บริสเทิลโนสตาบอด

ปลาในสกุล Ancistrus ควรได้รับอาหารประเภทพืชเป็นหลัก อาหารสำเร็จรูปที่ใช้ได้ เช่น สาหร่ายอัดเม็ด (algae wafer) และอาหารจมที่มีสไปรูลินาเป็นส่วนประกอบหลัก ผักอย่างซูกินีและแตงกวา (แตงกวาฝรั่ง) เป็นอาหารเสริมที่ดีมาก และให้อาหารประเภทเนื้อในปริมาณเล็กน้อยเป็นครั้งคราวร่วมด้วย1

เป็นปลาที่เข้ากับตู้ปลาส่วนใหญ่ได้ดี ไม่ก้าวร้าวกับปลาชนิดอื่น ตัวผู้อาจต่อสู้กันเพื่อแย่งอาณาเขตหากเลี้ยงในตู้ที่เล็กเกินไป เลี้ยงรวมกับปลาสวยงามในตู้รวมส่วนใหญ่ได้ ตราบใดที่ปลาเหล่านั้นไม่ตัวใหญ่หรือก้าวร้าวเกินไป1

เป็นลักษณะทั่วไปของสกุลนี้ คือตัวผู้มีสิ่งที่เรียกว่า 'จมูกเป็นพุ่ม' (bushy nose) ตัวเมียอาจมีติ่งเล็ก ๆ บนหัวได้เช่นกัน แต่มีน้อยกว่ามาก

ตัวผู้ที่โตเต็มวัยและบางครั้งตัวเมียด้วย จะมีหนวดนิ่ม ๆ (ติ่งเนื้อลักษณะเป็นพุ่ม) บริเวณปลายจมูก ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสกุล Ancistrus1

มีการเพาะพันธุ์ได้แล้ว ใช้ตู้ขนาด 100 ลิตร อุณหภูมิ 17–25 °C ขึ้นอยู่กับฤดูกาล โดยอุณหภูมิในแต่ละวันแทบไม่เปลี่ยนแปลง ตกแต่งด้วยหินปูน ตู้อยู่ในความมืดตลอดเวลา ยกเว้นช่วงที่ทำการดูแลตู้ การเพาะพันธุ์และการดูแลลูกปลาทำเช่นเดียวกับปลา Ancistrus ชนิดอื่น1

ทวีปอเมริกาใต้: ระบบถ้ำ São Vicente และ Angélica-Bezerra บริเวณตอนบนของแม่น้ำ Paraná ในลุ่มน้ำแม่น้ำ Tocantins ประเทศบราซิล1

เป็นปลาตาบอด เนื่องจากใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ในความมืดของถ้ำ จึงไม่จำเป็นต้องใช้ตาและไม่มีตาเลย แต่ยังคงมีลวดลายจุดขนาดกลางจาง ๆ อยู่รอบหัว

ที่มาของชื่อ: Ancistrus มาจากคำภาษากรีก agkistron แปลว่าตะขอ หมายถึงหนามโอดอนโทด (odontode) ที่โค้งเป็นตะขอบริเวณแผ่นปิดเหงือก (interopercle) ส่วนชื่อชนิดแปลว่าตาที่ซ่อนอยู่ (kryptos = ซ่อน, ophthalmus = ตา) หมายถึงการไม่มีตาของปลาถ้ำชนิดนี้1