สโลปเฮดแคทฟิช

หากเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่น ปลาที่เลี้ยงร่วมควรมีขนาดเท่ากันหรือใหญ่กว่า เช่น ปลาในวงศ์ Loricariidae และปลาคาราซินขนาดใหญ่อย่างปลาซิลเวอร์ดอลลาร์ สามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดเดียวกันที่มีขนาดใกล้เคียงกันได้1

เช่นเดียวกับปลาอื่นในวงศ์ Auchenipteridae ปลาตัวผู้มีครีบก้นที่ยาวและหนาขึ้น และมีติ่งเพศ (genital papilla) ครีบก้นของตัวผู้เปลี่ยนรูปเป็นอวัยวะสืบพันธุ์สำหรับผสมพันธุ์ โดยก้านครีบที่หนึ่งและที่สองหนาและยาวกว่าก้านอื่น เชื่อกันว่าตัวผู้ใช้อวัยวะนี้จับตัวเมียไว้ระหว่างการรัดตัวผสมพันธุ์ ตัวผู้ที่อยู่ในช่วงพร้อมผสมพันธุ์ยังมีก้านครีบหลังแข็งที่ยาวและโค้ง รวมทั้งหนวดที่ขากรรไกรบนยาวขึ้นด้วย1

ปลาดอลฟินแคทฟิช (Ageneiosus) ตัวผู้ทุกชนิดจะมีก้านครีบหลังแข็งขนาดใหญ่มากและอวัยวะผสมพันธุ์ลักษณะคล้ายองคชาตในช่วงวางไข่ รวมทั้งมีปุ่มเนื้อแปลก ๆ ที่ดูคล้ายฟันขึ้นที่ขอบด้านหลังของขากรรไกรบน ตัวผู้ใช้ก้านครีบหลังแข็งหนีบตัวเมียไว้เพื่อผสมพันธุ์ และการปฏิสนธิเกิดขึ้นภายในตัว หลังวางไข่ ก้านครีบหลังแข็งนี้จะหลุดออกไป คล้ายเขากวางที่หลุดหลังฤดูผสมพันธุ์ และอวัยวะผสมพันธุ์ก็จะหดเล็กลง จนไม่สามารถแยกตัวผู้กับตัวเมียจากภายนอกได้อีก2

อเมริกาใต้: เวเนซุเอลา ลุ่มน้ำโอรีโนโก สถานที่พบตัวอย่างต้นแบบ: Los esteros de Camaguán, กม. 270, รัฐกวารีโก (Estado Guárico) ประเทศเวเนซุเอลา1

น่าเสียดายที่ปลาดอลฟินแคทฟิชชนิดที่เหลือซึ่งมีขนาดค่อนข้างเล็ก (ต่ำกว่า 10 ซม.) มักมีสีสันไม่ค่อยโดดเด่น ปัจจุบันสามารถนำเข้า A. magoi ที่อยู่ในช่วงพร้อมผสมพันธุ์จากเวเนซุเอลาได้แล้ว ปลาที่นำเข้ามาในขณะนี้มีความยาวประมาณ 15 ซม. ความยาวสูงสุดของ A. magoi ที่ระบุในเอกสารคือ 18-20 ซม. ดังนั้น A. magoi จึงเป็นปลาดอลฟินแคทฟิชที่น่าสนใจที่สุดสำหรับการเลี้ยงในตู้ปลาอย่างแน่นอน เพราะมีสีสันสวยงามมากและมีขนาดค่อนข้างเล็ก2

ลักษณะ: หัวแบนและเป็นรูปลิ่ม แนวสันหลังเกือบตรง ลาดลงเล็กน้อยไปทางปลายปาก ครีบหลังมีก้านครีบ 6/7 ก้าน มีครีบไขมันขนาดเล็กและครีบก้นยาว ครีบท้องอยู่ด้านหลังครีบหลังและมีก้านครีบ 7/8 ก้าน ตาอยู่ด้านข้างของหัว ลำตัวมีลวดลายแบบหินอ่อน มีแถบสีดำสองแถบพาดตามลำตัว คั่นด้วยแถบสีขาว บางตัวมีสีออกเหลือง แต่อาจหายไปเมื่อเลี้ยงในตู้ ปลาแต่ละตัวอาจมีลักษณะแตกต่างกันได้

ที่มาของชื่อ: ชื่อสกุล Ageneiosus แปลว่าไม่มีเครา หมายถึงหนวดที่ขากรรไกรบนซึ่งมีขนาดเล็กมาก ส่วนชื่อชนิด magoi ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ Francisco Mago-Leccia (1931-2004) สำหรับผลงานด้านการศึกษาและองค์ความรู้เกี่ยวกับปลาของเวเนซุเอลา และบทบาทอันทรงคุณค่าในการสร้างนักมีนวิทยารุ่นใหม่1