False Eight-banded Barb

แนะนำตู้ปลาที่มีขนาดพื้นตู้ 60 × 30 ซม. ขึ้นไป (ประมาณ 54 ลิตร)1

• อุณหภูมิ: 20–26 °C
• ค่า pH: 5.0–7.0
• ความกระด้าง (GH): 1–8 dGH1

ปลาชนิดนี้จะอยู่ได้ดีในตู้ไม้น้ำที่ปลูกหนาแน่น หรือตู้แบบจำลองลำธารในป่า ซึ่งประกอบด้วยวัสดุปูพื้นเนื้อนุ่ม แสงสลัว และตกแต่งด้วยรากไม้ กิ่งไม้ และใบไม้แห้ง อาจเพิ่มไม้น้ำที่อยู่รอดได้ในสภาพแบบนี้ เช่น Microsorum, Taxiphyllum หรือ Cryptocoryne spp. ระบบกรองไม่จำเป็นต้องแรงมาก เพราะปลาส่วนใหญ่มาจากแหล่งน้ำที่ไหลเอื่อย

ปลาในสกุล Eirmotus อาจปรับตัวให้เข้ากับการเลี้ยงในตู้ได้ยาก เพราะมักมาถึงในสภาพไม่ค่อยดี และดูเหมือนจะไวต่อการแปรปรวนของคุณภาพน้ำ ห้ามปล่อยลงตู้ที่วงจรไนโตรเจนยังไม่สมบูรณ์เด็ดขาด และควรเปลี่ยนน้ำทีละน้อยอย่างสม่ำเสมอ ประมาณ 10% ของปริมาตรตู้1

ในธรรมชาติน่าจะกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก สาหร่าย และแพลงก์ตอนสัตว์อื่น ๆ ในตู้ปลาจะยอมกินอาหารแห้งที่มีขนาดเหมาะสม แต่ไม่ควรให้อาหารแห้งเพียงอย่างเดียว การให้อาหารสดและอาหารแช่แข็งขนาดเล็กทุกวัน เช่น ไรแดง ไรทะเล และอาหารทำนองเดียวกัน จะทำให้ปลามีสีสวยที่สุดและกระตุ้นให้ปลาพร้อมผสมพันธุ์

ปลาชนิดนี้อาจค่อนข้างอ่อนแอเมื่อนำเข้ามาใหม่ ๆ จึงแนะนำอย่างยิ่งให้ใช้อาหารสดขนาดเล็กเป็นอาหารในช่วงแรก แล้วค่อยเริ่มให้อาหารแห้งและอาหารแช่แข็งเมื่อปลาปรับตัวได้แล้ว นอกจากนี้ยังมีข้อสังเกตว่าเป็นปลาที่ค่อนข้างขี้อายในการกินอาหาร ถึงขั้นไม่ค่อยยอมกินเลยก็มี1

ไม่เหมาะกับตู้รวมส่วนใหญ่ เพราะอาจถูกปลาร่วมตู้ที่ตัวใหญ่กว่าหรือซุกซนกว่าข่มขู่ หรือแย่งอาหารไม่ทัน อย่างไรก็ตาม ปลาตระกูลปลาตะเพียนตัวเล็กนิสัยสงบ เช่น ปลาในสกุล Trigonostigma หรือ Boraras เลี้ยงร่วมกันได้

การจัดตู้รวมแบบไบโอโทปโดยใช้ปลาจากลุ่มน้ำกาปัวส์ก็เป็นโปรเจกต์ที่น่าสนใจเช่นกัน ปลาจากลุ่มน้ำนี้ที่มีในตลาดปลาสวยงาม ได้แก่ Brevibora dorsiocellata, Trigonopoma pauciperforatum, Desmopuntius rhomboocellatus, D. hexazona, Brachygobius xanthomelas, Pangio anguillaris, P. malayana, P. semicincta และ P. shelfordii

โดยธรรมชาติเป็นปลาที่อยู่รวมเป็นฝูง จึงควรเลี้ยงเป็นกลุ่มอย่างน้อย 8-10 ตัว การเลี้ยงในจำนวนนี้ไม่เพียงช่วยให้ปลาตื่นตกใจน้อยลง แต่ยังทำให้ตู้ดูสวยงามและเป็นธรรมชาติมากขึ้นด้วย ตัวผู้ยังจะแสดงสีเข้มขึ้นและมีพฤติกรรมน่าสนใจขณะแข่งขันกันเรียกความสนใจจากตัวเมีย1

ตัวเมียที่โตเต็มวัยพร้อมผสมพันธุ์มักมีลำตัวกลมป้อมกว่าตัวผู้อย่างเห็นได้ชัด1

เท่าที่ทราบยังไม่มีบันทึก1

พบเฉพาะในบางส่วนของลุ่มแม่น้ำกาปัวส์ ในจังหวัดกาลิมันตันบารัต (กาลิมันตันตะวันตก) ของอินโดนีเซีย บนเกาะบอร์เนียว และบนเกาะเบลีตุงนอกชายฝั่งตะวันออกของเกาะสุมาตราเท่านั้น ในกาลิมันตันมีบันทึกการพบส่วนใหญ่ที่แม่น้ำกาปัวส์ช่วงกลาง ระหว่างเมืองซังเกา (Sanggau) กับเมืองปูตุสซีเบา (Putussibau)

