Kryptopterus bicirrhis

ตู้ปลาที่เล็กที่สุดที่ควรพิจารณาคือตู้ที่มีขนาดฐาน 120 × 45 ซม. หรือเทียบเท่า ปริมาตรประมาณ 243 ลิตร1

• อุณหภูมิ: 20–28 °C
• ค่า pH: 6.0–7.5
• ความกระด้าง (GH): 2–15 dGH1

การตกแต่งตู้ไม่ค่อยสำคัญนัก แต่ปลาชนิดนี้ชอบสภาพแสงสลัว และอาจตื่นตกใจง่ายหากไม่มีที่หลบซ่อน

ไม่ควรปล่อยลงตู้ที่วงจรไนโตรเจนยังไม่สมบูรณ์ เพราะปลาชนิดนี้อาจอ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงของคุณภาพน้ำ1

ในธรรมชาติเป็นปลานักล่าเป็นหลัก กินสัตว์จำพวกกุ้งกั้งปู สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง และปลาที่เล็กกว่า แต่เมื่อเลี้ยงในตู้ไม่จำเป็นต้องให้อาหารมีชีวิตเหล่านี้

ควรให้อาหารที่หลากหลาย ทั้งอาหารแห้งชนิดจม หนอนแดงทั้งแบบเป็นและแช่แข็ง ไส้เดือนน้ำ ฯลฯ และอาจให้ไส้เดือนดินตัวเล็กเป็นครั้งคราว1

โดยทั่วไปเป็นปลานิสัยสงบ แต่อาจล่าปลาที่เล็กกว่า และค่อนข้างขี้อาย จึงแย่งอาหารสู้ปลาที่ตัวใหญ่กว่ามาก ปลาที่แข็งแรงบึกบึน หรือปลาที่ซุกซนวุ่นวายไม่ได้

ปลาตระกูลปลาตะเพียน ปลาหมู และปลาหนังชนิดอื่นที่นิสัยสงบและมีขนาดใกล้เคียงกัน น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด แต่ควรศึกษาข้อมูลของปลาที่เลือกอย่างละเอียดก่อนซื้อ

K. bicirrhis ชอบอยู่รวมกันและมักรวมฝูง จึงควรซื้อมาเลี้ยงตั้งแต่ 4 ตัวขึ้นไป1

ตัวผู้ที่โตเต็มวัยน่าจะดูผอมเพรียวกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด1

ถิ่นที่พบตัวอย่างต้นแบบ (type locality) ระบุไว้เพียงว่า 'ชวา ประเทศอินโดนีเซีย' ปัจจุบันเข้าใจกันว่าปลาชนิดนี้พบได้ทั่วหลายพื้นที่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งในระบบแม่น้ำสายหลักของไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม และมาเลเซียคาบสมุทร รวมถึงหมู่เกาะซุนดาใหญ่ ได้แก่ สุมาตรา บอร์เนียว และชวา

มีบันทึกการพบอย่างกว้างขวางในแม่น้ำโขง เจ้าพระยา บาตังฮารี ราจัง และกาปวส รวมถึงลุ่มน้ำขนาดเล็กอีกจำนวนมากภายในเขตการกระจายพันธุ์นี้1

Kottelat และ Widjanarti (2005) รายงานว่าปลาชนิดนี้มักพบในน้ำที่ไหลเชี่ยว และพบชุกชุมในช่วงปลายฤดูฝนในกลุ่มทะเลสาบดาเนาเซนตารุม จังหวัดกาลิมันตันตะวันตก (Kalimantan Barat) ประเทศอินโดนีเซีย (เกาะบอร์เนียว)

ในแม่น้ำโขงมีรายงานว่าพบมากที่สุดในที่ราบน้ำท่วมถึงที่ลุ่มต่ำ แต่ก็พบในแหล่งอาศัยที่อยู่สูงขึ้นไปบางแห่งในช่วงกลางของลุ่มน้ำด้วย (Rainboth, 1996)1

ปลาชนิดนี้พบได้ไม่บ่อยในวงการปลาสวยงาม แม้ว่าเอกสารรุ่นเก่าจะใช้ชื่อนี้เรียกปลาสกุลเดียวกันอย่าง K. vitreolus อย่างผิด ๆ กันอย่างแพร่หลาย

ทั้งสองชนิดแยกกันได้ง่าย เพราะ K. bicirrhis ที่ยังมีชีวิตอยู่จะไม่มีลำตัวใส

ปลาสกุล Kryptopterus พบเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และสกุลนี้ถูกมองว่าเป็นกลุ่มที่มีหลายบรรพบุรุษ (polyphyletic) มาตั้งแต่ Bornbusch (1995) โดยบางชนิดที่เคยอยู่ในสกุลนี้ถูกย้ายไปอยู่ในสกุล Phalacronotus และ Micronema แล้ว

ชนิดที่ยังคงอยู่ในสกุลนี้ถูกจัดเป็นกลุ่มชนิดตามสมมติฐานหลายกลุ่ม ดังนี้

• กลุ่ม K. bicirrhis: K. bicirrhis, K. lais, K. palembangensis, K. macrocephalus, K. minor, K. piperatus, K. vitreolus
• กลุ่ม K. cryptopterus: K. cryptopterus, K. geminus
• กลุ่ม K. limpok: K. limpok, K. mononema, K. dissitus, K. baramensis, K. hesperius
• กลุ่ม K. schilbeides: K. schilbeides, K. paraschilbeides

Bornbusch (1995) ระบุว่ากลุ่ม K. bicirrhis เป็นเคลดที่แยกออกมาชัดเจน แม้จะไม่ได้เสนอลักษณะร่วมที่สืบทอดมา (synapomorphy) ใด ๆ สำหรับใช้จำแนกกลุ่มนี้

ต่อมา Ng และ Kottelat (2013) ตั้งข้อสังเกตว่าสมาชิกในกลุ่มนี้โดยปกติมีจำนวนก้านครีบก้นน้อยกว่า (46–67 เทียบกับ 64–85) ปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน และได้จัด K. piperatus และ K. vitreolus เข้าไว้ในกลุ่มนี้โดยอาศัยลักษณะดังกล่าว1