ปลาสายยู

เอเชีย: พบตั้งแต่ประเทศไทยจนถึงอินโดนีเซีย ในแม่น้ำสายใหญ่ รวมถึงแม่น้ำโขง ถิ่นที่พบตัวอย่างต้นแบบ (type locality): ปาเล็มบัง, บาตาเวีย1

ปลาในสกุลนี้มีรูจมูกคู่หลังอยู่ใกล้กับรูจมูกคู่หน้า หนวดมีลักษณะแบนเป็นริบบิ้น โดยที่ขากรรไกรล่างมีหนวดคู่ขากรรไกรล่าง (mandibular) และหนวดคู่ใต้คาง (mental) ครีบท้องมีก้านครีบ 6 ก้าน สกุลนี้มีปลาอยู่ 2 ชนิด คือ L. hexanema และ L. longibarbus เมื่อเทียบกับ L. laides ปลาชนิดนี้ต่างออกไปตรงที่มีฐานครีบก้นสั้นกว่า (34.8–37.9% ของความยาวมาตรฐาน (SL) เทียบกับ 38.6–41.5% SL) และมีก้านครีบก้นน้อยกว่า (39–42 ก้าน เทียบกับ 41–47 ก้าน) ตาโตกว่า (เส้นผ่านศูนย์กลางตา 28.6–38.5% ของความยาวหัว (HL) เทียบกับ 20.1–23.6% HL) และระยะห่างระหว่างตาแคบกว่า (37.9–47.3% HL เทียบกับ 47.0–55.6%)

ที่มาของชื่อ: ชื่อสกุล Laides มาจาก -ides แปลว่า ผู้สืบเชื้อสายจาก เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นแทน Lais Bleeker 1858 ซึ่งซ้ำกับชื่อ Lais Gistel 1848 ที่ใช้ไปแล้วในกลุ่มเพรียงหัวหอม (Tunicata) (Lais เป็นชื่อภาษาซุนดาของ L. hexanema) ส่วนชื่อชนิด hexanema มาจาก hexa- แปลว่า หก และ nema แปลว่า เส้นด้าย หมายถึงหนวดเนื้อนุ่มสามคู่

หมายเหตุ: ใน FishBase ยังจัด Laides hexanema ไว้ในวงศ์ Schilbeidae แต่ Catalog of Fishes ได้ปรับให้เป็นสมาชิกของวงศ์ Ailiidae แล้ว

บัญชีแดงของ IUCN: แม้จะยังไม่มีข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับประชากรและแนวโน้มประชากรของปลาชนิดนี้ แต่ก็ยังพบได้ค่อนข้างชุกชุมในพื้นที่การกระจายพันธุ์ส่วนใหญ่ (อ้างอิงจากข้อมูลการสำรวจ) จึงถูกประเมินให้อยู่ในสถานภาพกังวลน้อยที่สุด (Least Concern) (IUCN 2019)1