สถานที่พบตัวอย่างต้นแบบ (type locality) คือ 'ลำธารเล็ก ๆ ในป่าที่ไหลลงสู่แม่น้ำกาปัวส์สายหลัก ห่างจากเมืองซังเกาขึ้นไปทางต้นน้ำไม่เกิน 10 กิโลเมตร พิกัด 0°06'07"N, 110°35'38"E กาลิมันตันบารัต เกาะบอร์เนียว'1

โดยทั่วไปอาศัยอยู่ในลำธารและพื้นที่ชุ่มน้ำในป่าดิบชื้นที่ตื้น น้ำไหลช้า มีร่มเงา และมีพืชใต้น้ำกับพืชริมตลิ่งขึ้นหนาแน่น น้ำมักค่อนข้างขุ่น พื้นเป็นโคลนหรือใบไม้ กิ่งไม้ และกิ่งก้านที่ร่วงหล่นทับถม

แหล่งน้ำลักษณะนี้มักเป็นน้ำอ่อนที่เป็นกรดอ่อน ๆ และมักมีแสงสลัวเพราะเรือนยอดของป่าดิบชื้นบังอยู่ด้านบน ปลาจะหลบซ่อนอยู่ตามรากไม้ที่ห้อยลงมาในน้ำและตามพืชน้ำ1

ก่อนการทบทวนอนุกรมวิธานในปี 2008 สกุล Eirmotus มีเพียงชนิดเดียวมาเกือบ 50 ปี คือ E. octozona ปัจจุบันมีอยู่ 4 ชนิด ซึ่งทั้งหมดมีลักษณะภายนอกคล้ายกัน

E. insignis แยกจากชนิดอื่นในสกุลเดียวกันได้ด้วยลักษณะต่อไปนี้ร่วมกัน: สีดำบนก้านครีบหลังที่ไม่แตกแขนงจำกัดอยู่เฉพาะก้านครีบ 2 ก้านแรกและครึ่งโคนของก้านที่สาม และจางลงทางปลายครีบ (ต่างจากชนิดอื่นที่สีดำยาวตลอดก้านครีบ); มีจุดสีดำจาง ๆ เรียงเป็นแถวบนก้านครีบหลังที่แตกแขนง ที่ประมาณ 2/3 ของความยาวครีบ (ในบางตัวลามไปถึงเยื่อครีบ); มีแถบที่ 1 แต่สีจาง; มีหยักฟันเลื่อย 16-21 หยักที่ขอบด้านหลังของก้านครีบหลังที่ไม่แตกแขนงก้านสุดท้าย; แถบที่ 5 กว้างเท่ากับเกล็ด 1-1 ½ เกล็ดในแถวเกล็ดตามแนวข้างลำตัว; มีจุดดำเล็ก ๆ อยู่ด้านหน้าช่องทวารพอดี มองเห็นได้เมื่อดูจากด้านข้าง; ความยาวหัว 32.3-33.5% ของ SL และ 47.4-50.0% ของ BL; ความยาวก่อนครีบหลัง 76.4-78.8% ของ BL; ความกว้างระหว่างตา 22-25% ของ HL; จะงอยปากเชิดขึ้นเล็กน้อย ปากอยู่ปลายสุด ขากรรไกรล่างกว้างและด้านหน้ามน

แถบที่มีหมายเลขกำกับข้างต้นหมายถึงแถบสีดำบนลำตัว ซึ่งนับจาก 1 ถึง 8 เริ่มจากแถบหน้าสุดที่พาดผ่านจะงอยปาก ไปจนถึงแถบเล็กที่พาดผ่านโคนหาง ลวดลายนี้เป็นที่มาของชื่อสามัญภาษาอังกฤษ 'false eight-banded barb' ซึ่งดูเหมือนว่าทั้ง E. insignis และ E. octozona ต่างถูกวางขายในตลาดปลาสวยงามภายใต้ชื่อนี้

ปลาในสกุลนี้มีปุ่มรับสัมผัสเรียงเป็นแถวบนจะงอยปาก แก้ม คอ แผ่นปิดเหงือก และบริเวณระหว่างตา ซึ่งปลาตระกูลปลาตะเพียนส่วนใหญ่ไม่มี แต่พบในสกุลอื่นอีกไม่กี่สกุล เช่น Oreichthys, Cyclocheilichthys, Neobarynotus และอีกจำนวนหนึ่งชนิด นอกจากนี้ยังมีลักษณะเด่นคือ ขนาดตัวเต็มวัยเล็ก ไม่ถึง 36 mm SL ลวดลายบนลำตัวเป็นแถบสีเข้ม 8 แถบบนพื้นสีแดงถึงอมเหลือง เกล็ดค่อนข้างใหญ่ เส้นข้างลำตัวไม่สมบูรณ์ มีเกล็ดที่มีรูเพียง 2-6 เกล็ด มีหยักฟันเลื่อยบนก้านครีบหลังที่ไม่แตกแขนงก้านสุดท้าย และไม่มีหนวด1