เครฟิช พัลเชอร์

ตู้ปลาขนาด 60 ลิตรเป็นขนาดขั้นต่ำที่แนะนำสำหรับ Cherax pulcher หนึ่งตัว แต่ถ้าเริ่มที่ตู้ 80 ลิตรต่อหนึ่งตัวจะดีกว่า เหตุผลที่ควรใช้ตู้ใหญ่ขึ้น:

• ตู้ยิ่งใหญ่ ยิ่งจัดพื้นที่ให้หลากหลายสำหรับเป็นที่อยู่ได้ง่ายขึ้น
• กุ้งเครฟิชขับของเสียออกมามาก ตู้ใหญ่จึงช่วยให้คุมค่าน้ำให้คงที่ได้ง่ายกว่า

Cherax pulcher หนีเก่งมาก สามารถปีนสายออกซิเจนและซิลิโคนยาแนวตู้ได้ จึงควรปิดฝาตู้ให้พอดี และไม่ควรเติมน้ำสูงเกินไป1

• อุณหภูมิ: 22–26 °C อุณหภูมิเป็นปัจจัยหลักอย่างหนึ่งที่มีผลต่อการเติบโต การรอดชีวิต และการผสมพันธุ์ อุณหภูมิที่สูงขึ้นทำให้เมแทบอลิซึมและอัตราการผสมพันธุ์สูงขึ้น แต่อายุขัยจะสั้นลง
• ค่า pH: 6.5–7.5
• ความกระด้าง: KH มากกว่า 1 และ GH มากกว่า 4
• ไนเตรต: น้อยกว่า 20 ppm1

ต้องจัดตู้ให้ถูกต้องและให้วงจรไนโตรเจนสมบูรณ์ก่อน เปลี่ยนน้ำ 15–20% ต่อสัปดาห์

ปรับสภาพน้ำให้อย่างระมัดระวังและช้ามาก เช่นเดียวกับสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังทุกชนิด โดยทั่วไป 2–3 ชั่วโมงก็เพียงพอ ระวังสารเคมีอย่างทองแดง เพราะกุ้งเครฟิชทนยาที่มีส่วนผสมของทองแดงไม่ได้

ที่หลบซ่อนเป็นสิ่งจำเป็น รวมถึงใช้หลบตอนลอกคราบ การกินกันเองหลังลอกคราบอาจกลายเป็นปัญหาใหญ่ได้ Cherax pulcher ชอบใบไม้ทุกชนิด หิน ขอนไม้ ท่อ PVC อิฐ และของที่คล้ายกัน และชอบซอกที่แคบที่สุดเท่าที่จะมุดเข้าไปได้1

แสงสว่าง: Cherax pulcher ไม่ค่อยต้องการแสงเพราะเป็นสัตว์หากินกลางคืน ให้ปรับแสงตามไม้น้ำที่มีในตู้

ออกซิเจนและการไหลของน้ำ: ในธรรมชาติพวกมันต้องการออกซิเจนสูงเพราะอาศัยในลำธารที่น้ำไหลเชี่ยว จึงชอบตู้ที่มีออกซิเจนเพียงพอและมีกระแสน้ำพอสมควร

วัสดุปูพื้น: เลี้ยงบนวัสดุปูพื้นแบบใดก็ได้ แต่แนะนำกรวดผิวเรียบ หากต้องการคุมค่า pH ให้ต่ำกว่า 7.0 ต้องใช้วัสดุปูพื้นแบบแอคทีฟที่ช่วยลด pH เช่น ADA Amazonia aqua soil, Fluval Plant and Shrimp Stratum หรือดินอาคาดามะสำหรับบอนไซ

ไม้น้ำ: ไม่ปลอดภัยต่อไม้น้ำ จะกิน ตัด ฉีก และถอนทุกอย่าง จึงไม่แนะนำตู้ไม้น้ำ ทางเลือกที่ใช้ได้มีเพียงไม้น้ำปลอม ไม้ลอยน้ำ หรือไม้น้ำราคาถูกที่พร้อมจะเสียไป1

Cherax pulcher เป็นสัตว์กินซากโดยธรรมชาติ ในธรรมชาติกินเศษพืช ราก และลำต้นเป็นหลัก เสริมด้วยแมลงที่ตายแล้ว ลูกอ๊อด หนอน และตัวอ่อนแมลง เป็นสัตว์กินทั้งพืชและสัตว์และกินได้แทบทุกอย่าง

ในที่เลี้ยง เพื่อการเติบโตที่ดีที่สุดควรได้อาหารเนื้อสัตว์และพืชผสมกันอย่างเหมาะสม โดยมีโปรตีนประมาณ 20–30% ของอาหารทั้งหมด อาหารที่แนะนำ:

• ใบไม้
• พืช
• ผัก
• หอยทุบ
• ไส้เดือนดิน
• ไรทะเล
• ปลาหรือกุ้งที่ตายแล้ว
• อาหารเม็ดและอาหารเกล็ดเล็กสำหรับกุ้ง
• อาหารปลา (เช่น อาหารแผ่น TetraMin)
• อาหารกุ้ง (เช่น Hikari crustacean food, อาหารเม็ดแผ่นสาหร่าย)
• หนอนแดงแช่แข็ง

