ชาร์คแคทฟิช

ความยาวมาตรฐาน: 350 มม. SL ขนาดพื้นตู้: 240 × 60 ซม. ปริมาตร: ประมาณ 864 ลิตร

ขนาดพื้นตู้ขั้นต่ำ 240 × 60 ซม. ควรถือเป็นข้อบังคับ1

• อุณหภูมิ: 22–26 °C
• ค่า pH: 6.8–8.5
• ความกระด้าง (GH): 10–30 dGH1

ปลาชนิดนี้ต้องการพื้นที่ว่างสำหรับว่ายน้ำมาก ๆ ให้ว่ายวนไปมาได้ การจัดตู้แบบเรียบง่ายแต่ได้ผลคือใช้ทรายแม่น้ำปูพื้น ตกแต่งด้วยกิ่งขอนไม้ (ใช้ไม้บีชธรรมดาได้ถ้าตากให้แห้งและลอกเปลือกออกก่อน) หรือจะดีกว่านั้นคือใช้รากโกงกาง ไม่แนะนำให้ใส่ไม้น้ำ เพราะไม้น้ำส่วนใหญ่ที่หาได้ทั่วไปจะไม่ค่อยรอดในน้ำกร่อย ซึ่งปลาชนิดนี้ต้องการเพื่อให้มีสุขภาพดีในระยะยาว เนื่องจากเป็นปลาที่อาศัยในแม่น้ำ จึงชอบน้ำที่มีออกซิเจนเพียงพอและมีกระแสน้ำ ปลาที่ยังเล็กอยู่ในน้ำจืดกระด้างได้ไม่มีปัญหา แต่เมื่อโตขึ้นจำเป็นต้องเติมเกลือทะเลลงในน้ำ ปลาโตเต็มวัยเลี้ยงในน้ำกร่อยหรือแม้แต่น้ำทะเลเต็มรูปแบบได้ ในตู้น้ำกร่อย ค่าความถ่วงจำเพาะ (sg) ราว 1.005 น่าจะใช้ได้ แต่อาจเพิ่มขึ้นได้เมื่อปลาอายุมากขึ้น ถ้าเลี้ยงในน้ำจืดอย่างเดียว ปลาจะไม่เจริญเติบโตได้ดีเมื่อยาวเกินราว 10 ซม.1

ปลาเล็กกินหนอนแดงและอาหารเนื้อชิ้นเล็กอื่น ๆ ส่วนปลาที่โตแล้วชอบไส้เดือนดิน หอยแมลงภู่ กุ้ง และอาหารเม็ดแบบจม บางครั้งอาจไม่ค่อยยอมกินอาหารแห้ง แต่ส่วนใหญ่จะค่อย ๆ หัดกินได้เมื่อเวลาผ่านไป1

ไม่ทำร้ายปลาที่ตัวใหญ่เกินกว่าจะกินเป็นอาหารได้ จึงเป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับตู้น้ำกร่อยขนาดใหญ่ อยู่ร่วมกับปลาชนิดเดียวกันได้อย่างสงบ และจริง ๆ แล้วจะอยู่ได้ดีที่สุดเมื่อเลี้ยงเป็นฝูงเล็ก ๆ1

แยกเพศได้ยากตอนยังเล็ก แต่ตัวเมียที่โตเต็มวัยจะมีลำตัวหนากว่าตัวผู้1

เป็นปลาที่ตัวผู้อมไข่ไว้ในปาก แต่ในวงการปลาสวยงามน่าจะยังไม่เคยเพาะพันธุ์ได้ เพราะเลียนแบบพฤติกรรมการสืบพันธุ์ตามธรรมชาติได้ยาก ปลาจะวางไข่ในทะเล โดยตัวผู้จะเก็บไข่ไว้ในปาก หลังฟักแล้วตัวผู้จะว่ายทวนน้ำขึ้นไปปล่อยลูกปลาในแม่น้ำน้ำจืด ลูกปลาจะอยู่ที่นั่นในช่วงแรกของชีวิต ก่อนจะอพยพกลับมาบริเวณชายฝั่ง1

