Annamia thuathienensis

ความยาวมาตรฐาน: 100 มม. SL

ขนาดพื้นตู้: 120 × 30 ซม.

ปริมาตร: ประมาณ 108 ลิตร

ต้องใช้ตู้ที่มีขนาดพื้นอย่างน้อย 120 × 30 ซม. หรือเทียบเท่า1

• อุณหภูมิ: 16–22 °C
• ค่า pH: 6.0–7.5
• ความกระด้าง (GH): 1–10 dGH1

เนื่องจากปลาในสกุล Annamia อาศัยอยู่เฉพาะในช่วงน้ำตื้นไหลกระเพื่อมและแก่งน้ำในธรรมชาติ จึงจำเป็นต้องเลี้ยงในตู้ที่จัดให้ใกล้เคียงกับสภาพแหล่งอาศัยดังกล่าว

ใช้วัสดุปูพื้นเป็นกรวด ทราย (หรือผสมกัน) แล้ววางหินกลมที่ถูกน้ำกัดเซาะหลายขนาดและก้อนหินใหญ่ทับอีกชั้น จะเพิ่มรากไม้หรือกิ่งไม้ด้วยก็ได้ แม้ไม้น้ำส่วนใหญ่จะเติบโตได้ไม่ดีในสภาพแบบนี้ แต่ไม้น้ำสกุลที่ทนทานอย่าง Microsorum, Bolbitis หรือ Anubias มักปลูกโดยผูกติดกับของตกแต่งได้ ส่วนแสงไฟที่สว่างจะช่วยให้ตะไคร่และสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่เกาะตามพื้นผิว (aufwuchs) เจริญเติบโต ซึ่งปลาจะเล็มกินเป็นอาหาร

เช่นเดียวกับปลาหลายชนิดที่อาศัยในน้ำไหลตามธรรมชาติ ปลาชนิดนี้ไม่ทนต่อการสะสมของของเสียอินทรีย์ และต้องการน้ำที่สะอาดมากจึงจะเจริญเติบโตได้ดี ปริมาณออกซิเจนละลายน้ำสูงและการเคลื่อนไหวของน้ำก็จำเป็นเช่นกัน โดยแนะนำให้หมุนเวียนน้ำ 10–15 เท่าของปริมาตรตู้ต่อชั่วโมง จึงควรเสริมปั๊มทำคลื่น หัวทรายให้อากาศ ฯลฯ ตามความจำเป็น

เนื่องจากสภาพน้ำที่คงที่และการมีไบโอฟิล์มเป็นสิ่งจำเป็นต่อสุขภาพของปลา จึงไม่ควรปล่อยปลาชนิดนี้ลงตู้ที่ระบบชีวภาพยังไม่เซ็ตตัว และควรถือว่าการเปลี่ยนน้ำทุกสัปดาห์ครั้งละ 30–50 % ของปริมาตรตู้เป็นสิ่งที่ต้องทำ1

แต่เดิมเชื่อกันว่าปลากลุ่มนี้เป็นนักล่าขนาดเล็กที่กินตัวอ่อนแมลงและสิ่งมีชีวิตทำนองเดียวกัน (Rainboth, 1996)[3] แต่การศึกษาของ Herder และ Freyhof (2006)[1] พบว่า A. normani ตัวเต็มวัยที่อาศัยในแม่น้ำ Duc My ทางตอนกลางของเวียดนามเป็นปลาที่เล็มกินไซยาโนแบคทีเรียโดยเฉพาะ ในแก่งน้ำ ไซยาโนแบคทีเรียจะเกาะเป็นแผ่นแข็งบนผิวหิน ซึ่งปลาตัวเต็มวัยสามารถกัดออกมาเป็นชิ้นได้

ยังไม่ชัดเจนว่าพฤติกรรมนี้พบเฉพาะใน A. normani หรือแม้แต่เฉพาะในบางประชากรเท่านั้น แต่ดูจะเป็นการดีที่จะให้อาหารแห้งที่มีส่วนผสมของ Spirulina หรือวัตถุดิบคล้ายกัน ควบคู่กับหนอนแดง ไส้เดือนน้ำ ไรทะเล ฯลฯ และหากเป็นไปได้ควรปล่อยให้ตะไคร่และสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่เกาะตามพื้นผิว (aufwuchs) ขึ้นบนทุกพื้นผิวในตู้ ยกเว้นกระจกด้านที่ใช้ชม

ปลาในวงศ์ Gastromyzontidae มักวางขายในสภาพผอมโซ ซึ่งแก้ไขให้กลับมาสมบูรณ์ได้ยาก ร้านที่ดีจะจัดการปัญหานี้มาแล้ว แต่หากตัดสินใจเสี่ยงซื้อปลาที่ลำตัวดูคอดแคบ โดยเฉพาะช่วงระหว่างครีบอกกับครีบท้อง ปลาเหล่านั้นจะต้องได้รับอาหารที่เหมาะสมอย่างต่อเนื่อง และควรเลี้ยงแยกไว้จนกว่าจะแข็งแรงพอที่จะแย่งอาหารกับปลาชนิดอื่นได้1

