สลอบเบอริ่ง แคทฟิช

ความยาวมาตรฐาน: 1000 มม. SL ขนาดพื้นตู้: ไม่มีข้อมูล

เหมาะสำหรับอควาเรียมสาธารณะ และผู้เลี้ยงส่วนบุคคลเพียงส่วนน้อยมากเท่านั้น จึงไม่มีการแนะนำขนาดตู้ปลา1

• อุณหภูมิ: 22–28 °C
• ค่า pH: 6.0–8.0
• ความกระด้าง (GH): 1–20 dGH1

การเลือกของตกแต่งขึ้นอยู่กับความชอบส่วนตัวเป็นหลัก แต่ตู้ไม้น้ำที่จัดอย่างประณีตนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน พื้นทรายกับขอนไม้ชิ้นใหญ่สักหลายชิ้น หรือตู้เปล่าไม่ปูพื้นเลย อาจเป็นแบบที่นิยมที่สุดในตู้ของผู้เลี้ยงส่วนบุคคล แต่ถ้ารักษาคุณภาพน้ำไว้ได้และแสงไม่จ้าเกินไป ปลาชนิดนี้ก็ค่อนข้างไม่เรื่องมาก ระบบกรองขนาดใหญ่มากที่ไว้ใจได้ และการดูแลตู้อย่างเคร่งครัดควรถือเป็นสิ่งจำเป็น1

ในธรรมชาติกินปลาแทบทั้งหมด โดยล่าปลาวงศ์ Loricariidae และปลาหน้าดินอื่น ๆ แต่ในตู้ปลา ปลาส่วนใหญ่ปรับตัวมากินอาหารที่ไม่มีชีวิตได้ง่าย เช่น กุ้ง หอยแมลงภู่ ปลาหมึก ปลาซิวขนาดเล็ก/ลูกปลาเล็ก ปลาเนื้อขาวตัวใหญ่หั่นเป็นชิ้นยาว เป็นต้น ปลาตัวเต็มวัยต้องการอาหารอย่างมากเพียงสัปดาห์ละมื้อ1

ควรเลี้ยงรวมเฉพาะกับปลาที่ตัวใหญ่พอจะไม่ถูกกิน1

แหล่งที่พบตัวอย่างต้นแบบคือ 'Pará, Brazil' แต่ปลาชนิดนี้กระจายพันธุ์กว้างทั่วพื้นที่ส่วนใหญ่ของลุ่มน้ำแอมะซอนและโอรีโนโก รวมถึงลุ่มน้ำสาขาอีกหลายสาย1

พบได้ในแหล่งอาศัยหลายแบบ แต่พบน้อยในลำน้ำสาขาขนาดเล็ก โดยทั่วไปชอบร่องน้ำไหลที่ลึกกว่า ซึ่งใช้เป็นเส้นทางเดินทางเป็นระยะทางไกลในบางช่วงของปี เช่นเดียวกับปลาหนังวงศ์ Pimelodidae ขนาดใหญ่ชนิดอื่นที่อพยพย้ายถิ่น การเคลื่อนย้ายเหล่านี้มักเกี่ยวข้องกับลุ่มน้ำแบบน้ำขาว (white water) ที่อุดมด้วยธาตุอาหาร มากกว่าน้ำดำ (black water) ที่มีธาตุอาหารน้อย เมื่อระดับน้ำในแม่น้ำแอมะซอนเริ่มสูงขึ้นในช่วงต้นฤดูฝน น้ำจืดจะถูกดันเข้าไปในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ และน้ำกร่อยที่ปกติอยู่ตรงนั้นจะถอยออกไป ทำให้ปลาวัยอ่อนและตัวเต็มวัยที่ยังไม่เจริญพันธุ์ของปลาหนังอพยพหลายชนิด รวมถึง B. platynema เข้ามาในพื้นที่และกินไส้เดือนทะเล (polychaete) หอยสองฝา สัตว์จำพวกกุ้งกั้งปู และปลาอื่น ๆ ปลาจะใช้แหล่งอาหารอันอุดมสมบูรณ์นี้จนกว่าน้ำทะเลจะกลับเข้ามา เมื่อถึงตอนนั้นปลาหนังจะเริ่มอพยพทวนน้ำขึ้นไปเป็นจำนวนมหาศาล ขึ้นไปตามแม่น้ำแอมะซอนและลำน้ำสาขา โดยปกติไม่มีการบันทึกพบปลาที่เจริญพันธุ์แล้วในการอพยพเหล่านี้ จึงเชื่อกันว่าเป็นการอพยพเพื่อหาอาหารและกระจายพันธุ์มากกว่าเพื่อวางไข่ ในระหว่างการอพยพทวนน้ำนี้ ปลาถูกจับอย่างหนักทั้งจากการประมงเชิงพาณิชย์และประมงพื้นบ้าน

