ปลาดุกอินโซลิทัส

ปลาที่แนะนำให้เลี้ยงร่วม: ปลาในวงศ์ปลาตะเพียนขนาดใหญ่ (เช่น ปลาหางไหม้ ปลาตะเพียนทอง หรือปลาตะเพียนหางแดง/spanner barb) หรือปลาหมอสีอเมริกากลาง1

ปุ่มเพศ (genital papilla) ซึ่งอยู่ทางขวาของรูก้นเมื่อมองปลาโดยให้หัวหันไปทางซ้าย ในตัวผู้จะยาวและปลายแหลม ส่วนในตัวเมียจะกลมและค่อนข้างใหญ่กว่า (ใหญ่กว่ารูก้น) เมื่อมองจากด้านท้องโดยเฉพาะ ตัวเมียจะมีลำตัวกว้างกว่าตัวผู้ที่อายุเท่ากันและเลี้ยงในสภาพเดียวกันอย่างเห็นได้ชัด1

การเพาะพันธุ์: ยังไม่มีรายงาน ไม่มีรายงานการเพาะพันธุ์1

เอเชีย: ลุ่มน้ำตอนบนของแม่น้ำบาริโต (Barito) ทางตอนใต้ของเกาะบอร์เนียว ประเทศอินโดนีเซีย

แหล่งที่พบตัวอย่างต้นแบบ: ลำธารเล็กที่ไหลลงแม่น้ำ Rekut (Sungai Rekut) ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำ Busang (Sungai Busang) อยู่ห่างจากค่ายฐาน Project Barito Ulu บนแม่น้ำ Busang ขึ้นไปทางต้นน้ำประมาณ 1.5 กิโลเมตร ในลุ่มน้ำบาริโต จังหวัดกาลิมันตันกลาง (Kalimantan Tengah) เกาะบอร์เนียว ประเทศอินโดนีเซีย1

การจำแนกชนิด: ปลาในสกุล Clarias มีลักษณะเด่นคือ ลำตัวยาว ครีบหลังเป็นก้านครีบอ่อนยาวไปจนถึงหรือเกือบถึงโคนครีบหาง ครีบก้นเป็นก้านครีบอ่อนเริ่มจากด้านหลังรูก้นเล็กน้อยไปจนถึงโคนครีบหาง ครีบอกแต่ละข้างมีก้านแข็งด้านหน้าที่เป็นหยักฟันเลื่อย หัวแบนลง ปกคลุมเกือบทั้งหมดด้วยแผ่นกระดูกที่ประสานกันแน่นและผิวมีลวดลาย ทำหน้าที่เหมือนหมวกเกราะป้องกัน มีหนวดแบบเส้นแส้ 4 คู่ (หนวดที่จมูก หนวดที่ขากรรไกรบน หนวดที่ขากรรไกรล่างคู่ในและคู่นอก) มีอวัยวะช่วยหายใจอากาศที่พัฒนามาจาก epibranchial ชิ้นที่ 2 และ 4 อยู่ภายในโพรงเหนือเหงือก (superbranchial chamber) รูของท่อรับความรู้สึกบนหัวและลำตัวขยายใหญ่จนมองเห็นได้ง่ายด้วยตาเปล่า มีช่องกระหม่อมด้านหน้า (anterior fontanel) ยาวและเรียว (ยกเว้น Clarias batrachus) มีหยักฟันเลื่อยเด่นชัดที่ขอบด้านหน้าของก้านแข็งครีบอก (ยกเว้น Clarias intermedius, Clarias meladerma, Clarias olivaceus และ Clarias planiceps) และไม่มีจุดสีขาวบนลำตัว (ยกเว้น Clarias olivaceus และ Clarias planiceps)1