กัลเปอร์แคทฟิช

ปลาชนิดนี้ยังไม่มีชื่อสามัญ ดูเหมือนแทบทั้งตัวเป็นปาก ปัจจุบันยังมีการนำเข้าเพียงจำนวนน้อยในแต่ละปี2

ความยาวมาตรฐาน: 250 มม. SL ขนาดพื้นตู้: 150 × 60 ซม. ปริมาตร: ประมาณ 540 ลิตร

แนะนำให้ใช้ตู้ปลาที่มีขนาดพื้นตู้อย่างน้อย 150 × 60 ซม.1

• อุณหภูมิ: 22–28 °C
• ค่า pH: 5.0–7.0
• ความกระด้าง (GH): 1–8 dGH1

หากเป็นไปได้ควรใช้วัสดุปูพื้นเป็นทรายเนื้อนุ่ม แต่ไม่จำเป็นเสมอไป การตกแต่งอื่น ๆ ขึ้นอยู่กับความชอบส่วนตัวเป็นหลัก แต่การจัดตู้ที่เหมาะที่สุดมักเป็นตู้ที่แสงค่อนข้างสลัว มีขอนไม้หลายชิ้น และรากไม้หรือกิ่งไม้วางกระจายไว้ให้เป็นที่หลบซ่อน

การเลี้ยงปลานักล่าต้องมีระบบกรองที่มีประสิทธิภาพ เนื่องจากปลาขับของเสียออกมาปริมาณมาก จึงควรติดตั้งกรองนอกแบบถังหนึ่งตัวหรือมากกว่า และ/หรือระบบกรองซัมพ์ โดยจัดท่อน้ำกลับให้เกิดการเคลื่อนไหวที่ผิวน้ำและมีกระแสน้ำในระดับหนึ่ง

ควรถือว่าการเปลี่ยนน้ำ 30–50% ทุกสัปดาห์เป็นสิ่งที่ต้องทำ เพราะปลาชนิดนี้อาจไวต่อสารอินทรีย์ที่ปนเปื้อนในน้ำ ด้วยเหตุนี้จึงไม่ควรนำลงตู้ที่ระบบกรองชีวภาพยังไม่เสถียร1

โดยธรรมชาติเป็นปลานักล่าที่กินเนื้อเป็นหลัก แต่ปลาที่เลี้ยงในตู้ยอมรับเนื้อปลาเนื้อขาวหั่นเป็นชิ้นยาว กุ้งทั้งตัว ไส้เดือนดิน และอาหารประเภทเดียวกันได้ดี เมื่อปลาเรียนรู้แล้วว่าสิ่งเหล่านี้เป็นอาหาร

ปลาที่โตเต็มวัยไม่น่าจะต้องให้อาหารทุกวัน ให้สัปดาห์ละ 1–2 มื้อก็เพียงพอ

เช่นเดียวกับปลานักล่าส่วนใหญ่ ไม่ควรให้เนื้อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือเนื้อสัตว์ปีก เช่น หัวใจวัวหรือไก่ ในทำนองเดียวกัน การให้ปลาเหยื่อ เช่น ปลาออกลูกเป็นตัวหรือปลาทองตัวเล็ก ในระยะยาวก็มีประโยชน์น้อย เพราะมีความเสี่ยงที่จะนำปรสิตหรือโรคเข้ามา และโดยทั่วไปมักมีคุณค่าทางอาหารไม่สูง เว้นแต่จะได้รับการเลี้ยงขุนอย่างเหมาะสมมาก่อน1

ปลาชนิดนี้กินปลาเหยื่อได้ดี ในธรรมชาติจะล่าปลาเทวดาอัลตั้ม (Pterophyllum altum) เป็นอาหาร อย่างไรก็ตาม ปลาที่นำเข้ามาในช่วงแรกให้กินอาหารได้ยาก แต่หลังจากประมาณ 10 วันก็เลิกอดอาหาร โดยไม่จำเป็นต้องใช้ปลาเทวดาอัลตั้มเป็นเหยื่อ ถึงอย่างนั้นก็ยังจำเป็นต้องให้ปลาเหยื่อ ปลาบางตัวถึงขั้นยอมกินอาหารจากมือผู้เลี้ยง2

สามารถกินปลาที่ตัวใหญ่เกือบสองเท่าของตัวเองได้ จึงไม่แนะนำให้เลี้ยงในตู้รวม1

ในปลาเพศผู้ที่พร้อมผสมพันธุ์ ก้านครีบก้นที่ไม่แตกแขนงและก้านครีบแตกแขนงสองสามก้านแรกจะหนาขึ้น ยาวขึ้น และเชื่อมติดกัน กลายเป็นโครงค้ำอวัยวะสืบพันธุ์ (intromittent organ) ซึ่งอวัยวะนี้จะเลื่อนตำแหน่งไปจนรูเปิดอวัยวะเพศอยู่ที่ปลายก้านครีบที่เปลี่ยนรูปไปนั้น1

มีบันทึกการพบทั่วทั้งระบบแม่น้ำริโอเนโกรในบราซิลและลุ่มน้ำโอรีโนโกในเวเนซุเอลา

แหล่งที่พบตัวอย่างต้นแบบ (type locality) ระบุไว้เพียงว่า 'Marabitanos, Brazil' ซึ่งน่าจะหมายถึงป้อม Forte de São José de Marabitanas ในลุ่มน้ำริโอเนโกรตอนบน รัฐอามาโซนัส ประเทศบราซิล1

ตาม Check List of the Freshwater fishes of South and Central America ปลา Asterophysus batrachus ไม่ได้พบเฉพาะในลุ่มน้ำโอรีโนโก (ซึ่งแม่น้ำอาตาบาโปเป็นส่วนหนึ่ง) เท่านั้น แต่ยังพบในแม่น้ำริโอเนโกรตอนบนด้วย2

อาศัยอยู่ในลำน้ำสาขาน้ำดำ มักล่าเหยื่อในบริเวณน้ำตื้น และโดยทั่วไปจะออกหากินในเวลากลางคืน1

จากรายงานของ Roland Numrich ซึ่งพบปลาชนิดนี้ขณะดำน้ำตื้นในแม่น้ำอาตาบาโประหว่างการสำรวจในเวเนซุเอลา ปลาแมวชนิดนี้อาศัยอยู่ในซอกหิน และพุ่งออกมาจากซอกหินด้วยความเร็วสูงเพื่องับเหยื่อ ก่อนจะหายกลับเข้าไปอีกครั้ง ทำให้จับได้ยาก2

ปลาชนิดนี้มีอีกชื่อเรียกว่า 'ogre catfish'1