มาลาบาร์ บาตาซิโอ

ตู้ปลาควรมีขนาดฐานอย่างน้อย 120 × 30 ซม. หรือเทียบเท่า ปริมาตรประมาณ 108 ลิตร1

• อุณหภูมิ: 18–25 °C
• ค่า pH: 6.0–7.0
• ความกระด้าง: 2–12 dGH1

เลี้ยงไม่ยากหากจัดสภาพให้เหมาะสม แต่ส่วนใหญ่ไม่เหมาะกับตู้ปลารวมทั่วไป แนะนำให้เลี้ยงในตู้ที่จัดเลียนแบบสภาพลำธารน้ำไหล ปูพื้นด้วยหินหลายขนาด กรวด และหินก้อนใหญ่ที่ผิวเรียบจากการกัดเซาะของน้ำ

อาจตกแต่งเพิ่มด้วยกิ่งขอนไม้ รากไม้ และไม้น้ำที่ทนทาน เช่น Microsorum, Bolbitis หรือ Anubias ซึ่งสามารถเลี้ยงโดยผูกติดกับวัสดุตกแต่งได้

เช่นเดียวกับปลาหลายชนิดที่อาศัยในน้ำไหลตามธรรมชาติ ปลาชนิดนี้ไม่ทนต่อการสะสมของของเสียอินทรีย์ และต้องการน้ำที่สะอาดมากตลอดเวลาจึงจะเติบโตได้ดี

สิ่งสำคัญอีกอย่างคือต้องมีออกซิเจนละลายในน้ำและการไหลเวียนของน้ำอย่างเพียงพอ โดยใช้กรองนอกร่วมกับปั๊มทำกระแสน้ำ ฯลฯ โดยเฉพาะหากต้องการให้ปลาผสมพันธุ์ การเปลี่ยนน้ำ 30-50% ทุกสัปดาห์ควรถือเป็นสิ่งที่ต้องทำ1

ในธรรมชาติน่าจะกินสัตว์น้ำจำพวกกุ้งกั้งขนาดเล็ก หนอน ตัวอ่อนแมลง และแพลงก์ตอนสัตว์อื่น ๆ ดังนั้นอาหารในที่เลี้ยงควรเป็นอาหารสดและ/หรืออาหารแช่แข็งขนาดเล็กเป็นหลัก เช่น หนอนแดง ไส้เดือนน้ำ ไรทะเล ลูกน้ำ ฯลฯ

มีการใช้อาหารสำเร็จรูปแบบจมได้ผลมาแล้วบ้าง แต่ปลาจากธรรมชาติที่เพิ่งนำเข้ามาใหม่อาจไม่ยอมกินในช่วงแรก1

เป็นปลาที่แย่งอาหารไม่เก่งนัก ไม่ควรเลี้ยงร่วมกับปลาที่ใหญ่กว่ามากหรือก้าวร้าวกว่า ปลาตระกูลปลาตะเพียน (cyprinid) ที่รักสงบ ว่ายเป็นฝูง และมีขนาดเหมาะสมเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด หรือหากไม่ยึดถิ่นกำเนิดเป็นเรื่องสำคัญ ปลาในกลุ่ม characid และปลาออกลูกเป็นตัวหลายชนิดก็น่าจะเลี้ยงร่วมได้

สำหรับชั้นล่างของตู้ แนะนำปลาแมวในวงศ์ Akysidae หรือ Sisoridae จากสกุลต่าง ๆ เช่น Erithistes, Erethistoides, Hara, Pseudolaguvia และ Glyptothorax หลายชนิด

นอกจากนี้ ปลาค้อในวงศ์ Balitoridae จากสกุลต่าง ๆ เช่น Gastromyzon, Pseudogastromyzon และ Homaloptera ก็เหมาะสม และปลาบางชนิดในวงศ์ Cobitidae และ Nemacheilidae ก็น่าจะเลี้ยงร่วมได้เช่นกัน แต่จำเป็นต้องศึกษาข้อมูลให้ดี เพราะบางชนิดอาจก้าวร้าวหรือหวงถิ่นมากเกินไป หรือโตเกินไป1