มีการกระจายพันธุ์กว้างตามแนวชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของอเมริกากลางและตะวันตกเฉียงเหนือของอเมริกาใต้ พบประชากรในเม็กซิโก กัวเตมาลา เอลซัลวาดอร์ นิการากัว คอสตาริกา ปานามา โคลอมเบีย เอกวาดอร์ และเปรู1

อาศัยอยู่ตามปากแม่น้ำที่ไหลลงมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นหลัก บางครั้งว่ายทวนน้ำเข้าไปในแผ่นดินได้ไกลหลายกิโลเมตร ส่วนใหญ่พบในน้ำกร่อย แต่ก็ทนน้ำทะเลเต็มรูปแบบได้ และทนน้ำจืดได้ในระดับที่น้อยกว่า1

ไม่แนะนำให้เลี้ยงปลาชนิดนี้ถ้าไม่มีตู้และอุปกรณ์ที่เลี้ยงได้ไปตลอดชีวิตของปลา น่าเสียดายที่มักเห็นวางขายเป็นลูกปลาสีเงินสวยขนาด 5–8 ซม. โดยอ้างว่าเหมาะกับตู้น้ำจืดรวมทั่วไป ที่แย่ไปกว่านั้นคือมักตั้งชื่อให้ฟังดูน่าสนใจ เช่น black-finned shark catfish หรือ silvertip shark catfish ปลาส่วนใหญ่เหล่านี้จึงน่าจะมีจุดจบที่น่าเศร้า

เมื่อปลาโตขึ้น มักผ่านช่วงกระสับกระส่ายหลายช่วง ซึ่งระหว่างนั้นปลามักพุ่งว่ายไปทั่วตู้อย่างบ้าคลั่ง เชื่อกันว่าพฤติกรรมนี้อาจเกี่ยวกับสัญชาตญาณการอพยพตามธรรมชาติ การปรับเปลี่ยนความเค็มขึ้นลงอาจช่วยให้ปลาสงบลงได้

ควรระวังอย่างมากเวลาดูแลตู้หรือจับปลาด้วยเหตุผลใดก็ตาม เช่นเดียวกับปลาบางชนิดในวงศ์นี้ ปลาชนิดนี้มีต่อมสร้างพิษที่โคนก้านครีบหลังก้านแรก ถ้าบังเอิญถูกแทงอาจทำให้บวมและปวดมาก ถ้าโดนแทง ควรแช่แผลในน้ำร้อนเท่าที่ทนได้ เพราะความร้อนช่วยทำลายโปรตีนในพิษ และควรไปพบแพทย์ด้วย

อีกเรื่องที่น่าสนใจคือ ปลาชนิดนี้ทำเสียงที่ได้ยินได้โดยการเสียดสีครีบอกกับเบ้าครีบ ถ้าเลี้ยงเป็นฝูงมักจะได้ยินเสียงนี้ผ่านกระจกตู้ เชื่อกันว่าใช้สื่อสารกับปลาชนิดเดียวกัน และอาจใช้ในการระบุตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อนด้วย

ปลาชนิดนี้เพิ่งถูกจัดเข้าสกุลปัจจุบันเมื่อไม่กี่ปีมานี้ จึงอาจยังเห็นติดป้ายด้วยชื่อเดิมที่ไม่ถูกต้องแล้ว ส่วนใหญ่คือ Hexanematichthys หรือ Arius seemanni หรือ A. jordani ผู้เขียนในระยะหลังมักจัดไว้ในสกุล Sciades ตาม Marceniuk and Menezez (2007) แต่การเปลี่ยนแปลงนี้ดูเหมือนยังต้องศึกษาเพิ่มเติม จึงยังไม่ใช้ชื่อนี้ในที่นี้1