ปลาคิวบันการ์

ความยาวมาตรฐาน: 1800 มม. SL

เหมาะกับสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำสาธารณะที่มีขนาดใหญ่มากเท่านั้น1

ค่อนข้างเลี้ยงง่าย ขอแค่กระแสน้ำไม่แรงเกินไปและแสงไม่จ้า1

ปลาการ์เป็นนักล่าแบบซุ่มโจมตี ในธรรมชาติกินปลาที่เล็กกว่าและสัตว์น้ำจำพวกกุ้งกั้งปู ปลาที่เพิ่งนำมาเลี้ยงบางครั้งอาจฝึกให้กินอาหารที่ไม่มีชีวิตได้ยาก แต่ส่วนใหญ่จะยอมกินหลังจากปล่อยให้อดอาหารช่วงสั้น ๆ

หลังจากนั้นไม่นาน ปลาตัวเล็กส่วนใหญ่จะยอมกินอาหารแช่แข็งประเภทเนื้อ เช่น กุ้ง ปลาแลนซ์ (lance fish) ฯลฯ ส่วนปลาตัวใหญ่ให้ปลาทั้งตัวได้ เช่น ปลาเทราต์หรือปลาสแปรต

ช่วงที่ยังเป็นปลาวัยอ่อนให้อาหารทุกวัน แต่เมื่อปลาโตขึ้นให้ลดความถี่ลง ปลาโตเต็มวัยต้องการอาหารเพียงหนึ่งหรือสองมื้อต่อสัปดาห์เป็นอย่างมาก

ในกรณีที่ยากจริง ๆ อาจไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้ปลาเหยื่อเป็นในช่วงแรก แต่ต้องย้ำว่าควรทำแค่จนกว่าปลาจะมีน้ำหนักตัวมากพอที่จะลองให้อดอาหารได้เท่านั้น

แนะนำอย่างยิ่งให้ซื้อปลาเหยื่อมาล่วงหน้าและกักโรคไว้อย่างน้อยสองสัปดาห์ เพื่อให้แน่ใจว่าปลอดโรค ระหว่างนั้นให้อาหารปลาคุณภาพดีแก่ปลาเหยื่อ เพื่อให้เนื้อปลามีคุณค่าทางอาหารเพียงพอ

ห้ามให้เนื้อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือเนื้อไก่ เช่น หัวใจวัว เพราะไขมันและสารอินทรีย์บางชนิดในเนื้อเหล่านี้ปลาไม่สามารถย่อยและนำไปใช้ได้อย่างเหมาะสม ทำให้เกิดไขมันสะสมมากเกินไป และในระยะยาวอาจถึงขั้นทำให้อวัยวะเสื่อมได้

นอกจากกรณีที่ยากจริง ๆ ตามที่กล่าวไว้ การใช้ปลาเหยื่อเป็นแทบไม่มีประโยชน์อะไร เนื่องจากเสี่ยงต่อการนำโรคหรือปรสิตเข้าตู้1

ปลาการ์กินปลาเป็นอาหารเพียงอย่างเดียว แต่ฝึกให้กินอาหารจากคีมคีบได้ง่าย2

เลี้ยงเดี่ยวจะดีที่สุด หรือเลี้ยงรวมกับปลาที่ขนาดใกล้เคียงกัน ไม่ก้าวร้าว และตัวใหญ่เกินกว่าจะเข้าปากได้1

ปลาการ์สงบเสงี่ยมอย่างยิ่งทั้งกับปลาชนิดเดียวกันและปลาชนิดอื่น ตราบใดที่ไม่มองว่าปลาเหล่านั้นเป็นอาหาร เป็นปลาที่สวยงามมากสำหรับตู้โชว์ขนาดใหญ่2

เป็นปลาถิ่นเดียวของคิวบา พบทั่วไปทางตะวันตกของเกาะ รวมถึงเกาะอิสลาเดลาฮูเวนตุด (Isle of Youth ซึ่งเดิมเรียกว่า Isle of Pines) ในแหล่งกระจายพันธุ์ส่วนใหญ่ปลาชนิดนี้อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ และการเพาะพันธุ์ในที่เลี้ยงทำได้อย่างเป็นระบบแล้ว1

พบได้ในแหล่งน้ำหลายแบบ ตั้งแต่ทะเลสาบและแม่น้ำขนาดใหญ่ ไปจนถึงลำน้ำสาขาที่น้ำไหลเอื่อย แหล่งน้ำนิ่งริมลำน้ำ และแอ่งน้ำ อยู่รอดได้ทั้งในน้ำจืดและน้ำกร่อย แต่ชอบระบบแม่น้ำหรือพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ที่มีที่ราบน้ำท่วมถึงกว้างขวาง มักไม่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่ไหลเชี่ยว1

ปลาชนิดนี้ซึ่งคนในคิวบาเรียกว่า 'manjuari' ไม่ควรถือว่าเป็นปลาสำหรับเลี้ยงในตู้ปลาตามบ้านเลย เมื่อพิจารณาจากขนาดเมื่อโตเต็มที่ อายุที่ยืนได้หลายสิบปี และสถานะการอนุรักษ์ที่ใกล้สูญพันธุ์

ที่มีข้อมูลของปลาชนิดนี้ไว้ก็เพียงเพราะสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำสาธารณะบางแห่งเลี้ยงได้ในระยะยาว และบางครั้งมีลูกปลาวางขายในตลาดปลาสวยงาม

ปลาการ์เป็นปลาที่มีลักษณะดึกดำบรรพ์ที่สุดกลุ่มหนึ่งในบรรดาปลาที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน มีกระเพาะลมที่ดัดแปลงไปและมีเส้นเลือดหล่อเลี้ยง เชื่อมต่อกับคอหอย ทำให้หายใจเอาอากาศจากผิวน้ำได้ในระดับหนึ่ง1

ปลาการ์ถูกเรียกว่าเป็นฟอสซิลมีชีวิต ปลากลุ่มนี้เกิดขึ้นเมื่อราว 100 ล้านปีก่อนในยุคครีเทเชียสตอนปลาย และเปลี่ยนแปลงไปไม่มากนักนับตั้งแต่นั้น ปัจจุบันมีสองสกุลที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกา ได้แก่ Atractosteus (สามชนิด) และ Lepisosteus (สี่ชนิด)

ปลาในสกุล Atractosteus ยาวได้ราว 2 ม. (ว่ากันว่าสมัยก่อนเคยยาวถึง 3 ม. แต่สมัยก่อนอะไร ๆ ก็ดีกว่าเสมอ ;-)) จึงเป็นปลาการ์ที่ใหญ่ที่สุดในปัจจุบัน ปลาทั้งสามชนิดในสกุลนี้คล้ายกันมาก ต่างกันเพียงรายละเอียดที่มองจากภายนอกไม่เห็น2