Striped barracuda tetra

• ต้องมีฝาปิดตู้ที่ปิดได้สนิท เพราะปลาชนิดนี้มีนิสัยชอบกระโดด ควรใช้ฝาที่ปิดสนิทในทุกกรณี เนื่องจากปลาในวงศ์ Acestrorhynchidae มักกระโดดได้แรง

ปลา Striped barracuda tetra (Acestrorhynchus isalineae) เป็นปลานักล่าขนาดเล็กในวงศ์ Acestrorhynchidae จากลุ่มแม่น้ำมาเดราในเขตอเมซอนของบราซิล บันทึกส่วนใหญ่มาจากแหล่งที่พบตัวอย่างต้นแบบ ซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำมาร์เมลอส เช่นเดียวกับชนิดอื่นในกลุ่ม A. nasutus ปลาชนิดนี้ยังคงมีแถบสีเข้มตามยาวลำตัว 2 แถบไปจนโตเต็มวัย และมีขนาดราว 100 มม. ปลาในวงศ์ Acestrorhynchidae จะกินพวกเดียวกันเองหากมีโอกาส ดังนั้นปลาที่เลี้ยงรวมกันเป็นฝูงต้องมีขนาดใกล้เคียงกัน1

• ความยาวมาตรฐาน: 105 มม. SL
• ขนาดพื้นตู้: 120 × 45 ซม.
• ปริมาตร: ประมาณ 243 ลิตร

ปลาในวงศ์ Acestrorhynchidae โดยทั่วไปว่ายน้ำไปมาตลอดและว่ายได้เร็วมาก ดังนั้นแม้จะเป็นชนิดที่ตัวเล็กอย่างชนิดนี้ ก็ยังต้องใช้ตู้ที่มีพื้นตู้อย่างน้อยราว 120 × 45 ซม.

แม้แต่ปลาวัยอ่อนก็ต้องการพื้นที่มากพอสมควร เพราะมักตื่นตกใจง่ายในตู้เล็ก และอาจบาดเจ็บได้ง่ายจากการว่ายชนกระจก1

• อุณหภูมิ: 24–28 °C
• ค่า pH: 6.0–7.5
• ความกระด้าง (GH): 1–12 dGH1

ตู้ปลาควรจัดให้คล้ายลำธารหรือแม่น้ำที่มีน้ำไหล โดยใช้วัสดุพื้นเป็นหินขนาดต่าง ๆ ทราย กรวดละเอียด และก้อนหินใหญ่ที่ผิวเรียบจากการกัดเซาะของน้ำบางส่วน

หากต้องการ สามารถตกแต่งเพิ่มด้วยรากและกิ่งขอนไม้ได้ แต่ต้องเว้นพื้นที่ว่างให้ปลาว่ายน้ำได้มาก ๆ

สามารถใส่ไม้น้ำที่ขึ้นในทรายได้ รวมถึงไม้น้ำที่ชอบเกาะยึดกับพื้นผิวแข็ง เช่น Microsorum pteropus, Taxiphyllum barbieri หรือ Anubias spp. ส่วนแสงไฟปรับให้เหมาะกับไม้น้ำที่ใช้ได้เลย

หากใช้ตู้ที่ลึก อาจเติมน้ำเพียง 50-70% ของความจุแล้วจัดกิ่งไม้หรือต้นไม้ที่โผล่พ้นน้ำ ซึ่งดูสวยงามมาก

ควรใช้ฝาที่ปิดสนิทในทุกกรณี เนื่องจากปลาในวงศ์ Acestrorhynchidae มักกระโดดได้แรง

การเลี้ยงปลานักล่าจำเป็นต้องมีระบบกรองที่มีประสิทธิภาพ เพราะปลาสร้างของเสียมาก จึงควรติดตั้งกรองนอกแบบถังหนึ่งตัวขึ้นไป และ/หรือระบบซัมป์ โดยจัดทางน้ำออกให้เกิดการเคลื่อนไหวที่ผิวน้ำบ้าง

ควรถือว่าการเปลี่ยนน้ำ 30-50% ทุกสัปดาห์เป็นสิ่งที่ต้องทำ เพราะปลาชนิดนี้อาจไวต่อสารอินทรีย์ที่ปนเปื้อนในน้ำและค่าน้ำที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็ว ด้วยเหตุนี้จึงห้ามปล่อยลงในตู้ที่วงจรไนโตรเจนยังไม่สมบูรณ์โดยเด็ดขาด1

เป็นปลาที่กินปลาอื่นเป็นอาหารเท่านั้น และกินเหยื่อที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่เมื่อเทียบกับขนาดตัวได้

ปลาที่เพิ่งนำเข้ามาอาจไม่ยอมกินอะไรเลยนอกจากปลาเป็น แต่ส่วนใหญ่สามารถฝึกให้กินเหยื่อตายได้เมื่อปลาเรียนรู้ว่าเป็นอาหาร และบางตัวถึงกับยอมกินอาหารแห้งได้

เช่นเดียวกับปลานักล่าส่วนใหญ่ ไม่ควรให้ปลาชนิดนี้กินเนื้อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือเนื้อสัตว์ปีก เช่น หัวใจวัวหรือเนื้อไก่

ไขมันบางชนิดในเนื้อเหล่านี้ปลาไม่สามารถเผาผลาญได้อย่างเหมาะสม และอาจทำให้เกิดไขมันสะสมมากเกินไป หรือถึงขั้นทำให้อวัยวะเสื่อมได้

