015): 138-144.
• Anupama, K. M. “Studies on the life history traits of Malabar puffer fish Carinotetraodontravancoricus Hora and Nair 1941 inhabiting Pampa and Chalakkudy rivers South India.”
• Maceda-Veiga, Alberto, and Jo Cable. “Diseased fish in the freshwater trade: from retailers to private aquarists.” Diseases of Aquatic Organisms132, no. 2 (2019): 157-162.
• Ishibashi, Toshiaki. “Hiroyuki Doi, Harumi Sakai, Yusuke Yamanoue, Takayuki Sonoyama&.” Fish Sci81 (2015): 291-299.
• Dekkers, W. J., 1975- Bijdragen tot de Dierkunde 45(1): 87-142Review of the Asiatic freshwater puffers of the genus Tetraodon Linnaeus, 1758 (Pisces, Tetraodontiformes, Tetraodontidae).