ปลาค้อพีค็อก

• ความยาวมาตรฐาน: 156 มม.
• ขนาดพื้นตู้: 120 × 30 ซม.
• ปริมาตร: ประมาณ 108 ลิตร

ในระยะยาวจำเป็นต้องใช้ตู้ที่มีพื้นตู้ใหญ่กว่า 120 × 30 ซม.1

• อุณหภูมิ: 20–24 °C
• ค่า pH: 6.5–7.5
• ความกระด้าง (GH): 2–12 dGH1

เลี้ยงได้ดีในตู้ปลาขนาดใหญ่ส่วนใหญ่ที่ดูแลอย่างดี หากมีที่หลบซ่อนให้เพียงพอ และไม่น่าจะทำลายไม้น้ำใบอ่อน

อย่างไรก็ตาม แนะนำให้เลี้ยงในตู้ที่จัดให้คล้ายช่วงลำธารหรือแม่น้ำที่น้ำไหลช้าหรือบริเวณริมตลิ่ง ปูพื้นด้วยทราย และอาจวางหินก้อนใหญ่ที่ถูกน้ำกัดเซาะจนมนไว้บ้าง

สามารถตกแต่งเพิ่มด้วยรากและกิ่งขอนไม้ จัดวางให้เกิดมุมร่มเงา พร้อมใส่ใบไม้แห้ง เช่น ใบบีช ใบโอ๊ก หรือใบหูกวาง (Terminalia) สักสองสามกำมือ ไม้น้ำที่ปรับตัวได้ง่าย เช่น Microsorum, Bolbitis หรือ Anubias spp. สามารถปลูกโดยผูกติดกับวัสดุตกแต่งได้ และแสงที่สว่างจะช่วยให้เกิดตะไคร่และสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่เกาะตามผิววัสดุ (aufwuchs) ซึ่งจะเพิ่มความเป็นธรรมชาติให้ตู้

แม้ว่ากระแสน้ำแรงจะไม่ใช่สิ่งจำเป็น แต่ปลาชนิดนี้ก็น่าจะเลี้ยงได้ดีในตู้แนวลำธารบนภูเขา (hill stream) ที่เซ็ตตัวแล้วและจัดตกแต่งด้วยหิน1

ดูเหมือนจะไม่ใช่ปลากินพืช จึงน่าจะล่าตัวอ่อนแมลงและสิ่งมีชีวิตทำนองเดียวกันในธรรมชาติ

ในตู้ปลาจะยอมรับอาหารแห้งชนิดจม แต่ควรให้อาหารสดและอาหารแช่แข็งขนาดเล็กเป็นประจำด้วย เช่น ไรแดง ไรทะเล หนอนแดง เป็นต้น การให้อาหารที่หลากหลายเป็นหัวใจสำคัญที่จะทำให้ปลามีสุขภาพดีที่สุด1

รายงานการเลี้ยงในที่เลี้ยงที่มีอยู่เพียงไม่กี่ฉบับบ่งชี้ว่าปลาชนิดนี้กล้าแสดงตัวแต่ไม่ก้าวร้าว อย่างไรก็ตาม ด้วยขนาดเมื่อโตเต็มที่ จึงไม่ควรเลี้ยงร่วมกับปลาตัวเล็กมาก

ปลาที่มีขนาดใกล้เคียงกันและอาศัยในสภาพแวดล้อมคล้ายกันในธรรมชาติ เช่น ปลาในวงศ์ปลาตะเพียนและปลาค้อหลายชนิด น่าจะเป็นเพื่อนร่วมตู้ที่เหมาะที่สุด

ปลาจากลุ่มน้ำพรหมบุตรที่อาจเลี้ยงร่วมกันได้ ได้แก่ Acanthocobitis botia, Botia dario, Barilius barna, B. shacra, Chagunius chagunio, Tariqilabeo latius, Devario acuticephala, Garra arupi, G. kempi และ G. lissorhynchus

อาจเป็นไปได้ที่จะเลี้ยงปลาชนิดนี้เป็นกลุ่มในตู้ที่มีขนาดใหญ่พอสมควร แม้ยังไม่มีการยืนยันที่แน่ชัด1

ตัวผู้ที่โตเต็มวัยมีแผ่นเนื้อใต้ตา (suborbital flap) ที่ขยายใหญ่ และน่าจะมีลำตัวเพรียวกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด1

เท่าที่ทราบยังไม่มีบันทึกการเพาะพันธุ์ในตู้ปลา และความสำเร็จกับปลาชนิดใกล้เคียงล้วนเป็นกรณีที่พบลูกปลาหนึ่งหรือสองตัวปรากฏขึ้นในตู้ขนาดใหญ่ที่เซ็ตตัวแล้ว1