ยังไม่ทราบ ในปลาบางชนิดของสกุลเดียวกันมีรายงานว่าตัวผู้มีปุ่มเพศยาวที่มองเห็นได้ชัดเจนอยู่ด้านหน้าครีบก้น1

มีการเพาะพันธุ์ได้สำเร็จแล้วกับปลาในสกุลเดียวกันอย่างน้อยอีกสองชนิด ดูเหมือนว่าสามารถกระตุ้นการวางไข่ได้โดยเปลี่ยนน้ำปริมาณมาก 50-70% ด้วยน้ำที่เย็นกว่า หนึ่งครั้งหรือมากกว่า เมื่อปลาดูพร้อมผสมพันธุ์แล้ว ไข่จะถูกปล่อยกระจายไปทั่วอย่างไม่เป็นที่ และใช้เวลาฟักประมาณ 2 วัน1

มีการบรรยายชนิดจากตัวอย่างที่ 'Peruntenaruvi' ซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำ Pamba ในเขต Kottayam รัฐเกรละ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดีย และยังพบในลุ่มน้ำ Chittar และ Kallada ด้วย ปลาชนิดนี้เป็นปลาถิ่นเดียวของรัฐเกรละตอนใต้1

ปลาในสกุล Batasio อาศัยอยู่เฉพาะในลำธารต้นน้ำและช่วงต้นของแม่น้ำสายเล็ก ซึ่งมีลักษณะเป็นช่วงน้ำตื้น ไหลแรง มีออกซิเจนสูง เป็นแก่งและช่วงน้ำไหล บางแห่งมีแอ่งน้ำหรือน้ำตกเล็ก ๆ คั่นอยู่

พื้นท้องน้ำมักเป็นหินก้อนเล็ก ทราย และกรวด ปะปนกับกองหินขนาดใหญ่หรือพื้นหินโผล่ แม้พืชริมตลิ่งและกองใบไม้ที่จมอยู่ใต้น้ำจะพบได้ทั่วไป แต่โดยปกติแล้วมักไม่มีไม้น้ำ

ในช่วงที่ฝนตกหนัก ลำธารบางแห่งอาจขุ่นชั่วคราวจากตะกอนที่ถูกพัดพาขึ้นมาเมื่ออัตราการไหล (ซึ่งบางครั้งรุนแรงมาก) และระดับน้ำเพิ่มขึ้น1

ปลาในสกุลนี้อีกชนิดเดียวที่มีการบรรยายไว้และเป็นปลาพื้นถิ่นของอินเดียตะวันตกเฉียงใต้คือ B. sharavtiensis ซึ่งพบทางเหนือขึ้นไปจาก B. travancoria เล็กน้อย ในรัฐกรณาฏกะ

ทั้งสองชนิดแยกจากกันได้ง่ายด้วยลวดลายสี โดย B. travancoria มีแถบสีคล้ำกลางลำตัว และจุดหลังแผ่นปิดเหงือกที่ขอบไม่ชัดแต่ปกติมองเห็นได้ ส่วน B. sharavtiensis ไม่มีลวดลายดังกล่าวและแทบไม่มีลวดลายใด ๆ เลย นอกจากนี้ B. sharavtiensis ยังมีครีบไขมันยาวกว่าอย่างเห็นได้ชัด จนเกือบต่อเนื่องกับครีบหลัง

ปลาในสกุล Batasio มีลักษณะเด่นร่วมกันดังนี้ ลำตัวแบนข้าง มีรูรับความรู้สึกขนาดใหญ่บนหัว บริเวณคาง (mental region) แคบ มีปุ่มยื่นด้านหลังเด่นชัดหนึ่งคู่ที่ส่วนหน้าของกระดูก vomer กระดูก entopterygoid ยาวตามแนวขวางคล้ายแท่ง และกระดูก metapterygoid อยู่ชิดกับกระดูก quadrate แต่ไม่เชื่อมกับกระดูก hyomandibular1