ในทำนองเดียวกัน การใช้ปลาเหยื่อ เช่น ปลาออกลูกเป็นตัวหรือปลาทองตัวเล็ก ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะมีความเสี่ยงที่จะนำปรสิตหรือโรคเข้าตู้ และโดยทั่วไปมักมีคุณค่าทางอาหารไม่สูง เว้นแต่จะเลี้ยงให้มีสุขภาพและคุณค่าอาหารดีก่อนอย่างเหมาะสม1

ค่อนข้างสงบกับปลาที่ตัวใหญ่เกินกว่าจะกลืนได้ และเลี้ยงรวมในตู้รวมได้หากเลือกปลาที่เลี้ยงร่วมอย่างระมัดระวัง

ควรหลีกเลี่ยงปลาที่หวงถิ่นรุนแรงหรือแย่งอาหารเก่งมาก ตัวเลือกที่ดีที่สุดคือปลานิสัยสงบ เช่น Geophagus spp., Acarichthys heckelii, ปลาหนังขนาดกลางในวงศ์ Doradidae หรือ Loricariidae (กลุ่มปลาซัคเกอร์) และปลาในกลุ่มคาราซิดจากสกุล Ctenolucius, Mylossoma หรือ Myloplus

ปลาชนิดนี้ไม่ก้าวร้าวต่อพวกเดียวกัน โดยเฉพาะปลาวัยอ่อนจะมีสัญชาตญาณการรวมฝูงอย่างชัดเจน

ปลาที่โตขึ้นมักอยู่ตัวเดียวมากขึ้น แต่ยังคงมารวมกลุ่มกันเป็นครั้งคราว ทางที่ดีที่สุดคือเลี้ยงตั้งแต่ 4 ตัวขึ้นไป

ข้อสำคัญที่ควรทราบคือ ปลาในวงศ์ Acestrorhynchidae จะกินพวกเดียวกันเองหากมีโอกาส ดังนั้นหากซื้อมาเป็นกลุ่มหรือเพิ่มปลาเข้าฝูงเดิม ควรพยายามให้ทุกตัวมีขนาดใกล้เคียงกัน1

ตัวเมียที่โตเต็มวัยมักตัวใหญ่กว่าเล็กน้อยและลำตัวลึกกว่าตัวผู้1

จากการสังเกตปลาสกุลเดียวกันคือ A. falcatus พบว่าการวางไข่น่าจะเกิดขึ้นกลางน้ำ โดยตัวเมียอยู่นิ่งกับที่ ขณะที่ตัวผู้ว่ายวนรอบตัวเมียเป็นรูปเลขแปด

ไข่ถูกปล่อยกระจายออกไปเป็นจำนวนมาก และพ่อแม่ไม่ดูแลไข่หรือลูกเลย1

ที่มาของชื่อ: Acestrorhynchus มาจากภาษากรีก akéstra (Gr. ἀκέστρα) แปลว่า 'เข็มชุนผ้า' และ rhýnchos (Gr. ῥύγχος) แปลว่า 'จะงอยปาก' หมายถึงการมีฟันแหลมคมบนขากรรไกรทั้งสองข้าง

isalineae: ตั้งเป็นเกียรติแก่นาง Isaline Drecq ภรรยาของนาย Guy van den Bossche ผู้ร่วมคณะสำรวจที่ค้นพบปลาชนิดนี้

ตัวอย่างต้นแบบเก็บได้จาก 'ลำน้ำสาขาของแม่น้ำมาร์เมลอส ลุ่มแม่น้ำมาเดรา ห่างจากเมืองอูไมตา (Humaitá) ไปทางตะวันออก 110 กิโลเมตร ตามทางหลวงทรานส์อเมซอน รัฐอามาโซนัส ประเทศบราซิล' ทางตะวันตกของเขตอเมซอนในบราซิล บันทึกอย่างเป็นทางการส่วนใหญ่มีเฉพาะจากแหล่งนี้ แม้ว่าปลาชนิดนี้อาจกระจายพันธุ์กว้างกว่านั้นในระบบแม่น้ำมาเดรา1

ปลาชนิดนี้จัดอยู่ใน 'กลุ่ม A. nasutus' ซึ่งเป็นกลุ่มสันนิษฐานของปลาชนิดที่ใกล้ชิดกันในสกุลนี้ ร่วมกับ A. nasutus, A. maculipinna และ A. falcirostris

ปลากลุ่มนี้ทั้งหมดมีลักษณะเด่นคือแถบสีเข้มตามยาว 2 แถบ แถบหนึ่งพาดจากปลายจะงอยปากไปถึงโคนครีบหาง และอีกแถบหนึ่งพาดจากขอบด้านหลังของขากรรไกรล่างไปถึงด้านล่างของคอดหาง

ปลา A. falcirostris วัยอ่อนก็มีลวดลายคล้ายกัน แต่แยกได้ชัดเจนจากขนาดเมื่อโตเต็มวัย โดยอีกสามชนิดมักโตไม่เกิน 100 มม. SL และยังคงมีแถบบนลำตัวไปจนโตเต็มวัย

ส่วนที่เหลือของสกุลนี้ในปัจจุบันจัดกลุ่มดังนี้

กลุ่ม A. microlepis: A. britskii, A. grandoculis, A. microlepis, A. minimus กลุ่ม A. nasutus: A. falcirostris, A. nasutus, A. isalineae และอาจรวมถึง A. maculipinnis ไม่สามารถจัดเข้ากลุ่มใดได้: A. heterolepis

วงศ์ Acestrorhynchidae ดูเหมือนจะใกล้ชิดที่สุดกับวงศ์ Cynodontidae ซึ่งประกอบด้วยสกุล Cynodon, Hydrolycus และ Rhaphiodon1