ส่วนใหญ่เป็นปลารักสงบ แม้ความต้องการด้านสภาพแวดล้อมจะทำให้ตัวเลือกปลาที่เลี้ยงร่วมได้มีค่อนข้างจำกัด ปลาที่อาศัยในสภาพแวดล้อมคล้ายกัน ได้แก่ Barilius, Opsarius, Discherodontus, Garra, Devario ชนิดที่ตัวใหญ่, Rasbora บางชนิด, ปลาบู่ Rhinogobius, Sicyopterus และ Stiphodon รวมถึงปลาหนังในสกุลอย่าง Glyptothorax, Akysis และ Oreoglanis

ปลาหมูและปลาค้างคาวหลายชนิดในวงศ์ Nemacheilidae, Balitoridae และ Gastromyzontidae ก็เหมาะสมเช่นกัน แม้อาจมีการทะเลาะกันได้ โดยเฉพาะกับกลุ่มหลังสุด

ในธรรมชาติพบปลาในสกุล Annamia อยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ จึงควรซื้ออย่างน้อย 8 ตัวขึ้นไป หากเลี้ยงตัวเดียวหรือจำนวนน้อยกว่านี้ ปลามักจะค่อนข้างขี้อาย1

ตัวเมียที่โตเต็มวัยพร้อมสืบพันธุ์น่าจะตัวใหญ่กว่าและลำตัวอวบกว่าตัวผู้เล็กน้อย1

คาดว่าในธรรมชาติจะวางไข่ตามฤดูกาล แต่ยังไม่มีการเพาะพันธุ์ได้ในที่เลี้ยง1

ได้รับการบรรยายลักษณะจากแม่น้ำโบ (Bô) จังหวัดเถื่อเทียน-เว้ ทางตอนกลางของเวียดนาม ปัจจุบันยังไม่มีบันทึกการพบเพิ่มเติม1

ข้อมูลส่วนใหญ่ยังไม่ได้รับการยืนยัน แต่นิเวศวิทยาของปลาชนิดนี้น่าจะคล้ายกับ A. normani ซึ่งอาศัยอยู่ในช่วงลำธารและแม่น้ำสายเล็กที่น้ำตื้นและไหลเชี่ยว

แหล่งน้ำเหล่านี้มีน้ำใสมาก และปลากลุ่มนี้มักพบเฉพาะในช่วงน้ำตื้นไหลกระเพื่อม แก่งน้ำ และช่วงที่น้ำไหลเชี่ยวซึ่งพื้นเป็นหิน

การศึกษาหนึ่งพบว่าปลาตัวเต็มวัยอาศัยอยู่ในแก่งน้ำและเลือกกินไซยาโนแบคทีเรีย (ดูหัวข้อ 'อาหาร') ส่วนปลาวัยอ่อนอยู่ในน้ำที่ตื้นกว่าและเล็มกินเศษอินทรีย์1

คำบรรยายลักษณะของปลาชนิดนี้ตีพิมพ์เป็นภาษาเวียดนาม และยังมีข้อมูลเกี่ยวกับปลาชนิดนี้น้อยมาก แหล่งข้อมูลหลักบางแห่งไม่ได้ระบุว่าเป็นชนิดที่ถูกต้อง และ Kottelat (2012) จัดให้เป็น 'species inquirenda' (ชนิดที่ยังต้องตรวจสอบสถานะ)

ปลาในสกุล Annamia อาจถูกสับสนกับสกุลใกล้เคียง เช่น สกุล Balitoropsis โดยแยกได้จากลำตัวที่แบนลงมากกว่า แพนหางล่างที่ยาวกว่า และการมีก้านครีบไม่แตกแขนงเพียงก้านเดียวในครีบอกและครีบท้อง เชื่อว่ามีปลาในสกุลนี้ที่ยังไม่ได้รับการบรรยายลักษณะอยู่อย่างน้อยหนึ่งชนิด

ปัจจุบันวงศ์ Gastromyzontidae ถือว่าเป็นวงศ์ที่ถูกต้องตาม Kottelat (2012)

วงศ์นี้ประกอบด้วยหลายสกุลซึ่งเคยถูกจัดไว้ในหลายวงศ์และวงศ์ย่อย ล่าสุดคือวงศ์ Balitoridae โดยสกุลที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในวงการปลาสวยงาม ได้แก่ Beaufortia, Formosania, Gastromyzon, Pseudogastromyzon, Hypergastromyzon, Liniparhomaloptera, Sewellia และ Vanmanenia1