Puntigrus anchisporus

ต้องใช้ตู้ปลาขนาดอย่างน้อย 80 × 30 × 30 ซม. (ประมาณ 72 ลิตร)2

• อุณหภูมิ: 20–26 °C
• ค่า pH: 5.5–7.0
• ความกระด้าง (GH): 1–10 dGH2

การเลือกของตกแต่งไม่ได้สำคัญมากนัก แต่ปลาน่าจะแสดงสีสันได้ดีกว่าในตู้ที่จัดตกแต่งไว้อย่างดี นอกจากนี้ปลาในสกุลนี้ดูเหมือนจะชอบตู้ที่มีพืชลอยน้ำหรือพืชที่ห้อยระลงมา รวมถึงขอนไม้ รากไม้ หรือกิ่งไม้2

น่าจะเป็นปลากินทั้งพืชและสัตว์ ที่กินตัวอ่อนแมลงและแพลงก์ตอนสัตว์เป็นหลัก แต่ก็พบว่าแทะเล็มพืชและเศษอินทรีย์วัตถุด้วย (จากการสังเกตส่วนตัว)

ในตู้ปลาควรให้อาหารมีชีวิตและอาหารแช่แข็งขนาดเล็กเป็นประจำ เช่น หนอนแดง (ตัวอ่อนของ chironomid) ไรแดง และไรทะเล ควบคู่กับอาหารแห้งคุณภาพดี2

เนื่องจากปลาเสือสุมาตรามีสัญชาตญาณขี้เล่นสูงมาก จึงไม่ควรเลี้ยงร่วมกับปลาที่ต้องการความสงบ หรือปลาที่มีครีบยาว1

จากการสังเกตในตู้ปลาที่ยังมีอยู่จำกัด ปลาชนิดนี้น่าจะเป็นปลานิสัยสงบ หากได้อยู่ในตู้ที่ใหญ่พอและเลือกปลาที่เลี้ยงร่วมอย่างเหมาะสม

เป็นปลาที่ชอบอยู่รวมฝูง โดยมีลำดับชั้นในฝูงแบบหลวม ๆ ตัวผู้ที่เป็นคู่แข่งกันจะต่อสู้กันอยู่ตลอดเพื่อแย่งความสนใจจากตัวเมียและตำแหน่งในลำดับชั้นของฝูง ดังนั้นควรซื้อมาเลี้ยงอย่างน้อย 8–10 ตัว2

ตัวผู้ที่โตเต็มวัยมักมีขนาดเล็กกว่าเล็กน้อย ลำตัวเพรียวกว่า และมีลวดลายสีเข้มกว่าตัวเมีย2

เป็นปลาเฉพาะถิ่นของเกาะบอร์เนียว ฝั่งอินโดนีเซียมีบันทึกจากแม่น้ำ Kapuas และ Mempawah ในจังหวัดกาลิมันตันตะวันตก (Kalimantan Barat) จากลุ่มน้ำ Maruwei, Pembuang, Teweh และ Kahayan ในกาลิมันตันกลาง (Kalimantan Tengah) และจากลุ่มน้ำ Negara และ Jorong ในกาลิมันตันใต้ (Kalimantan Selatan)

นอกจากนี้ยังพบได้ทั่วพื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐซาราวักในฝั่งมาเลเซียของเกาะ แม้จะยังไม่มีบันทึกอย่างเป็นทางการ (ข้อมูลจากการติดต่อส่วนตัวกับ M. Lo และจากการสังเกตส่วนตัว)

แหล่งที่พบตัวอย่างต้นแบบ (type locality) คือ 'แม่น้ำ Kapuas เกาะบอร์เนียว ประเทศอินโดนีเซีย'2

พบในลำธารและลำน้ำสาขาในป่าที่น้ำค่อนข้างใส พื้นเป็นทรายไปจนถึงหิน พืชริมตลิ่งมักขึ้นหนาแน่น และน้ำอาจมีสีเหลืองจากแทนนินและสารอินทรีย์อื่น ๆ

ในบางแหล่งอาศัยจะพบดงไม้น้ำในสกุลอย่าง Cryptocoryne หรือ Barcalaya และบริเวณที่มีใบไม้ร่วงจมอยู่ใต้น้ำ