อาหารโปรตีนสูงอย่างหนอนแดงและไรทะเลไม่ควรให้ตลอด ให้เป็นของว่างหรือเสริมจากอาหารอื่นเท่านั้น

• ความถี่ในการให้อาหาร: 3–4 ครั้งต่อสัปดาห์
• ให้อาหารก่อนปิดไฟ
• ใบไม้และผักควรเป็นอาหารหลัก ควรมีใบโอ๊ก ใบหูกวาง ใบวอลนัท และใบไม้ที่คล้ายกันไว้ในตู้เสมอ
• ทิ้งอาหารไว้ 24 ชั่วโมงก่อนเก็บออก ใบไม้ทิ้งไว้ได้หลายวัน แต่ให้เก็บส่วนที่กินไม่หมดภายในหนึ่งวันออกเพื่อป้องกันน้ำเสีย
• กุ้งเครฟิชมักลากอาหารไปเก็บไว้ในที่ซ่อนเพื่อกินทีหลัง ควรตรวจดูเป็นระยะเพื่อป้องกันการปนเปื้อนแบคทีเรีย
• ต้องการอาหารที่หลากหลาย จึงควรเปลี่ยนอาหารเป็นระยะ

แคลเซียมมีความสำคัญมากสำหรับกุ้งเครฟิช1

Cherax pulcher ไม่ก้าวร้าวเท่าญาติที่ตัวใหญ่กว่า (กุ้งเครฟิชสีฟ้า กุ้งเครฟิชสีแดง กุ้งมาร์เบิล Cherax destructor และชนิดอื่น ๆ) แต่ก็ยังไม่ได้รักสงบเสียทีเดียว เช่นเดียวกับกุ้งเครฟิชส่วนใหญ่ พวกมันไม่ใช่สัตว์สังคม ชอบอยู่ตัวเดียวและหวงถิ่น ตามปกติมักไม่ก้าวร้าวต่อกันในชีวิตประจำวัน แต่เมื่อเกิดความก้าวร้าวขึ้นจะเกิดอย่างรวดเร็วและไม่มีสัญญาณเตือน

ตัวผู้ก้าวร้าวกว่าและมีแนวโน้มจะโจมตีเพื่อนร่วมตู้ บางตัวอาจเสียขาหรือก้ามไปหนึ่งหรือสองข้าง และการต่อสู้บางครั้งก็จบไม่สวย พวกมันจะหนีบและใช้ก้ามโดยสัญชาตญาณเมื่อรู้สึกถูกคุกคาม

อย่าคาดหวังว่าจะได้เห็นพวกมันบ่อย ชนิดนี้หากินกลางคืนและใช้เวลาส่วนใหญ่หลบซ่อน เริ่มออกมาเคลื่อนไหวตอนพลบค่ำ และค่อย ๆ หยุดในช่วงกลางคืนก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เห็นพวกมันเลยในตอนกลางวัน เพียงแต่จะเคลื่อนไหวน้อยกว่า พวกมันหนีเก่งมาก จึงควรปิดตู้ให้มิดชิดที่สุดเท่าที่ทำได้

เพื่อนร่วมตู้: ทางที่ดีที่สุดคือเลี้ยงเดี่ยว หากเลี้ยงหลายตัว ให้ใช้ตัวผู้หนึ่งตัวกับตัวเมีย 1–2 ตัว ให้อาหารอย่างเพียงพอ และจัดที่หลบซ่อนให้มาก แม้ว่าจะหลีกเลี่ยงความก้าวร้าวไม่ได้ทั้งหมด ตัวผู้มีโอกาสสูงมากที่จะต่อสู้กันเมื่อเลี้ยงรวมกัน

ปลา: ไม่ควรเลี้ยงร่วมกับปลาที่ก้าวร้าว ปลาที่อยู่พื้นตู้และปลาที่ว่ายช้าก็ไม่เหมาะเช่นกัน พวกมันไม่สามารถฆ่าปลาส่วนใหญ่ได้ แต่จะหนีบครีบจนแหว่ง การเลี้ยงกุ้งเครฟิชร่วมกับปลาทำได้แต่ไม่แนะนำ

หอยและกุ้ง: หอยและกุ้งแคระอาจกลายเป็นอาหารได้ง่าย กุ้งมักว่องไวเกินกว่าจะถูกจับได้ แต่ก็ยังจะสูญเสียไปบ้าง และกุ้งที่กำลังลอกคราบจะเป็นเหยื่อที่ง่าย ไม่แนะนำให้เลี้ยงแม้แต่กุ้งเครฟิชแคระร่วมกับกุ้ง1