แหล่งที่พบตัวอย่างต้นแบบ (type locality) ระบุไว้เพียงว่า 'อัสสัม อินเดีย' และดูเหมือนว่าปลาชนิดนี้จะพบเฉพาะในลุ่มน้ำพรหมบุตรในรัฐอัสสัม ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย และน่าจะพบในรัฐเบงกอลตะวันตกที่อยู่ติดกันด้วย เนื่องจาก A. longipinnis ซึ่งเป็นชื่อพ้องของชนิดนี้ (ดู 'หมายเหตุ') ถูกบรรยายจากตัวอย่างในลุ่มน้ำคงคา

Singer และ Page (2015) จำกัดการกระจายพันธุ์ของชนิดนี้ไว้ที่ลุ่มน้ำพรหมบุตรและลุ่มน้ำคงคาทางตอนเหนือของอินเดียและบังกลาเทศ [หน้า 398]1

จนถึงขณะนี้ยังไม่มีข้อมูลโดยละเอียด1

ปลาชนิดนี้ไม่ค่อยพบในตลาดปลาสวยงาม แต่บางครั้งอาจพบติดมากับปลาจับจากธรรมชาติที่ส่งออกจากตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย และบางครั้งก็วางขายในชื่อ 'panther' loach หรือ 'puma' loach

ในเอกสารปัจจุบันมักระบุชื่อวิทยาศาสตร์เป็น Nemacheilus pavonaceus แต่เดิมถูกบรรยายไว้ในสกุล Cobitis และเคยถูกจัดไว้ในสกุล Noemacheilus และ Acanthocobitis ด้วย ตาม Grant (2007) สกุลหลังสุดเป็นสกุลที่ถูกต้อง

ตาม Kottelat (1990) ลักษณะสำคัญที่ใช้จำแนกสกุล Acanthocobitis ได้แก่ มีก้านครีบหลังแบบแตกแขนง 9-18½ ก้าน ลวดลายสีไม่มีแถบดำที่โคนครีบหาง แต่มีจุดรูปตา (ocellus) ที่โคนครีบหางด้านบน ริมฝีปากบนมีหรือไม่มีตุ่มเนื้อ (papillae) หลายแถว ริมฝีปากล่างมีช่องเว้ากว้างตรงกลางและมีแผ่นเนื้อขยายกว้างที่มีตุ่มเนื้ออยู่แต่ละข้าง

ชนิดต้นแบบของสกุล คือ Acanthocobitis longipinnis Peters, 1861 เคยถูกถือว่าเป็นชื่อพ้องรุ่นหลังของ A. botia [ตามชื่อในขณะนั้น] มาหลายปี แต่ที่จริงแล้วเป็นชื่อพ้องของ A. pavonacea เรื่องนี้มีความสำคัญเพราะผู้เขียนหลายท่านถือว่า A. pavonacea 'แตกต่างทางอนุกรมวิธาน' กล่าวคือ ไม่ได้ใกล้ชิดกับ Acanthocobitis ชนิดอื่น ข้อแตกต่างที่เห็นชัดที่สุดคือ ครีบหลังค่อนข้างยาว (14-18 ก้าน) ครีบหางเรียวแหลมรูปหอก (ขณะที่ชนิดอื่นมีครีบหางกลม ตัดตรง หรือเว้าเล็กน้อย) ลำตัวค่อนข้างยาวเพรียว และขนาดเมื่อโตเต็มวัย Grant (2007) เสนอให้จัดชนิดอื่น ๆ ไว้ในสกุลย่อย Paracanthocobitis แต่ Kottelat (2012a) ให้ความเห็นว่าตัวตนของ A. longipinnis ยังต้องได้รับการตรวจสอบ และต่อมา (Kottelat, 2012b) ได้จัด Paracanthocobitis เป็นชื่อพ้องที่ยังน่าสงสัยของ Acanthocobitis

Singer และ Page (2015) ถือว่า Acanthocobitis เป็นสกุลที่มีเพียงชนิดเดียว คือ A. pavonacea ทั้งนี้ Acanthocobitis longipinnis ถือเป็นชื่อพ้องของ A. pavonacea (Grant, 2007)[1] อย่างไรก็ตาม ตัวอย่างของ A. longpinnis ที่มีอยู่มีเพียงตัวอย่างต้นแบบ (holotype) ซึ่งเก็บรักษาไว้ในสภาพไม่ดี การเก็บตัวอย่างใหม่อาจแสดงให้เห็นว่าทั้งสองรูปแบบแยกออกจากกันได้ [หน้า 398]

เนื่องจากชนิดต้นแบบเดิมของสกุลเป็นชื่อพ้องของ A. pavonacea ชนิดนี้จึงต้องอยู่ในสกุล Acanthocobitis ต่อไป และตาม Grant (2007) Singer และ Page (2015) ได้ยกระดับ Paracanthocobitis ขึ้นเป็นสกุล เพื่อรวม "Acanthocobitis" อีกเก้าชนิดที่เหลือ และอีกห้าชนิดใหม่ที่บรรยายไว้ในงานดังกล่าว

วงศ์ Nemacheilidae กระจายพันธุ์กว้างขวางทั่วทวีปยูเรเชียส่วนใหญ่ โดยอนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และจีน เป็นศูนย์กลางความหลากหลายของชนิดพันธุ์ที่สำคัญ1