ปลาชนิดอื่นที่พบอาศัยร่วมกัน ได้แก่ ปลาในสกุล Desmopuntius, Eirmotus, Rasbora, Gastromyzon, Nemacheilus, Pangio และ Paracrossocheilus2

สายพันธุ์กลาย (sport) "มอสกรีน" (moss green) ของ P. anchisporus ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษ 1970 ในสายพันธุ์นี้ แถบดำแนวตั้งของปลาแบบธรรมชาติจะรวมกันเป็นพื้นสีทึบผืนเดียว ส่วนในด้านอื่น ๆ ปลามอสกรีนก็เป็นปลาเสือสุมาตราตามแบบฉบับทุกประการ คือเป็นนักเลงที่ไม่เคยแสดงความกลัว1

ปลาชนิดนี้มีเข้ามาในวงการปลาสวยงามเป็นครั้งคราว แต่ตลาดส่วนใหญ่ยังพึ่งพา 'ปลาเสือสุมาตรา' ที่เพาะเลี้ยงเชิงพาณิชย์ ซึ่งไม่แน่ชัดว่ามีที่มาจากไหน

ปลาชนิดนี้แยกจากปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกันได้ด้วยลักษณะต่อไปนี้เมื่อพิจารณาร่วมกัน: เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์; เกล็ดรอบคอดหาง 14 เกล็ด; เกล็ดในแถวเส้นข้างลำตัว 21-23+2 เกล็ด; ครีบหลังสีดำมีแถบสีแดงที่ขอบนอก; ครีบท้องสีแดง

Kottelat (2013) ตั้งสกุล Puntigrus ขึ้นเพื่อรองรับกลุ่มปลาที่เดิมเรียกว่า 'กลุ่ม Puntius tetrazona' สมาชิกอื่นในสกุล ได้แก่ P. tetrazona, P. navjotsodhii, P. pulcher และ P. partipentazona โดยสามชนิดแรกพบในบอร์เนียวตะวันตก บอร์เนียวกลาง และบอร์เนียวตะวันออก ตามลำดับ ส่วนชนิดสุดท้ายพบในอินโดจีน

กลุ่มนี้จำแนกได้จากลวดลายสีเฉพาะตัว คือมีแถบดำ 4 แถบบนลำตัวสีอ่อน และมีสีดำอย่างน้อยครึ่งหนึ่งของครีบหลังทางด้านโคน แถบแรกสุดพาดผ่านตา แถบที่สองอยู่ด้านหน้าโคนครีบท้อง แถบที่สามอยู่เหนือครีบก้นและพาดต่อลงไปบนครีบก้น และแถบสุดท้ายอยู่ที่โคนครีบหาง

ลักษณะต่อไปนี้เมื่อพิจารณาร่วมกันก็ช่วยในการจำแนกได้เช่นกัน แม้แต่ละลักษณะจะไม่ได้มีเฉพาะในสกุลนี้: ลำตัวทรงข้าวหลามตัดและลึก; ก้านครีบหลังเดี่ยวก้านสุดท้ายมีหยักเป็นซี่ทางด้านหลัง; ไม่มีหนวดที่ปลายจมูก; มีหนวดที่มุมปากบน; ริมฝีปากเรียบและบาง ร่องหลังริมฝีปากขาดตอนตรงกลาง; เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์หรือไม่สมบูรณ์; เกล็ดเส้นข้างลำตัว 18–23 เกล็ด; แถวเกล็ดระหว่างจุดเริ่มต้นครีบหลังถึงแนวกึ่งกลางด้านท้องหน้าโคนครีบท้อง 9½–10½ [5½/1/3–4½] แถว; แถวเกล็ดรอบคอดหาง 12–14 แถว; ซี่กรองเหงือกบนซี่เหงือกคู่แรก 8–9 ซี่

เดิมสกุล Puntius ถูกมองว่าเป็นสกุลรวมแบบ polyphyletic (มีต้นกำเนิดหลายสาย) ที่มีมากกว่า 100 ชนิด แต่ปัญหานี้คลี่คลายไปมากแล้วนับตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษนี้2