แอนซิสตรัส คลาโร

ตู้ปลาที่มีขนาดฐาน 60 × 30 ซม. หรือเทียบเท่า ความจุประมาณ 54 ลิตร ควรเป็นขนาดเล็กที่สุดที่พิจารณาใช้1

• อุณหภูมิ: 23–28 °C
• ค่า pH: 6.0–7.5
• ความกระด้าง (GH): 2–15 dGH1

เลี้ยงไม่ยากหากจัดสภาพแวดล้อมได้ถูกต้อง แนะนำอย่างยิ่งให้เลี้ยงในตู้ที่จัดเลียนแบบลำธารน้ำไหล ปูพื้นด้วยหินขนาดต่าง ๆ ทราย กรวดละเอียด และก้อนหินใหญ่ที่ถูกน้ำกัดเซาะจนมน

สามารถตกแต่งเพิ่มด้วยขอนไม้หรือกิ่งไม้ ท่อดินเผา กระถางต้นไม้ ฯลฯ จัดวางให้เกิดซอกมุม รอยแยก และจุดที่มีร่มเงาจำนวนมาก เพื่อบังแนวสายตาของปลาในตู้1

ปลาในธรรมชาติน่าจะเป็นปลากินทั้งพืชและสัตว์ที่หากินไปเรื่อย ๆ แต่ชอบกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในน้ำและอาหารทำนองเดียวกันมากกว่า

ในตู้ปลาจะเลี้ยงได้ดีที่สุดเมื่อให้อาหารหลากหลาย เช่น อาหารแห้งชนิดจมน้ำ ไรน้ำ (ดาฟเนีย) แช่แข็ง ลูกน้ำ ตัวอ่อนริ้นน้ำจืด (หนอนแดง) และกุ้งชนิดต่าง ๆ ทั้งกุ้งตัวใหญ่และกุ้งตัวเล็ก ร่วมกับผลไม้สดบ้าง มันฝรั่งลวกพอสุก ฯลฯ

อาหารทำเองที่ผสมวัตถุดิบธรรมชาติหลายชนิดแล้วใช้เจลาตินยึดให้เป็นก้อนมีประโยชน์มาก เพราะปรับสูตรให้มีผักสด สาหร่ายสไปรูลินา และวัตถุดิบประเภทเนื้อได้ตามต้องการ1

เป็นปลานิสัยสงบ ออกหากินในเวลากลางวัน และเลี้ยงรวมในตู้ปลารวมที่เลือกปลาร่วมตู้อย่างเหมาะสมได้

มีนิสัยหวงถิ่นเล็กน้อยต่อปลาชนิดเดียวกันและปลาที่มีรูปร่างคล้ายกัน แต่ในกรณีส่วนใหญ่สามารถเลี้ยงรวมกันหลายตัวได้ หากจัดตู้ให้มีโครงสร้างที่ดี (ดูหัวข้อ 'การเลี้ยงดู')1

ตัวผู้ที่โตเต็มวัยมีฟันบนผิวหนัง (odontodes) ที่พัฒนาเด่นชัดบนครีบอกและแผ่นปิดเหงือก และมีติ่งเนื้อคล้ายหนวดบนหัว ส่วนตัวเมียไม่มีลักษณะเหล่านี้1

วางไข่ในโพรง โดยตัวผู้เป็นผู้ดูแลไข่และลูกปลา

มีการเพาะพันธุ์ในตู้ปลาสำเร็จมาแล้วหลายครั้ง และในตู้ที่ดูแลดีและเซ็ตตู้มานานจนระบบลงตัว อาจเริ่มพบลูกปลาโดยที่ผู้เลี้ยงไม่ต้องทำอะไรเลย1

มีการเก็บตัวอย่างได้จากแม่น้ำ Claro และแม่น้ำ Coxipó ในลุ่มน้ำตอนบนของแม่น้ำกุยาบา (Cuiabá) รัฐมาตูโกรสซู ภาคกลางของบราซิล

แม่น้ำกุยาบาเองเป็นสาขาของแม่น้ำปารากวัย และช่วงปลายน้ำไหลผ่านพื้นที่ชุ่มน้ำแพนทานัล (Pantanal)

ถิ่นที่พบตัวอย่างต้นแบบ (type locality) คือ แม่น้ำ Claro บริเวณเหนือสะพาน บนเส้นทางที่มุ่งไปยังชาปาดา ดูส์ กีมาไรส์ (Chapada dos Guimarães) รัฐมาตูโกรสซู ประเทศบราซิล1

อาศัยอยู่ในลำธารน้ำไหลที่มีพื้นเป็นก้อนหินใหญ่และหินดาน1

บางครั้งปลาชนิดนี้ถูกสับสนกับปลาที่ยังไม่ได้ระบุชนิด เช่น A. sp. 'L352'

สามารถแยกจากปลาในสกุลเดียวกันที่ใกล้ชิดกันได้จากหนวดบริเวณขากรรไกรบนที่ค่อนข้างยาวและแยกเป็นอิสระจากริมฝีปากล่าง และจากลวดลาย คือ ตัวผู้มีจุดเล็ก ๆ บนหัวและลายเส้นคดเคี้ยวคล้ายหนอนบนลำตัว ส่วนตัวเมียมีจุดเล็ก ๆ ทั่วทั้งหัวและลำตัว

Ancistrus เป็นสกุลที่มีความหลากหลายสูง ปัจจุบันมีชนิดที่ได้รับการยอมรับมากกว่า 60 ชนิด กระจายพันธุ์ตั้งแต่ปานามาในอเมริกากลางไปจนถึงลุ่มน้ำริโอเดลาพลาตา (Río de la Plata) ประเทศอาร์เจนตินา

ปลาในสกุลนี้แยกจากปลาในวงศ์ Loricariidae อื่น ๆ ได้จากการมีหนามบริเวณแผ่นแก้มใต้ปิดเหงือก (interopercular spines) ที่พัฒนาเด่นชัด และไม่มีแผ่นเกล็ดแข็งและฟันบนผิวหนัง (odontodes) ที่ขอบด้านหน้าของจะงอยปาก ซึ่งมีติ่งเนื้อคล้ายหนวดปกคลุมแทน1