ปลาเรนโบว์มาดากัสการ์

ปลาชนิดนี้เป็นปลาตู้ชนิดเดียวที่มาจากเกาะมาดากัสการ์ ซึ่งเป็นเกาะขนาดใหญ่และมีอายุทางธรณีวิทยายาวนาน ที่แทบจะหาซื้อได้ตลอด ปลาน้ำจืดชนิดอื่นทั้งหมดจากเกาะนี้ ซึ่งน่าเสียดายที่หลายชนิดเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์จากการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมอย่างรุนแรง เหมาะกับผู้เลี้ยงเฉพาะทางเท่านั้น

เป็นเวลานานที่ B. madagascariensis ถูกถือว่าเป็นชื่อพ้องของ B. geayi ด้วยเหตุนี้ชื่อหลังจึงใช้กันแพร่หลายในวงการ (ปลากลุ่มนี้ถูกนำเข้าไปที่ฝรั่งเศสครั้งแรกในปี 1953 และไม่เคยหายไปจากวงการปลาสวยงามอีกเลยนับแต่นั้น) จุดที่ผู้เลี้ยงสังเกตความแตกต่างระหว่าง B. madagascariensis กับ B. geayi (ซึ่งมีถิ่นอาศัยห่างกันหลายร้อยกิโลเมตร) ได้ง่ายที่สุดคือลวดลายบนครีบหาง ใน B. madagascariensis ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะมีแถบสีดำต่อเนื่องบนครีบหาง (อยู่ถัดเข้ามาจากขอบครีบหางอย่างชัดเจน ซึ่งศัพท์เทคนิคเรียกว่า "submarginal" และในตัวผู้จะอยู่ถัดเข้ามาจากโซนสีแดงด้วย) ซึ่งใน B. geayi จะไม่มีแถบนี้ นอกจากนี้ ตัวผู้ของ B. geayi ยังมีจุดสีแดงที่คาง ส่วนตัวผู้ของ B. madagascariensis ไม่มี

ปลาที่นำเข้ามาเลี้ยงเป็นปลาตู้รุ่นแรกนั้นแท้จริงแล้วคือ B. madagascariensis ส่วน B. geayi "ตัวจริง" ถูกนำเข้ามาภายหลังอีกนาน ปัจจุบันมีทั้งสองชนิดในวงการ และร้านค้ามักไม่แยกกัน โดยพื้นฐานแล้วเรื่องนี้ไม่สำคัญนัก ยกเว้นถ้าต้องการเพาะพันธุ์ ก็ต้องระวังไม่ให้เกิดลูกผสมโดยไม่ตั้งใจและไม่จำเป็น เนื่องจากปลาสกุล Bedotia ทั้งสองชนิดจัดว่าใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ การรักษาประชากรในตู้ปลาให้เป็นสายพันธุ์แท้จึงเป็นเรื่องสำคัญ1

ในเรื่ององค์ประกอบทางเคมีของน้ำ ปลาชนิดนี้ไม่เรื่องมากเลย น้ำประปาที่ดื่มได้ทั่วไปก็ตรงตามความต้องการของมันแล้ว ในธรรมชาติปลาชนิดนี้อาศัยอยู่ในเขตป่า และมักพบในน้ำที่อ่อนมากและเป็นกรด1

ในเรื่องอาหาร ปลาชนิดนี้ไม่เรื่องมากเลย อาหารปลาสวยงามสำเร็จรูปทั่วไปก็ตรงตามความต้องการของมันแล้ว1

ต้องระวังสักหน่อยกับปลาตัวที่ใหญ่มาก ๆ เพราะมีปากค่อนข้างใหญ่ ปลาหางนกยูงที่โตได้ครึ่งตัวอาจหายเข้าปากไปได้ ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย ควรเลี้ยงรวมกับปลาที่มีขนาดอย่างน้อยครึ่งหนึ่งของปลา Bedotia เท่านั้น1

ตัวผู้และตัวเมียมีสีครีบแตกต่างกัน ตัวผู้ของ B. geayi มีจุดสีแดงที่คาง1

ปลาจะเริ่มเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ก่อนอายุครบหนึ่งปี ซึ่งตอนนั้นมักมีความยาว 4-6 ซม.1