การวางไข่เกิดขึ้นในบริเวณต้นน้ำซึ่งมักอยู่ห่างไกล และลูกปลาจะถูกกระแสน้ำพัดลงมายังสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ซึ่งในปลาสกุลเดียวกันอย่าง B. rousseauxii ประเมินว่ากระบวนการนี้ใช้เวลา 13-20 วัน จากนั้นปลาวัยอ่อนจะอาศัยอยู่ในบริเวณปากแม่น้ำราวสามปี โดยเข้าไปหากินในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเมื่อสภาพเอื้ออำนวย แล้วจึงย้ายเข้าไปในแอมะซอนตอนล่างและตอนกลาง ซึ่งอาจอยู่ต่ออีกราวหนึ่งปีเพื่อหากินและเติบโตต่อไป หลังช่วงเติบโตนี้ ตัวเต็มวัยจะเริ่มรวมฝูงและเดินทางขึ้นไปยังต้นน้ำเพื่อวางไข่ ปลาแต่ละชนิดไม่ได้มีแหล่งวางไข่เพียงแห่งเดียว แต่ดูเหมือนจะมีประชากรแยกกันอยู่ตามลุ่มน้ำต่าง ๆ และมีหลักฐานบ่งชี้ว่าปลาแต่ละตัวอาจกลับไปวางไข่ในลำน้ำสาขาที่ตัวเองเกิด

การศึกษาใน B. rousseauxii พบว่าตัวเต็มวัยที่เจริญพันธุ์แล้วพบเฉพาะในแอมะซอนตะวันตก และไม่เคยมีการบันทึกพบปลาที่เจริญพันธุ์แล้วทางตะวันออกของเมืองมาเนาส์เลย แม้จะมีการประมงเชิงพาณิชย์อย่างหนักในบริเวณนั้น ระยะทางรวมที่บางประชากรเดินทางระหว่างการอพยพจากสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมีมากถึง 5500 กม. ซึ่งเป็นระยะทางอพยพที่ไกลที่สุดเท่าที่รู้จักในปลาน้ำจืด ส่วนตัวเต็มวัยที่เจริญพันธุ์แล้วของ B. platynema เคยพบในลุ่มน้ำตอนบนของแม่น้ำ Madeira ซึ่งห่างจากปากแม่น้ำราว 3000 กม.1

ปลาชนิดนี้เคยถูกจัดอยู่ในสกุล Goslinia อยู่หลายปี แต่ปัจจุบันจัดอยู่ในสกุล Brachyplatystoma ตามลักษณะร่วมที่สืบทอดมา (synapomorphy) สองประการที่สมาชิกในสกุลมีร่วมกัน ชื่อสามัญแปลก ๆ นี้มาจากหนวดที่ค่อนข้างหนา ซึ่งทำให้ดูเหมือนปลากำลังน้ำลายไหล สามารถแยกจากปลาสกุลเดียวกันได้ด้วยลักษณะภายนอกดังนี้: ลวดลายสีทั้งในตัวเต็มวัยและปลาวัยอ่อนเป็นแบบสีเข้มด้านบนอ่อนด้านล่างอย่างชัดเจนแต่ค่อย ๆ ไล่ระดับไปตามสีข้าง ด้านหลังสีเทาหรือน้ำตาลปานกลางถึงอ่อน ไม่มีจุดหรือแถบ; ครีบหางในตัวเต็มวัยเว้าลึก แพนหางแคบและยาวเท่ากัน ยังคงมีเส้นยาวที่ครีบหางในตัวเต็มวัย; เส้นผ่านศูนย์กลางตาอยู่ในความยาวจะงอยปากได้มากกว่า 10 เท่า; หนวดที่ขากรรไกรบนกว้างและแบนมาก และในตัวเต็มวัยยาวถึงจุดเริ่มของครีบหลัง; คอดหางแบนข้าง โดยความสูงมากกว่าความกว้าง; จุดเริ่มของครีบไขมันอยู่หน้าจุดเริ่มของครีบก้น; ความยาวฐานครีบไขมันประมาณ 1.3 เท่าของฐานครีบก้น; ความสูงของครีบไขมันประมาณสามเท่าของความยาว; แผ่นปิดเหงือกเป็นรูปสามเหลี่ยม; ก้านครีบก้น 17-19 ก้าน

ปลาในสกุล Brachyplatystoma แยกจากปลาหนังอื่นทั้งหมดได้ด้วยลักษณะร่วมที่สืบทอดมาสองประการ ประการแรกประกอบด้วยลักษณะทางสัณฐานหลายอย่างที่เกี่ยวกับกะโหลก กล่าวคือ mandibular suspensorium (ส่วนที่เชื่อมกระดูกขากรรไกรล่างกับกะโหลก) ขยายใหญ่มากไปทางด้านในและด้านบน จนเป็นแผ่นขนาดใหญ่ที่เข้าใกล้กระดูก parasphenoid โดยกระดูก hyomandibula และ metapterygoid ก็ขยายใหญ่ในทำนองเดียวกัน ประการที่สองคือมีเส้นยาวที่เกิดจากก้านครีบเดี่ยวไม่แตกแขนงบนแพนหางทั้งสองข้างในปลาวัยอ่อนและปลาวัยรุ่น เส้นยาวนี้จะสั้นลงหรือหายไปในตัวเต็มวัยของ B. vaillantii, B. filamentosum, B. rousseauxii และ B. capapretum แต่ยังคงอยู่ใน B. juruense, B. platynema และ B. tigrinum1