Bagarius bagarius

เหมาะสำหรับสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำสาธารณะ หรือตู้ปลาส่วนตัวขนาดใหญ่ที่สุดที่จัดไว้เฉพาะทางเท่านั้น1

ชอบแสงสลัว และต้องมีที่หลบซ่อน เช่น ขอนไม้ หินก้อนใหญ่ หรือท่อพลาสติก

ระบบกรองขนาดใหญ่ที่ผ่านการเซ็ตตัวแล้ว การดูแลอย่างเคร่งครัดโดยเปลี่ยนน้ำทุกสัปดาห์ครั้งละ 50–70% ของปริมาตรตู้ และน้ำที่มีออกซิเจนสูงพร้อมการเคลื่อนไหวของน้ำมาก ๆ ควรถือเป็นสิ่งจำเป็น1

เป็นปลานักล่าโดยแท้ ในธรรมชาติกินปลาขนาดเล็ก สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก สัตว์จำพวกกุ้งและปู และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ แต่เมื่อเลี้ยงในที่เลี้ยง ส่วนใหญ่ปรับตัวกินอาหารที่ไม่มีชีวิตได้ดี

ปลาเล็กให้กินหนอนแดง (ตัวอ่อนแมลงหนอนแดง) ไส้เดือนตัวเล็ก กุ้งสับ และอาหารทำนองเดียวกันได้ ส่วนปลาโตจะกินเนื้อปลาหั่นเป็นชิ้น กุ้งทั้งตัว หอยแมลงภู่ กุ้งฝอยมีชีวิต ไส้เดือนตัวใหญ่ เป็นต้น

ไม่ควรให้เนื้อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือเนื้อสัตว์ปีก เช่น หัวใจวัวหรือไก่ เพราะไขมันบางชนิดในเนื้อเหล่านี้ปลาไม่สามารถเผาผลาญได้อย่างเหมาะสม และอาจทำให้เกิดการสะสมไขมันมากเกินไป หรือแม้แต่ทำให้อวัยวะเสื่อมได้

ในทำนองเดียวกัน การใช้ปลาเหยื่อ (feeder fish) เช่น ปลาออกลูกเป็นตัวหรือปลาทองตัวเล็ก ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะมีความเสี่ยงที่จะนำปรสิตหรือโรคเข้าสู่ตู้ และโดยทั่วไปมักมีคุณค่าทางอาหารไม่สูง เว้นแต่จะได้รับการเลี้ยงขุนอย่างเหมาะสมมาก่อน1

พบเฉพาะในอนุทวีปอินเดีย ได้แก่ ลุ่มแม่น้ำสินธุในปากีสถาน ลุ่มแม่น้ำคงคาและพรหมบุตรในอินเดีย เนปาล และบังกลาเทศ รวมถึงแม่น้ำต่าง ๆ ในคาบสมุทรอินเดีย

ปลาสกุล Bagarius ที่พบตั้งแต่เมียนมาไปทางตะวันออกจนถึงอินโดจีน คาบสมุทรมลายู และหมู่เกาะซุนดาใหญ่ เป็นชนิดอื่น (ดูหัวข้อหมายเหตุ)

แหล่งที่พบตัวอย่างต้นแบบ (type locality) คือ 'Ganges River, India' ส่วนชื่อพ้อง Bagrus yarrelli ได้รับการบรรยายจาก 'Mota Mola at Poona, Deccan, India' ซึ่งหมายถึงแม่น้ำ Mutha Mula ที่เมืองปูเน รัฐมหาราษฏระ ทางตะวันตกของอินเดีย1

ส่วนใหญ่เก็บตัวอย่างได้จากร่องน้ำของแม่น้ำสายใหญ่ และมักพบในช่วงแก่งที่น้ำไหลเชี่ยวและปั่นป่วน โดยหลบซ่อนตัวอยู่ตามก้อนหินและหินก้อนใหญ่

ปลาโตเต็มวัยจะอพยพเพื่อวางไข่ตามฤดูกาลในช่วงที่น้ำในแม่น้ำเพิ่มสูงขึ้นและขุ่น1

ปลาชนิดนี้มีชื่อเรียกอื่นว่า 'giant devil catfish' และ 'sand shark' และเป็นปลาที่ชาวประมงจับเพื่อบริโภคในพื้นที่การกระจายพันธุ์ส่วนใหญ่

ด้วยขนาดเมื่อโตเต็มที่และพฤติกรรมตามธรรมชาติ ปลาชนิดนี้จึงไม่เหมาะกับตู้ปลาตามบ้านอย่างชัดเจน

Ng & Kottelat (2021) จำกัดขอบเขตของ B. bagarius ไว้เฉพาะในอนุทวีปอินเดีย และจัดให้ Bagrus yarrelli Sykes 1839, Pimelodus platespogon และ Pimelodus carnaticus เป็นชื่อพ้องรอง (junior synonym) ของชนิดนี้ ดังนั้นปลา goonch ยักษ์ของอนุทวีปอินเดียที่เคยถูกระบุเป็น B. yarrelli มานานจึงเป็นชนิดนี้ และสามารถยาวได้ถึง 2 เมตร

ปลาตัวใหญ่จากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ขายกันในชื่อ B. yarrelli คือ B. lica Volz, 1903 ซึ่งพบตั้งแต่ลุ่มน้ำแม่กลองไปจนถึงลุ่มน้ำดองไน และทั่วคาบสมุทรมลายู สุมาตรา บอร์เนียว และชวา

ชื่อ B. bagarius ยังเคยถูกใช้กันอย่างแพร่หลายกับปลาชนิดที่ค่อนข้างเล็ก ซึ่งว่ากันว่ามีความยาวมาตรฐาน (SL) เพียง 20 ซม. และพบได้ทั่วไปในอินโดจีนส่วนใหญ่ ปลาชนิดนั้นคือ B. vegrandis จากลุ่มน้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำโขง ซึ่งได้รับการบรรยายไว้ในงานวิจัยฉบับเดียวกัน ส่วน B. suchus และ B. rutilus เป็นชนิดที่แยกต่างหาก

สกุล Bagarius แตกต่างจากสกุลอื่นทั้งหมดในวงศ์ Sisoridae ตรงที่มีฟันบนขากรรไกรล่างต่างรูปกันอย่างเด่นชัด (heterodont) โดยมีฟันรูปกรวยเรียงชิดกันจำนวนค่อนข้างมากเป็นแถวนอก 2 หรือ 3 แถว และฟันรูปกรวยขนาดใหญ่กว่ามากซึ่งมีจำนวนน้อยกว่าและอยู่ห่างกันเป็นแถวใน 1 หรือ 2 แถว (ต่างจากสกุลอื่นที่ฟันขากรรไกรล่างมีเพียงฟันรูปกรวยขนาดเล็ก หรือเป็นแผ่นกระดูกผิวขรุขระ)1