• ตัวผู้ตัวใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย มีก้ามใหญ่กว่ามากและหางแคบกว่า
• ตัวผู้มีสีสดกว่า
• ดูที่ส่วนล่างของท้อง (ส่วนล่างของบริเวณสีขาวใต้ลำตัว) ตัวผู้มีขาว่ายน้ำ (pleopod) เพิ่มมาอีกหนึ่งคู่ที่ใช้ในการปฏิสนธิภายใน เรียงเป็นรูปคล้ายสามเหลี่ยมของขาเล็ก ๆ รูปตัว L ส่วนตัวเมียมีถุงเก็บน้ำเชื้อ และไม่มีขาว่ายน้ำคู่พิเศษที่อยู่ด้านหลังขาเดินแบบที่พบในตัวผู้1

ข้อมูลการเพาะพันธุ์ Cherax pulcher มีน้อย เพราะชนิดนี้หาได้ยากในตลาด ไม่ใช่เพราะเพาะยาก จากรายงานบางส่วน:

• เจริญพันธุ์เมื่ออายุประมาณ 8–10 เดือน และมีความยาวทั้งตัวประมาณ 5–6 ซม.
• ตัวเมียอุ้มไข่ได้สูงสุด 50 ฟอง เช่นเดียวกับกุ้งเครฟิชทุกชนิด ตัวเมียจะใช้รยางค์ดูแลไข่ให้สะอาดและได้รับออกซิเจนเพียงพอ
• ไข่ฟักภายใน 30–40 วัน
• ตัวเต็มวัยดูเหมือนจะไม่ก้าวร้าวต่อลูกเป็นพิเศษ แต่ก็ยังแนะนำให้แยกลูกไปเลี้ยงในตู้อื่นที่มีค่าน้ำเหมือนกัน
• เมื่อเทียบกับตัวเต็มวัย ลูกกุ้งเครฟิชตัวเล็ก ๆ ต้องการโปรตีนมากกว่าเพื่อการเติบโต และอาจเริ่มกินกันเองอย่างรวดเร็วหากขาดอาหาร
• ลูกกุ้งเครฟิชชอบซ่อนตัวมาก และหลบซ่อน (มักขุดรู) เกือบตลอดเวลา1

Cherax pulcher มีเขตการกระจายพันธุ์แคบมาก เป็นสัตว์ถิ่นเดียวที่พบเฉพาะในลำธาร Hoa ใกล้หมู่บ้าน Teminabuan ทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของคาบสมุทร Kepala Burung (Vogelkop) ปาปัวตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย1

กุ้งเครฟิชชนิดนี้พบในแม่น้ำและลำธารที่มีกระแสน้ำปานกลางถึงไหลแรง ในแหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติน้ำมีค่า pH 6.6 และพื้นประกอบด้วยหินก้อนเล็ก ทราย กรวด และหินก้อนใหญ่จำนวนมาก1

Christian Lukhaup ระบุว่า Cherax pulcher เป็นกุ้งเครฟิชน้ำจืดชนิดใหม่ในปี 2015 เขาเล่าว่าใช้เวลากว่า 10 ปีกว่าจะพบแหล่งที่อยู่ เพราะพ่อค้าสัตว์เลี้ยงและชนเผ่าท้องถิ่นไม่ยอมเปิดเผยสถานที่ เขารายงานว่าชนเผ่าเชื่อมโยงกุ้งเครฟิชชนิดนี้กับการตั้งครรภ์ และกลัวว่าหากเขานำพวกมันไป ผู้หญิงจะไม่มีลูกอีกเลย

ด้วยสีสันที่โดดเด่น ความนิยมในวงการปลาสวยงาม และการนำไปบริโภค ทำให้จำนวนในธรรมชาติลดลงอย่างมาก Cherax pulcher น่าจะเป็นกุ้งเครฟิชที่สวยที่สุดในวงการ และชื่อชนิด pulcher ในภาษาละตินแปลว่า "สวยงาม" เป็นกุ้งเครฟิชที่แข็งแรงและทนค่าน้ำได้หลากหลาย แต่เนื่องจากเพิ่งถูกค้นพบไม่นาน จึงยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่รู้

ลักษณะภายนอก: เป็นกุ้งเครฟิชขนาดกลาง โตได้ 10–12 ซม. เปลือกหัวมักถูกเปรียบว่าเหมือนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดาว หรือแสงอาทิตย์ตกในเขตร้อน มีสีที่พบบ่อย 2 แบบ คือแบบขาว-น้ำเงิน-ม่วงที่มีก้ามสีน้ำเงินและขาว และแบบเทาอมเขียวที่มีก้ามสีน้ำเงินและขาว ด้านข้างเปลือกหัวมีหนาม 3 อัน และตาค่อนข้างใหญ่ ส่วนหน้าของเปลือกหัวมีสีอมชมพูไปจนถึงชมพูสด แล้วค่อย ๆ จางเป็นสีเทาอมเขียวทางด้านข้าง ขาเดินมีสีฟ้าอ่อนถึงน้ำเงินเข้ม อายุขัยสูงสุด 4–5 ปีหากได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม1