ปลาซิวหางกรรไกร

ต้องมีฝาปิดตู้ที่ปิดได้สนิท เพราะปลาชนิดนี้ขึ้นชื่อเรื่องกระโดด ส่วนใหญ่มักวางขายตอนตัวยังเล็กกว่าขนาด 15 ซม. ที่โตได้จริงมาก จึงต้องใช้ตู้ใหญ่ ส่วนปลาที่จับจากธรรมชาติก็หาได้ยากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะมีการเพาะพันธุ์เชิงพาณิชย์ในหลายประเทศ1

การเลี้ยงเป็นฝูงต้องใช้ตู้ขนาดอย่างน้อย 120 × 45 × 45 ซม. (ประมาณ 243 ลิตร)1

• อุณหภูมิ: 22–25 °C
• ค่า pH: 5.0–8.0 ขึ้นอยู่กับแหล่งที่มา โดยทั่วไป 6.5–7.5 จะเหมาะที่สุด
• ความกระด้าง (GH): 2–12 dGH1

เหมาะกับตู้ปลาขนาดใหญ่ที่ปลูกไม้น้ำหนาแน่น หรือตู้จัดแบบลำธารที่มีหิน กรวด และหินก้อนใหญ่ โดยสามารถผูกไม้น้ำที่ทนทานอย่างเฟินใบหอก (Java fern), Bolbitis หรืออนูเบียสไว้กับของตกแต่งได้ ตู้แบบป่าพรุที่ใช้แสงสลัว มีรากไม้ ใบไม้แห้ง และพีทก็ใช้ได้เช่นกัน ตู้ต้องมีฝาปิดที่สนิทมาก เพราะเป็นปลาที่กระโดดเก่ง ปลาชนิดนี้ไม่ทนต่อของเสียอินทรีย์และต้องการน้ำที่สะอาดหมดจด ควรปรับสภาพน้ำอย่างช้า ๆ ใช้เวลาสักสองสามชั่วโมง ปลาที่จับจากธรรมชาติอาจบอบบางกว่าปลาเพาะ1

กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังทั้งในน้ำและบนบกเป็นหลัก โดยเฉพาะแมลง รับอาหารแห้งได้ แต่การให้อาหารสดและอาหารแช่แข็งขนาดเล็กทุกวัน เช่น ไรแดงและไรทะเล จะช่วยให้สีสวยที่สุดและทำให้ปลาพร้อมผสมพันธุ์1

เป็นปลาที่รักสงบมาก และเหมาะเป็นสมาชิกในตู้รวมขนาดใหญ่ เลี้ยงร่วมกับปลาตระกูลปลาตะเพียน ปลาเตตร้า ปลาออกลูกเป็นตัว ปลาเรนโบว์ ปลากลุ่มอนาแบนทอยด์ ปลาแมว และปลาหมูได้ ควรเลี้ยงเป็นฝูงอย่างน้อย 6 ตัว เมื่ออยู่เป็นฝูงปลาจะสีสวยขึ้นและตื่นตกใจน้อยลง1

ตัวเมียที่โตเต็มวัยจะมีท้องกลมกว่าอย่างเห็นได้ชัด และมักตัวใหญ่กว่าตัวผู้เล็กน้อย1

เป็นปลาซิวสกุล Rasbora ชนิดหนึ่งที่เพาะพันธุ์ได้ง่ายกว่าชนิดอื่น วางไข่แบบโปรยไข่ วางไข่ต่อเนื่อง และไม่มีการดูแลลูก อาจพบลูกปลาในตู้ที่ปลูกไม้น้ำหนาแน่นและเซ็ตตู้มานาน หากต้องการให้ได้ลูกปลามากขึ้น ให้ใช้ภาชนะตื้นที่มีแสงสลัวและปูตาข่ายไว้ที่พื้น ใช้น้ำที่เป็นกรดอ่อน ๆ ถึงเป็นกลาง อุณหภูมิอยู่ช่วงบนของช่วงที่เหมาะสม แล้วใส่ปลาลงไปหนึ่งหรือสองคู่ การเติมน้ำที่เย็นกว่าและการให้อาหารสดกับอาหารแช่แข็งจะกระตุ้นให้วางไข่ ย้ายพ่อแม่ปลาออกหลังผ่านไปสองสามวัน ไข่จะฟักภายใน 18–48 ชั่วโมง และลูกปลาจะเริ่มว่ายน้ำได้เองหลังจากนั้นอีก 24–48 ชั่วโมง ให้กินลูกไรทะเลแรกฟักและ/หรือไมโครเวิร์ม1

เป็นปลาพื้นถิ่นของลุ่มน้ำเจ้าพระยาและลุ่มน้ำโขงตอนล่างในลาว ไทย และกัมพูชา และพบกระจายทั่วไปในมาเลเซียคาบสมุทร โดยแหล่งกระจายพันธุ์ยังขยายไปถึงเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว ซึ่งอาจจำกัดอยู่แค่ทางตะวันออกของสุมาตรา และทางใต้กับทางตะวันตกของบอร์เนียว รวมถึงซาราวักและกาลิมันตันตะวันตก1

เป็นปลาที่ปรับตัวได้ดี เคยเก็บตัวอย่างได้ทั้งจากลำธารบนเนินเขาในป่าที่น้ำไหลแรง พื้นเป็นหินก้อนใหญ่ ก้อนหิน ทราย หรือกรวด (น้ำใส ค่า pH 6.5–7.5) และจากแหล่งน้ำดำที่ไหลเอื่อยในป่าพรุ ซึ่งเต็มไปด้วยใบไม้และกิ่งไม้ที่ร่วงหล่น (น้ำสีชาจากแทนนิน อ่อนมาก ค่า pH 4.0–6.0) นอกจากนี้ยังอาศัยอยู่ในอ่างเก็บน้ำและทะเลสาบ และจะเคลื่อนย้ายเข้าไปในพื้นที่น้ำท่วมช่วงฤดูฝน1

มีอีกชื่อหนึ่งว่า three-lined rasbora ส่วนชื่อ scissortail (หางกรรไกร) มาจากการที่ปลากระตุกครีบหางขณะอยู่นิ่ง แตกต่างจาก R. caudimaculata ตรงที่ไม่มีสีแดงที่ครีบหาง และแตกต่างจาก R. spilocerca ตรงที่ตัวใหญ่กว่ามาก ประชากรในธรรมชาติบางกลุ่มมีสีเหลืองที่ครีบหาง สกุล Rasbora เป็นกลุ่ม polyphyletic โดย Liao et al. (2010) จัด R. trilineata ไว้ในกลุ่มชนิด R. sumatrana ขณะที่ Tang et al. (2010) ใช้แนวทางที่ระมัดระวังกว่า1